Συνάντηση με την Υπουργό Παιδείας κ. Νίκη Κεραμέως είχε το μεσημέρι της Παρασκευής, 18 Φεβρουαρίου 2022, ο Διευθυντής του Σχολείου, Γιάννης Λογοθέτης.

Στη συνάντηση συζητήθηκαν μεταξύ άλλων η εφαρμογή των καινοτόμων δράσεων που εισήγαγε το Υπουργείο Παιδείας τον τελευταίο χρόνο, όπως τα εργαστήρια δεξιοτήτων, η τηλεκπαίδευση, η πορεία της αυτοαξιολόγησης του εκπαιδευτικού έργου και των σχεδίων δράσης της σχολικής μας μονάδας, ενώ ο διευθυντής, με την ιδιότητα του δημοτικού συμβούλου, ενημέρωσε την Υπουργό για θέματα σχολικής στέγης και ελλείψεων στις υλικοτεχνικές υποδομές που αντιμετωπίζει το σχολείο μας αλλά και η ευρύτερη εκπαιδευτική κοινότητα της Αγίας Παρασκευής.

Σημειώνουμε ότι η κ. Νίκη Κεραμέως γνωρίζει πολύ καλά τη σχολική κοινότητα του 7ου καθώς πριν από τρία χρόνια είχε συναντηθεί στο Ελληνικό Κοινοβούλιο με τους μαθητές μας  της ΣΤ τάξης και τους είχε ξεναγήσει στο ναό της Δημοκρατίας, ενώ πριν από δύο χρόνια είχε επισκεφθεί το σχολείο μας στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τον εορτασμό του Πολυτεχνείου.

Ας κάνουμε έναν απλό επαγωγικό συλλογισμό. 

Παραδοχή 1

Ας συμφωνήσουμε ότι στην ιεραρχία των αξιών, η προστασία της ανθρώπινης ζωής είναι στην υψηλότερη θέση. 

Παραδοχή 2

Και ας κάνουμε μια άλλη παραδοχή. Ας συμφωνήσουμε ότι για την ατομική ευθύνη που τόση κουβέντα γίνεται, εμείς έχουμε κάνει το καλύτερό μας: Έχουμε μείνει σπίτι, έχουμε κλείσει τα μαγαζιά μας, τα εστιατόρια, τις καφετιέρες της πόλης μας, έχουμε στερηθεί τις οικογένειες, τους φίλους, τους αγαπημένους μας. Και αυτή μας η θυσία θέλουμε να μην πάει χαμένη. 

Παραδοχή 3

Και ας κάνουμε μια τελευταία και ίσως την πιο κρίσιμη παραδοχή. Το ΕΣΥ αυτή τη στιγμή πιέζεται όσο ποτέ. Κάποιοι άνθρωποι με άσπρες και πράσινες στολές τρέχουν, παλεύουν, δίνουν τα πάντα για να μην ζήσουν τη στιγμή που θα πρέπει να διαλέξουν ποιον από εμάς θα σώσουν.

Την ίδια στιγμή που κάποιοι άλλοι άνθρωποι βρέθηκαν ξαφνικά και απότομα ξαπλωμένοι στα μοναχικά και απομονωμένα κρεβάτια της ΜΕΘ να δίνουν, μακριά από τις οικογένειες τους, την πιο μοναχική μάχη της ζωής τους. 

Γεγονός 1

Σήμερα στην πλατεία της Αγίας Παρασκευής συγκεντρώθηκε κόσμος μετά από σχετικό κάλεσμα. 

Ας βρούμε το λάθος στο συλλογισμό…

.

