Του Τάσου Μπομπόνη
Βασίζεται στη Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) της Ελληνικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (ΕΕΑΕ), στις επίσημες διευκρινίσεις της ΕΕΑΕ και του Εθνικού Κέντρου Έρευνας Φυσικών Επιστημών (ΕΚΕΦΕ) «Δημόκριτος» και σε διεθνείς οδηγίες.
Α. Τι σχεδιάζεται
1. Γιατί τίθεται το θέμα;
Η Οδηγία 2011/70/Ευρατόμ υποχρεώνει κάθε κράτος-μέλος να έχει εθνικό πρόγραμμα για την ασφαλή διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων, από την παραγωγή έως την τελική διάθεση. Η ΣΜΠΕ εξετάζει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις του ελληνικού προγράμματος.
2. Τι περιλαμβάνει η ΣΜΠΕ και ποια είναι η προθεσμία της διαβούλευσης;
Η ΕΕΑΕ δημοσιοποίησε τη ΣΜΠΕ στις 2 Οκτωβρίου 2026, θέτοντας αρχικά προθεσμία 30 ημερών για την υποβολή παρατηρήσεων, έως τις 30 Οκτωβρίου.
Μετά από κοινό αίτημα των Δήμων Αγίας Παρασκευής και Παπάγου–Χολαργού για παράταση, η οποία κρίθηκε αναγκαία ώστε να υπάρξει επαρκής χρόνος μελέτης και ενημέρωσης, η διαβούλευση παρατάθηκε, έως το τέλος Δεκεμβρίου 2026.
Περιλαμβάνει έξι ομάδες δράσεων:
Ομάδα Α: Ανακύκλωση πηγών.
Ομάδα Β: Χαρακτηρισμός ιστορικών αποβλήτων.
Ομάδα Γ: Αναβάθμιση της υφιστάμενης εγκατάστασης.
Ομάδα Δ: Αποξήλωση του αντιδραστήρα.
Ομάδα Ε: Εγκατάσταση τελικής διάθεσης στον «Δημόκριτο».
Ομάδα ΣΤ: Διαχείριση αποβλήτων εκτός «Δημόκριτου».
Δεν είναι άδεια κατασκευής ούτε αποδεικνύει την καταλληλότητα της θέσης.
3. Πώς επιλέχθηκε ο «Δημόκριτος» ως πρώτη υποψήφια θέση και ποιο είναι το ιστορικό της επιλογής;
Η επιλογή του «Δημόκριτου» δεν προέκυψε από τη σημερινή ΣΜΠΕ. Η διερεύνηση της δυνατότητας αξιοποίησης της υφιστάμενης εγκατάστασής του είχε ξεκινήσει ήδη από το 2015, στο πλαίσιο του πρώτου Εθνικού Προγράμματος.
Ακολούθησε το δεύτερο Εθνικό Πρόγραμμα το 2020, το οποίο εισηγήθηκε η ΕΕΑΕ και εγκρίθηκε με τη σύμφωνη γνώμη της Εθνικής Επιτροπής Διαχείρισης Ραδιενεργών Αποβλήτων (ΕΕΔΡΑ), με την Κοινή Υπουργική Απόφαση 97529/18-09-2020 (ΦΕΚ Β΄ 4317/2-10-2020).
Στο πρόγραμμα αυτό εξετάστηκε η επέκταση της λειτουργίας της υφιστάμενης εγκατάστασης του Ινστιτούτου Πυρηνικών και Ραδιολογικών Επιστημών και Τεχνολογίας, Ενέργειας και Ασφάλειας (ΙΠΡΕΤΕΑ) του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος», ώστε να λειτουργήσει ως εγκατάσταση τελικής διάθεσης.
Ως πλεονεκτήματα της συγκεκριμένης λύσης αναφέρονταν το χαμηλότερο κόστος κατασκευής και λειτουργίας, η αποφυγή μεταφοράς των ήδη αποθηκευμένων αποβλήτων σε άλλη εγκατάσταση και ο μικρότερος χρόνος υλοποίησης.
Το ίδιο πρόγραμμα προέβλεπε και την εναλλακτική δημιουργίας νέας εγκατάστασης σε άλλη περιοχή, εφόσον η επέκταση στον «Δημόκριτο» δεν ήταν εφικτή.