Γιάννης Λογοθέτης, δημοτικός σύμβουλος

Διευθυντής 7ου Δημοτικού Αγ. Παρασκευής

Πηγή: logothetis63.blogspot.com

του Γιάννη Λογοθέτη, Διευθυντή 7^ου Δημοτικού Αγίας Παρασκευής, Δημοτικού Συμβούλου, μέλους της Δημοτικής Κίνησης Αλλάζουμε  

Σύμφωνα με τις σύγχρονες θεωρίες μάθησης,  η εκπαιδευτική διαδικασία συντελείται σε χώρους τυπικής μάθησης όπως είναι τα σχολεία, αλλά και άτυπης μάθησης όπως μουσεία, δάση, κατασκηνώσεις, βιβλιοθήκες κ.α.. Στη προσέγγιση αυτή και με την παραδοχή ότι η μάθηση είναι μια κατεξοχήν κοινωνική επικοινωνιακή λειτουργία, οι τοπικές κοινωνίες, ειδικά όταν αυτές δομούνται στο νομικό πλαίσιο ως αυτοδιοίκητοι οργανισμοί (δήμοι και περιφέρειες), έχουν να προσφέρουν πολλά.

Ενδεικτικά κάποιοι προβληματισμοί για σκέψη και συζήτηση που προτείνει η Δημοτικής παράταξη «ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ»:

1. Ο θεσμός των διδακτικών επισκέψεων μπορούν να συνθέσουν αφενός χώρους ευέλικτων, βιωματικών και διαδραστικών δραστηριοτήτων, αφετέρου, στη προοπτική ενός σχολείου ανοικτού στη κοινωνία, πεδίο συνεργασίας των σχολείων μας με το δήμο μας. Ο δήμος Αγίας Παρασκευής αξιοποιώντας υπηρεσίες (τροχαία, πυροσβεστική, στρατιωτικές υπηρεσίες, εθελοντές, πολιτιστικό και αθλητικό οργανισμό (ΠΑΟΔΑΠ), δημοτικές κοινωνικές υπηρεσίες…) χωρίς ιδιαίτερη δυσκολία μπορεί να συνθέσει μια σειρά δραστηριοτήτων ουσιαστικά χρήσιμες για τους μαθητές, παιδαγωγικά εγγυημένες, ασφαλείς και χωρίς οικονομική επιβάρυνση για τις οικογένειες των μαθητών.
   Κάποιες από τις θεματικές θα μπορούσαν να είναι:

 -Γνωρίζω το βουνό (H πόλη μας είναι στους πρόποδες του Υμηττού, ας μην το ξεχνάμε αυτό)
-Οι τέσσερις εποχές στο δάσος

-Γίνομαι και εγώ δασοπυροσβέστης

-Υιοθετούμε το παρκάκι της γειτονιάς

-Πεζός – Ποδηλάτης – Οδηγός

-Επιλέγω να γυμνάζομαι στο άθλημα που μου αρέσει

(Με τον επικεφαλής μας Γιάννη Μυλωνάκη στο  «ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ» πριν από μερικούς μήνες συζητήσαμε αναλυτικά με τους δημότες και έχουμε καταλήξει σε συγκεκριμένες, εφαρμόσιμες και άμεσα υλοποιήσιμες προτάσεις για την ανάπτυξη του αθλητισμού στην πόλη.)

-Μαθαίνω να ακούω και να συνεργάζομαι

ii. Στο πλαίσιο φιλαναγνωσίας δραστηριότητες γύρω από το βιβλίο.
Ενδεικτικά θέματα: Γίνομαι συγγραφέας, ο καλός αναγνώστης, εκδίδω το έργο μου, λογοτεχνικές δράσεις, χωρίς βραβεία με ανοιχτή συμμετοχή για όλους τους μαθητές, με ενεργή συμμετοχή των εκπαιδευτικών και στην οργάνωση αλλά και στην υλοποίηση, με την συνεργασία των σχολικών μονάδων της πόλης και την  αξιοποίηση της βιβλιοθήκης «Αλ. Κοντόπουλου» αλλά και του παραρτήματος στο Κοντόπευκο και με επιβράβευση της χαράς της συμμετοχής.
Θα ήταν ιδιαίτερα χρήσιμο αν ο δήμος κατάφερνε να πραγματοποιήσει μια περιοδική έκδοση, βήμα εκπαιδευτικού προβληματισμού αλλά κυρίως χώρου δημοσίευσης έργων μαθητών. Και μέχρι να γίνει αυτό τουλάχιστον ας καθιερωθεί στις υπάρχουσες τοπικές εκδόσεις ο χώρος του σχολείου με τα παραπάνω χαρακτηριστικά.

iii. Στη διεθνή εκπαιδευτική πραγματικότητα οι Σύλλογοι Γονέων επιτελούν σημαντικό επικουρικό έργο όπως:
– «Δίκτυο Δράσης» με πεδίο το σχολείο και τους μαθητές όπου αξιοποιούνται γονείς που θέλουν και μπορούν να συνεισφέρουν. Ποιος δε έχει σκεφθεί για παράδειγμα να αποταθεί στο γονιό γιατρό της τάξης του; 
-«Ανάδοχος Σύλλογος Γονέων» μια πρακτική που επιγραμματικά στοχεύει στην ουσιαστική και οργανωμένη βοήθεια σε μαθητές με ιδιαίτερα προβλήματα και ανάγκη για επιπλέον βοήθεια.

iv. Ουσιαστική αξιοποίηση στην καθημερινή σχολική πραγματικότητα των κοινωνικών υπηρεσιών του δήμου. Σύνδεση του σχολείου με τις συγκεκριμένες υπηρεσίες για συμβουλευτική δράση, υποστήριξη των μαθητών και των οικογενειών τους καθώς επίσης και συνεχή υποστήριξη των εκπαιδευτικών στις ιδιαίτερες δυσκολίες
Ως ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή οι «ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ» προτείνουμε τη σύσταση ενός πρακτικού και ουσιαστικού διαύλου συνεργασίας, μέσω σύστασης ατζέντας σχολείου και κοινωνικών υπηρεσιών με τη θεματολογία, τους τομείς και τις δυνατότητες κοινών δράσεων.

Εδώ και καιρό στο Δήμο Αγίας Παρασκευής η Αντιδημαρχία Οικονομικών έχει καταργηθεί και την άμεση εποπτεία της Διεύθυνσης Οικονομικών υποτίθεται ότι ασκεί προσωπικά ο ίδιος ο Δήμαρχος.
Στην συζήτηση επί του Προϋπολογισμού ο ανεξάρτητος δημοτικός σύμβουλος Γιάννης Μυλωνάκης ζήτησε εξηγήσεις για την τεράστια απόκλιση των εσόδων σε σχέση με αυτά που προϋπολογίστηκαν για το 2017 και τελικώς εισπράχθηκαν. Ένα χαρακτηριστικό από τα παραδείγματα που αναφέρθηκαν είναι… το τέλος λαϊκών αγορών όπου για το 2017 είχαν προϋπολογιστεί 32.000€, εισπράχθηκαν τελικά μόνο 103€ και τώρα για το 2018 προϋπολογίζονται… 40.000€.!!!
Με έκπληξη ακούσαμε τον Δήμαρχο να δηλώνει άγνοια για τις τεράστιες αυτές αποκλίσεις στα έσοδα και να εξαγγέλλει για πολλοστή φορά την κατασκευή Δημαρχείου, κολυμβητηρίου, Παιδικού Σταθμού, αθλητικού κέντρου και τόσα άλλα…
Καταψήφισα τον Προϋπολογισμό, διαχωρίζοντας τη θέση μου από τον λαϊκισμό της ανέξοδης και ανεύθυνης υποσχεσιολογίας που κυριαρχεί ως αντίληψη στην παράταξη του Δημάρχου, μια ξεπερασμένη πρακτική που αφενός αποτελεί βαρίδι για την παραγωγή ουσιαστικού έργου στην πόλη, αφετέρου απαξιώνει τον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης συνολικά στις συνειδήσεις των συμπολιτών μας.