Το 2023 εγκρίθηκε το τρίτο Εθνικό Πρόγραμμα για την περίοδο 2023–2043, ενώ η σημερινή ΣΜΠΕ εξακολουθεί να εξετάζει τον «Δημόκριτο» ως υποψήφια θέση.
Η ευρωπαϊκή υποχρέωση για τη διαχείριση των ραδιενεργών αποβλήτων είναι δεδομένη. Η επιλογή, όμως, του «Δημόκριτου» αποτελεί κατεύθυνση που προωθήθηκε από ελληνικούς φορείς και εγκρίθηκε στο πλαίσιο του εθνικού σχεδιασμού, με βασικά επιχειρήματα την οικονομία και την ταχύτητα υλοποίησης.
Ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει: Γιατί η διαδικασία ξεκίνησε από την αξιοποίηση μιας υφιστάμενης εγκατάστασης μέσα στον αστικό ιστό και όχι από την αναζήτηση και συγκριτική αξιολόγηση κατάλληλων περιοχών σε ολόκληρη τη χώρα;
4. Έχει επιλεγεί οριστικά ο «Δημόκριτος»;
Όχι. Εξετάζεται ως υποψήφια θέση επειδή εκεί βρίσκονται ήδη τα ιστορικά απόβλητα και ο αντιδραστήρας. Η ΕΕΑΕ αναφέρει ότι δεν έχει ληφθεί οριστική απόφαση χωροθέτησης.
Για να αξιολογηθεί η καταλληλότητα της περιοχής απαιτούνται γεωτρήσεις, γεωλογικές και υδρογεωλογικές μελέτες, διερεύνηση της σεισμικότητας και αξιολόγηση της μακροχρόνιας ασφάλειας.
5. Ποια σενάρια εξετάζει η ΣΜΠΕ;
Σενάριο 1: Μηδενική λύση. Συνέχιση της σημερινής κατάστασης, χωρίς εφαρμογή των νέων δράσεων του προγράμματος.
Σενάριο 2: Πλήρης εφαρμογή του προγράμματος. Υλοποίηση όλων των προβλεπόμενων δράσεων, συμπεριλαμβανομένης της αναβάθμισης των εγκαταστάσεων, της αποξήλωσης του αντιδραστήρα και της δημιουργίας εγκατάστασης τελικής διάθεσης στον «Δημόκριτο». Είναι το σενάριο που η ΣΜΠΕ προκρίνει ως βέλτιστο.
Σενάριο 3 – Εναλλακτική εφαρμογή του Εθνικού Προγράμματος χωρίς τις Ομάδες Γ, Δ και Ε: Περιλαμβάνει την ανακύκλωση ραδιενεργών πηγών και πυρηνικών υλικών, τον χαρακτηρισμό, την επεξεργασία και την ασφαλή συσκευασία των ιστορικών ραδιενεργών αποβλήτων που βρίσκονται ήδη στον «Δημόκριτο», καθώς και την καταγραφή, τον χαρακτηρισμό, την επεξεργασία και τη διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων και πηγών που βρίσκονται σε άλλους φορείς και εγκαταστάσεις στην Ελλάδα.
6. Τι γίνεται αν ο «Δημόκριτος» κριθεί ακατάλληλος;
Προβλέπεται αναζήτηση έως τριών άλλων υποψήφιων θέσεων. Η ΣΜΠΕ δεν κατονομάζει καμία και δεν περιλαμβάνει συγκριτική αξιολόγηση συγκεκριμένων θέσεων. Η αναζήτηση αυτή περιγράφεται ως επόμενο βήμα.
7. Τι είδους εγκατάσταση εξετάζεται;
Δύο τεχνικές λύσεις, ανάλογα με τα απόβλητα:
Λύση Α: Επιφανειακή ή υπόγεια εγκατάσταση μικρού βάθους, από οπλισμένο σκυρόδεμα, σε βάθος λίγων μέτρων.
Λύση Β: Εγκατάσταση τύπου γεώτρησης (borehole), σε βάθος περίπου 40–65 μέτρων, για απόβλητα μικρού όγκου αλλά υψηλότερης ραδιενέργειας.
Ενδεικτική απεικόνιση των δύο τεχνικών λύσεων που εξετάζονται. Δεν αποτελεί οριστική αρχιτεκτονική ή τεχνική μελέτη της εγκατάστασης που ενδεχομένως θα κατασκευαστεί στον «Δημόκριτο».
Β. Τι γνωρίζουμε για τα απόβλητα
8. Πού φυλάσσονται σήμερα και υπάρχει εγκατάσταση τελικής διάθεσης στην Ελλάδα;
Όχι, η Ελλάδα δεν διαθέτει μέχρι σήμερα εγκατάσταση τελικής διάθεσης. Στον «Δημόκριτο» λειτουργεί εγκατάσταση προσωρινής αποθήκευσης, ενώ ορισμένα απόβλητα παραμένουν στις εγκαταστάσεις των κατόχων τους. Η προσωρινή αποθήκευση είναι αναγκαία, αλλά δεν είναι οριστική λύση.
9. Από πού προέρχονται τα ραδιενεργά απόβλητα;
Από νοσοκομεία και πυρηνική ιατρική, ακτινοθεραπεία, βιομηχανία, ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια, καθώς και από παλιές πηγές και αντικείμενα. Δεν είναι μόνο κληρονομιά του παρελθόντος· νέα απόβλητα προκύπτουν συνεχώς.
Δεν καταλήγουν όμως όλα στον «Δημόκριτο» ούτε χρειάζονται όλα τελική διάθεση: τα βραχύβια μπορούν να αποδεσμευτούν όταν μειωθεί η ραδιενέργειά τους και ορισμένες πηγές επιστρέφονται ή ανακυκλώνονται.
Για τα υπόλοιπα χρειάζεται μακροχρόνια λύση, γιατί η προσωρινή φύλαξη απαιτεί διαρκή έλεγχο, συντήρηση και κόστος που μεταφέρεται στις επόμενες γενιές.
10. Φυλάσσονται στον «Δημόκριτο» υλικά από άλλες περιοχές;
Ναι. Σύμφωνα με την ΕΕΑΕ, στον «Δημόκριτο» φυλάσσονται πυρανιχνευτές και παλαιά αλεξικέραυνα που αποξηλώθηκαν από διάφορες περιοχές της χώρας, καθώς και άλλες ραδιενεργές πηγές και αντικείμενα που συγκεντρώθηκαν για λόγους προστασίας του πληθυσμού.
Για τη νέα εγκατάσταση, όμως, η πρόσφατη διευκρίνιση της ΕΕΑΕ λέει ότι αφορά μόνο τα απόβλητα που υπάρχουν ήδη στον «Δημόκριτο» και όσα θα προκύψουν από την αποξήλωση του αντιδραστήρα. Τα απόβλητα εκτός «Δημόκριτου» αφορούν την ξεχωριστή Ομάδα ΣΤ.
11. Έχει ο αντιδραστήρας GRR-1 ακόμη πυρηνικό καύσιμο;
Όχι. Είναι εκτός λειτουργίας από το 2004 και το αναλωθέν καύσιμό του επεστράφη στις ΗΠΑ το 2019. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει αναλωθέν πυρηνικό καύσιμο. Ο αντιδραστήρας περιέχει όμως υλικά που ενεργοποιήθηκαν ή ρυπάνθηκαν κατά τη λειτουργία του.
12. Γιατί αποξηλώνεται και σημαίνει ότι όλα είναι ραδιενεργά;
Η αποξήλωση είναι φυσιολογικό στάδιο μιας εγκατάστασης που έπαψε να λειτουργεί. Κάθε υλικό ελέγχεται και ταξινομείται· ό,τι πληροί τα όρια αποδέσμευσης διαχειρίζεται ως συμβατικό υλικό και μόνο τα ραδιενεργά απόβλητα ακολουθούν την ειδική διαδικασία.
Γ. Ασφάλεια κίνδυνοι και χωροθέτηση
13. Είναι προτιμότερη η τελική διάθεση από τη μακροχρόνια αποθήκευση;
Επιστημονικά, ναι, υπό προϋποθέσεις. Η αποθήκευση, ακόμη και μακροχρόνια, θεωρείται από την ευρωπαϊκή νομοθεσία ενδιάμεση λύση και όχι εναλλακτική της τελικής διάθεσης. Η Οδηγία 2011/70/Ευρατόμ απαιτεί από τα κράτη-μέλη να διαθέτουν ολοκληρωμένο πρόγραμμα διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων έως την τελική τους διάθεση.