—–

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφiες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr

Εδώ καθημερινά αθλούνται 400 μαθητές του 7ου Δημοτικού και 300 παιδιά του 4ου Γυμνασίου, ενώ τις απογευματινές ώρες και την καλοκαιρινή περίοδο είναι ο μόνος δημόσιος ανοικτός χώρος άθλησης της περιοχής Παραδείσου- Πευκακίων-Κοντοπεύκου, μιας περιοχής 30.000 περίπου κατοίκων.

Εικόνες τριτοκοσμικές και ένας χώρος που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τα παιδιά που αθλούνται.

Στις επανειλημμένες εκκλήσεις  που κάνουμε από το 2014, ο Δήμαρχος “δεσμεύεται προσωπικά” κάθε φορά ότι θα αντικατασταθεί ο χλοοτάπητας… Έχουμε φτάσει στον Ιούλιο του 2017 και η αντικατάσταση του χλοοτάπητα θα έπρεπε να έχει γίνει χθες. Οι γραφειοκρατικές δικαιολογίες που ακούμε, μόνον ως γραφικότητες μπορούν να εκληφθούν δυστυχώς…

–

«Το Δήμο δεν τον διοικεί ο Δήμαρχος, αλλά ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου»…

Μου είχε κάνει εντύπωση αυτή η φράση. Μου την είχε πει πριν ενάμισι χρόνο φίλος της Δημοτικής Αρχής, έχοντας ήδη διαρρήξει τις σχέσεις του με την παράταξη της πλειοψηφίας. Παρακολουθώ τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου, και συνειδητά ή μη, μου έρχεται στο μυαλό αυτή η φράση.

Πρόσφατα στην ειδική συνεδρίαση της 12ης Ιουνίου στο 2ο Γυμνάσιο μη συναισθανόμενος τον θεσμικό του ρόλο, παραβιάζοντας κατάφωρα τον κανονισμό, πήρε αυθαίρετα το λόγο και αναλαμβάνοντας ρόλο Δημάρχου ξεκίνησε να κάνει… υποδείξεις, παρατηρήσεις και να «κεραυνοβολεί» όλους όσους είχαν ασκήσει κριτική στην δημοτική αρχή. Το γεγονός οδήγησε σε έντονες διαμαρτυρίες και τελικά στην αποχώρηση του συνόλου σχεδόν της αντιπολίτευσης. Προχωρώ παραπέρα σταχυολογώντας μερικές από τις δημόσιες δηλώσεις που έχουν ακουστεί στην αίθουσα συνεδριάσεων… «Θα κάνουμε Δημοτικό Συμβούλιο όποτε θέλουμε », «Εσύ να λύσεις τα προσωπικά σου προβλήματα», «Εγώ δεν παίρνω φάρμακα»….

Δεν θα πω λοιπόν κάτι πρωτότυπο, τουλάχιστον για τους τριάντα δύο Δημοτικούς Συμβούλους συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης που γνωρίζουν,  αν ισχυριστώ το πόσο αλαζονικό βρίσκω το ύφος του Πρόεδρου του Δημοτικού Συμβουλίου στις δημόσιες τοποθετήσεις. Ειδικά στις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, εκπέμπει μια άτοπη αυτοπεποίθηση, σαν να είναι η πολιτική αυθεντία. Όταν, μάλιστα, κάποιοι εκ των Δημοτικών Σύμβουλων ακόμα και της συμπολίτευσης αποτολμήσουν, έστω, να κάνουν μια επισήμανση που να αμφισβητεί κάποια επιλογή του ή να κριτικάρουν τη Δημοτική Αρχή, τους αντιμετωπίζει με πρωτοφανή υπεροψία. Δεν διστάζει να τους ειρωνευτεί, να τους διακόψει άτσαλα, ακόμη και να τους προσβάλει, στο όνομα υποτίθεται του Δημάρχου, της Δημοτικής Αρχής αλλά και της πόλης, τα συμφέροντα της οποίας εκείνος μόνο διατείνεται ότι γνωρίζει και εκπροσωπεί.

Φαινόμενα έπαρσης, λαϊκισμού, αλαζονείας τώρα και στην πόλη μας

Δεν θα προχωρούσα σε μια τόσο λεπτομερή περιγραφή της στάσης του Προέδρου, αν η περίπτωσή του δεν ήταν πραγματικά καινοφανής στην ιστορία της πόλης μας. Διότι, αν το σκεφτείτε, είναι η πρώτη φορά που ένας Πρόεδρος Δ.Σ μοιάζει όχι απλά να μιλά ως ο μόνος αυθεντικός εκπρόσωπος του Δημάρχου, αλλά να τον έχει υπερφαλαγγίσει κιόλας δίνοντας την αίσθηση ότι ασκεί τη δική του πολιτική, έχοντας λευκή επιταγή από τον Δήμαρχο. Πιθανόν να αντιτάξετε ότι όλοι οι Δήμαρχοι είχαν κάποιον έμπιστο συνεργάτη που μετέδιδε την αίσθηση ότι είναι ο προνομιακός συνομιλητής τους. Εντάξει…  Κανείς, ωστόσο, εκ των δημαρχιακών συνεργατών όσο κι αν ψάξουμε είτε στις κατ’ ιδίαν συνομιλίες τους είτε, πόσο μάλλον, στις δημόσιες εμφανίσεις τους δεν μετέδιδαν την αίσθηση ότι είναι ισότιμοι ή και ανώτεροι των πολιτικών τους προϊσταμένων. Σημειωτέον δε ότι την παραδοξότητα αυτή δεν την έχουμε αντιληφθεί μόνο οι Δημοτικοί Σύμβουλοι αλλά δυστυχώς και ένας μεγάλος αριθμός υπαλλήλων οι οποίοι διαπιστώνουν ότι τον τελευταίο λόγο στις σημαντικές αποφάσεις που αφορούν την πόλη την έχει άλλος πλην Δημάρχου, γεγονός που δημιουργεί αποδόμηση ιεραρχίας και απορρύθμιση λειτουργίας των υπηρεσιών του δήμου.

Αυτό που με δυο λόγια περιγράφω είναι ότι τη διοίκηση του Δήμου, εδώ και τρία χρόνια περίπου, ασκείται από ανθρώπους που μοιάζουν να μην έχουν την παραμικρή συναίσθηση της διάκρισης και του βάρους των ρόλων τους. Είναι σαν να έχει μαζευτεί μια παρέα με χαρακτηριστικά οικογενειοκρατίας χωρίς σε αυτή τη χαρούμενη συντροφιά να περνά από το μυαλό ότι η διοίκηση του Δήμου  προϋποθέτει αυστηρή ιεραρχία που καμιά σχέση δεν έχει με τους ρόλους που ο καθένας έχει στο σόι του.

Την κεντρική ευθύνη, βεβαίως, για αυτόν τον σουρεαλισμό την φέρει ο ίδιος ο Δήμαρχος ο οποίος κάπου μπλεγμένος ανάμεσα στην προβολή του αυτονόητου, στις γιορτές και τα πανηγύρια, στην εικονική πραγματικότητα του FB και σε κανα ρουσφετάκι πρόληψης συμβασιούχων διμήνου, δεν θέλει ή δεν μπορεί «να τραβήξει το αυτί» και να επαναφέρει στην τάξη τον Πρόεδρο του Δ.Σ από τον εκτροχιασμό του. Ειλικρινά λυπάμαι που το λέω, τον Δήμαρχο τον υπερβαίνουν οι ευθύνες που απαιτεί η θέση του και αυτό τείνει πια να γίνει γενικευμένη πεποίθηση.

Τούτο βεβαίως, μεγιστοποιεί τις ευθύνες της αντιπολίτευσης η οποία οφείλει να αναδεικνύει τέτοιου είδους παθογένειες και να αντιστέκεται για την προάσπιση των αρχών της χρηστής διοίκησης, της λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου αλλά και της ίδιας της δημοκρατίας. Είναι η ώρα που οφείλουμε όλοι να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.