Πρέπει όμως να αποδειχθεί ότι η θέση είναι γεωλογικά και υδρογεωλογικά κατάλληλη, ότι οι φραγμοί συγκρατούν τα υλικά για όσο χρόνο χρειάζεται και ότι το επιβεβαιώνει ανεξάρτητη αξιολόγηση ασφάλειας.
14. Τι γίνεται αν υπάρξει διαρροή προς τον υδροφόρο ορίζοντα;
Εξαρτάται από τα ραδιονουκλίδια, τη διαλυτότητά τους και τη γεωλογία. Οι ουσίες μπορεί να συγκρατηθούν στο έδαφος ή να μετακινηθούν με τα υπόγεια νερά.
Σε περίπτωση που ραδιενεργές ουσίες περάσουν στον υδροφόρο ορίζοντα, υπάρχει ενδεχόμενο να μεταφερθούν μέσω γεωτρήσεων και νερού άρδευσης στο έδαφος και στις καλλιέργειες, να προσληφθούν από ζώα και τελικά να περάσουν στην τροφική αλυσίδα, φτάνοντας ενδεχομένως και στον άνθρωπο μέσω της κατανάλωσης τροφίμων ή νερού.
Μια τέτοια ρύπανση μπορεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο να εντοπιστεί, να περιοριστεί και να αποκατασταθεί, ανάλογα με το είδος των ραδιονουκλιδίων και την έκταση της διασποράς τους.
Γι’ αυτό απαιτούνται φυσικοί και τεχνητοί φραγμοί, παρακολούθηση και μοντέλα μακροχρόνιας συμπεριφοράς. Η επιλογή της θέσης πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τις πιθανές συνέπειες μιας αστοχίας, όχι μόνο τη δυνατότητα κατασκευής τεχνικών φραγμών.
15. Τι λένε οι διεθνείς κανόνες για τη χωροθέτηση σε πυκνοκατοικημένες περιοχές;
Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA), στον ειδικό οδηγό ασφάλειας SSG-29 για την τελική διάθεση ραδιενεργών αποβλήτων κοντά στην επιφάνεια, αναφέρει ρητά ότι πρέπει να εξετάζεται η αποφυγή περιοχών με υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα.
Η οδηγία δεν αποτελεί απόλυτη απαγόρευση χωροθέτησης σε αστική περιοχή. Ωστόσο, καθιστά σαφές ότι η πυκνότητα του πληθυσμού αποτελεί σημαντικό κριτήριο επιλογής της θέσης, σε συνδυασμό με τη γεωλογία, την υδρογεωλογία και την προστασία του πληθυσμού σε περίπτωση διαφυγής ραδιενεργών ουσιών.
Στην περίπτωση του «Δημόκριτου», ο οποίος βρίσκεται μέσα στον πυκνό αστικό ιστό της Αγίας Παρασκευής και γειτνιάζει με τις κατοικημένες περιοχές του Χολαργού και του Παπάγου, το συγκεκριμένο κριτήριο αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.
16. Τι γίνεται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες;
Γιατί οι εγκαταστάσεις χωροθετούνται μακριά από τις πρωτεύουσες;
1. Διεθνείς Οδηγίες (IAEA): Ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (IAEA, οδηγία SSG-29) επισημαίνει ότι πρέπει να εξετάζεται η αποφυγή περιοχών υψηλής πληθυσμιακής πυκνότητας για την ελαχιστοποίηση της έκθεσης του πληθυσμού σε περίπτωση ατυχήματος ή διαρροής.
2. Γεωλογικά & Υδρογεωλογικά Κριτήρια: Απαιτούνται εκτεταμένες εκτάσεις γης χωρίς πιέσεις από αστική ανάπτυξη, υποδομές ή άλλες χρήσεις γης, με κατάλληλα γεωλογικά στρώματα
3. Κοινωνική Αποδοχή (Social Acceptance): Στα ευρωπαϊκά κράτη, η επιλογή θέσεων γίνεται μέσω διαβούλευσης με τοπικές κοινότητες σε περιοχές που έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν τέτοιες υποδομές.
17. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι τόσο από τη σημερινή αποθήκευση όσο και από τη μελλοντική εγκατάσταση;
Η σημερινή προσωρινή αποθήκευση στον «Δημόκριτο» δεν είναι απαλλαγμένη από κινδύνους. Η μακροχρόνια φύλαξη απαιτεί συνεχή έλεγχο της κατάστασης των συσκευασιών και των δοχείων, της θωράκισης και των συνθηκών αποθήκευσης. Πιθανοί κίνδυνοι είναι η φθορά ή η διάβρωση των δοχείων, η απώλεια της στεγανότητάς τους, η διαρροή ραδιενεργών υλικών, καθώς και ένα ατύχημα ή ανθρώπινο λάθος.
Για τον λόγο αυτό απαιτούνται τακτικές μετρήσεις ακτινοβολίας, έλεγχοι πιθανής ραδιολογικής μόλυνσης και παρακολούθηση της κατάστασης των αποθηκευμένων υλικών. Οι μετρήσεις αυτές πρέπει να είναι συστηματικές και τα αποτελέσματά τους να δημοσιοποιούνται, ώστε οι κάτοικοι να γνωρίζουν την κατάσταση και τη διαχρονική εξέλιξη των ελέγχων.
Αντίστοιχα, και η μελλοντική εγκατάσταση τελικής διάθεσης δεν είναι απαλλαγμένη από πιθανούς κινδύνους. Με την πάροδο του χρόνου μπορεί να υποβαθμιστούν τα δοχεία ή οι τεχνικοί φραγμοί, να εισχωρήσει νερό ή να προκύψει αστοχία κατασκευής. Σε περίπτωση διαφυγής ραδιονουκλιδίων, υπάρχει ενδεχόμενο μεταφοράς τους στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα. Πρέπει επίσης να αξιολογηθούν πιθανά ατυχήματα κατά τη μεταφορά, τον χειρισμό και τη λειτουργία της εγκατάστασης.
Η ΣΜΠΕ αναγνωρίζει ορισμένους από αυτούς τους κινδύνους και προβλέπει μέτρα προστασίας. Δεν αρκεί, όμως, η απλή αναφορά μέτρων. Χρειάζονται συγκεκριμένες εκτιμήσεις κινδύνου, μετρήσεις, σχέδια αντιμετώπισης αστοχιών και ανεξάρτητος έλεγχος, με αποτελέσματα προσβάσιμα στους πολίτες.
18. Τι κίνδυνοι υπάρχουν στη μεταφορά;
Οδικά ατυχήματα, καταπόνηση συσκευασιών και, σε σοβαρή αστοχία, απελευθέρωση υλικού. Η ΣΜΠΕ χαρακτηρίζει την πιθανότητα εξαιρετικά χαμηλή, αλλά δεν παραθέτει χαρτογράφηση διαδρομών ούτε ποσοτική εκτίμηση κινδύνου ανά διαδρομή.
19. Πού πρέπει να βρίσκεται μια εθνική εγκατάσταση και πόσα απόβλητα παράγονται;
Η παραγωγή αποβλήτων δεν σταματά με την αποξήλωση του αντιδραστήρα· συνεχίζεται από νοσοκομεία, βιομηχανία και έρευνα.
Μια εθνική λύση πρέπει να συνεκτιμά τη γεωγραφική κατανομή των παραγωγών, τις ετήσιες ποσότητες, την ασφάλεια των μεταφορών, την απόσταση από κατοικημένες περιοχές, τη γεωλογία, την υδρογεωλογία, τη σεισμικότητα και το κόστος.
Η Αττική συγκεντρώνει πολλούς παραγωγούς, αλλά δεν υπάρχουν δημόσια στοιχεία για το ποσοστό του αποθέματος και της ετήσιας παραγωγής που της αντιστοιχεί.
Η απόσταση μεταφοράς είναι μόνο ένα κριτήριο· μια θέση με καλύτερη γεωλογία και μικρότερη έκθεση πληθυσμού μπορεί να είναι προτιμότερη.
Είναι επομένως απαραίτητο να δημοσιοποιηθούν οι ετήσιες ποσότητες ανά κατηγορία και περιφέρεια, ποια απόβλητα παραμένουν στους παραγωγούς, ποια μεταφέρονται στον «Δημόκριτο», ποια αποδεσμεύονται ή ανακυκλώνονται και ποια χρειάζονται πράγματι τελική διάθεση.