Γιάννης Λογοθέτης

Ανεξάρτητος  Δημοτικός   Σύμβουλος

Του Γιάννη Λογοθέτη

Στη συνεδρίαση της Τρίτης 14 Φεβρουαρίου 2017 έθεσα στο Δημοτικό Συμβούλιο το ζήτημα της φορολόγησης των εσόδων των σχολικών επιτροπών από την εκμίσθωση κυλικείων τα όποια σύμφωνα με πρόσφατη εγκύκλιο (εδώ) θεωρούνται έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα και φορολογούνται με συντελεστή 29% .

Για να γίνει κατανοητό το ζήτημα, το οποίο καταγγέλλεται και από τις Εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες όπως η Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος ( εδώ ) ανέφερα το παράδειγμα ενός σχολείου που εισπράττει 2000 ευρώ το έτος από το ενοίκιο του κυλικείου του και με βάσει την εγκύκλιο θα αποδίδει πλέον 600 ευρώ φόρο και θα μένουν 1400 ευρώ για τα λειτουργικά έξοδα.

Μετέφερα το παράδειγμα και σε επίπεδο δήμου Αγίας Παρασκευής όπου η απώλεια εσόδων για τις δύο σχολικές επιτροπές θα ξεπεράσει κατά την εκτίμησή μου τις 10.000 ευρώ.

Προσπάθησα να κάνω σαφές ότι η φορολογία του 29% στις σχολικές επιτροπές που προστίθεται στις μειώσεις του 50% των εσόδων τους στα τελευταία επτά χρόνια της κρίσης υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο τη λειτουργία του δημοσίου σχολείου.

Καταλήγοντας ανέφερα ότι η εφαρμογή της εγκυκλίου θα έχει αρνητικές συνέπειες για τη λειτουργία των σχολείων, αφού αφενός θα μειωθούν τα έσοδα από τις, λειτουργικές δαπάνες, αφετέρου η προσπάθεια να μεταφερθεί το κόστος στα κυλικεία θα αναγκάσει πολλά από αυτά να κλείσουν.

Τέλος παρακάλεσα τον Δήμαρχο να κάνει  ένα τηλεφώνημα, να στείλει  ένα έγγραφο ή  ό,τι άλλο νομίζει τέλος πάντων και να ζητήσει από τους συναρμόδιους Υπουργούς  την απόσυρση της εγκυκλίου η οποία στερεί από το δημόσιο σχολείο το 1/3 των εσόδων τους από τα κυλικεία.

Ειλικρινά περίμενα από τον Δήμαρχο μια απάντηση του τύπου “θα το δούμε”,”θα το εξετάσουμε” “θα το προσπαθήσουμε” όπως το συνηθίζει… αντι γι΄αυτό προτίμησε να σωπάσει, δίνοντας πάσα στον αντιδημάρχο Παιδείας να χαρακτηρίσει  «όψιμο το ενδιαφέρον του κ. Λογοθέτη για τις σχολικές επιτροπές» και να κρίνει ως αμελητέα την επιβάρυνση των σχολικών επιτροπών.

Ύστερα από αυτό όπως αντιλαμβάνεστε η πρότασή μου για παρέμβαση του Δημάρχου στους συναρμόδιους Υπουργούς για απόσυρση της εγκυκλίου, βρήκε μπετόν αρμέ  συριζαίικο τοίχος   και έπεσε στο κενό.

Και το ερώτημα συνεχίζει να παραμένει αιωρούμενο: Τελικά η ανεξάρτητη αυτοδιοικητική Δημοτική αρχή, όπως αρέσει στον Δήμαρχο να την αποκαλεί, μήπως δεν είναι και τόσο ανεξάρτητη;

—–

(από τη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Αγίας Παρασκευής /6-12-2016)

Ήρθαν χθες στο σχολείο  για εργασίες έξι υπάλληλοι της αυτεπιστασίας με Ι.Χ αυτοκίνητο. Από τη συζήτηση βγήκε η είδηση ότι τα υπηρεσιακά αυτοκίνητα της Τεχνικής Υπηρεσίας  είναι σε ακινησία λόγω έλλειψης καυσίμων όπως επίσης και πολλά απορριμματοφόρα της Καθαριότητας και έτσι οι εργαζόμενοι εν ώρα υπηρεσίας αναγκάζονται  να μετακινούνται και να μεταφέρουν  υλικά με  τα δικά τους αυτοκίνητα. Το γενικεύω… συνδυάζοντας το με τα όσα μεγαλεπίβολα ακούμε για την πόλη μας.