Δ. Κάτοικοι, φορείς και Δήμος
20. Τι πρέπει να διεκδικήσουν οι κάτοικοι;
Θεωρώ πως η θέση πρέπει να είναι ξεκάθαρη: η δημιουργία εγκατάστασης τελικής διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων στον «Δημόκριτο», μέσα στον πυκνό αστικό ιστό της Αγίας Παρασκευής και δίπλα στις κατοικημένες περιοχές του Χολαργού και του Παπάγου, δεν αποτελεί αποδεκτή επιλογή.
Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής οφείλει να αντιταχθεί στη συγκεκριμένη χωροθέτηση, να συντονιστεί με τους όμορους Δήμους και τους τοπικούς φορείς και να διεκδικήσει την αναζήτηση και συγκριτική αξιολόγηση εναλλακτικών θέσεων σε εθνικό επίπεδο, με προτεραιότητα σε απομακρυσμένες και αραιοκατοικημένες περιοχές.
Η επιλογή της θέσης είναι καθοριστικής σημασίας. Όπως προκύπτει από τη συγκριτική καταγραφή που παρουσιάστηκε παραπάνω, καμία ευρωπαϊκή πρωτεύουσα δεν διαθέτει εγκατάσταση τελικής διάθεσης ραδιενεργών αποβλήτων. Παράλληλα, η διεθνής κατευθυντήρια οδηγία SSG-29 του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA) επισημαίνει ρητά ότι πρέπει να εξετάζεται η αποφυγή περιοχών υψηλής πληθυσμιακής πυκνότητας.
Για τον «Δημόκριτο», η ειδική υδρογεωλογική διερεύνηση δεν έχει ολοκληρωθεί, ενώ η Στρατηγική Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΣΜΠΕ) δεν αποτελεί τελική μελέτη ασφάλειας. Οι πιθανοί κίνδυνοι, ιδίως σε σχέση με τη ρύπανση των υπόγειων υδάτων και της τροφικής αλυσίδας, πρέπει να αξιολογηθούν πριν από οποιαδήποτε απόφαση χωροθέτησης. Ιδιαίτερη σημασία έχει και όσα αναφέρει η ίδια η μελέτη στο κεφάλαιο 10, σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετώπισε κατά την εκπόνησή της. Αναγνωρίζει ότι υπήρξε έλλειψη στοιχείων για την καταγραφή της υφιστάμενης περιβαλλοντικής κατάστασης σε αρκετούς τομείς και ότι αυτό δυσχέρανε τον εντοπισμό, την εξειδίκευση και την ποσοτικοποίηση των δυνητικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η παραδοχή αυτή θέτει ένα ουσιαστικό ζήτημα ως προς την πληρότητα της περιβαλλοντικής αξιολόγησης και ενισχύει την ανάγκη να προηγηθούν οι αναγκαίες έρευνες και μετρήσεις πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για τη χωροθέτηση της εγκατάστασης
Η συμμετοχή στη δημόσια διαβούλευση δεν σημαίνει αποδοχή της προτεινόμενης θέσης. Είναι ευκαιρία για τους κατοίκους, τους φορείς και τον Δήμο να εκφράσουν τεκμηριωμένα τις απόψεις τους. Η ανάγκη ασφαλούς διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων είναι δεδομένη. Αυτό που πρέπει να επανεξεταστεί είναι η επιλογή του «Δημόκριτου» και να αναζητηθεί καταλληλότερη θέση, μακριά από πυκνοκατοικημένες περιοχές.
Πηγές:
ΕΕΑΕ – Διαχείριση ραδιενεργών αποβλήτων
Οδηγία 2011/70/Ευρατόμ – EUR-Lex
15 ερωτήσεις και απαντήσεις – ΕΕΑΕ
Ανακοίνωση δημοσιοποίησης και πρόσβαση στη ΣΜΠΕ και στον χάρτη
https://eeae.gr/ενημέρωση/δελτία-τύπου/εεαε-και-εκεφε-δημόκριτος-με-επιστημονικό-αντικείμενο
Μπομπονης Τασος
Πολιτικος μηχανικος ΕΜΠ
—
Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του https://www.aparaskevi-images.gr/, στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook ή στο X(Twitter).
Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.