Όταν είτε από γραφειοκρατικές παραλείψεις είτε από αμέλεια είτε από ανικανότητα… τα αυτοκίνητα του Δήμου έχουν ξεμείνει από καύσιμα, όταν δεν μπορούμε να εξασφαλίσουμε στους εργάτες της καθαριότητας τα είδη προστασίας που χρειάζονται για να κάνουν με ασφάλεια τη δουλειά τους, όταν μια βρύση δεν μπορεί να μπει στην πλατεία  “Μερκούρη” για τα παιδιά που τη ζητάνε, όταν αδυνατούμε να διατηρήσουμε στοιχειωδώς καθαρό ένα σιντριβάνι, να αντικαταστήσουμε το πλαστικό χορτάρι σε ένα γηπεδάκι ποδοσφαίρου, να φτιάξουμε έναν  ναΐσκο στο Κοιμητήριο, να πεζοδρομήσουμε έναν δρόμο στο κέντρο της πόλης….  το να μιλάμε για μπουλντόζες που θα σκάψουν απ΄άκρη σε άκρη την πόλη, όπως ακούσαμε δυνατά και αλαζονικά στην προηγούμενη συνεδρίαση ή το να εξαγγέλλουμε έργα εκατομμυρίων ευρώ για τον Ιόλα, το Κολυμβητήριο, το Δημαρχείο,  την “Ανεμώνη” μόνο ως μεγαλόστομη υποσχεσιολογία, αυτάρεσκος βερμπαλισμός  και άκρατος  λαϊκισμός μπορεί να εκληφθεί.

Έχω την ισχυρή πεποίθηση ότι όσοι διαχειριζόμαστε εξουσία, κατέχουμε θέσεις ευθύνης ή ασκούμε διοίκηση οφείλουμε να λειτουργούμε με σοβαρότητα να λέμε λίγα και να πράττουμε πολλά. Το  να τα υπόσχεσαι όλα είναι χάιδεμα αυτιών, φτηνός λαϊκισμός, παθογένεια που την βιώνουμε  οι Έλληνες ειδικά τα τελευταία χρόνια στην εποχή του λαϊκισμού της συγκυβέρνησης Τσίπρα/ Καμμένου.

Οφείλουμε όλοι, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι δημοτικοί σύμβουλοι να αντισταθούμε στο λαϊκισμό των ανέξοδων  “ΘΑ”,  διαχωρίζοντας τη θέση μας από τους παραμυθατζήδες εκείνους που απαξιώνουν συνολικά την Αυτοδιοίκηση στην πόλη μας και προσφέρουν κακές υπηρεσίες στην Αγία Παρασκευή.

—-

–

H συνεχιζόμενη επ΄αόριστον κατάληψη του Δημαρχείου Αγίας Παρασκευής, από το σωματείο εργαζομένων του,  δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία του Δήμου και στην εξυπηρέτηση των πολιτών.

Βεβαίως οι εργαζόμενοι οφείλουν να διεκδικούν τα δίκαια αιτήματά τους και να είναι αλληλέγγυοι αλλά σε καμιά περίπτωση δεν νομιμοποιούνται να κλείνουν δημόσιες υπηρεσίες και να εμποδίζουν συνδημότες μας να έχουν πρόσβαση σε δημοτικές δομές γιατί έτσι παρακωλύουν την εύρυθμη λειτουργία της πόλης, θίγουν δικαιώματα ευπαθών ομάδων συμπολιτών μας και στρέφουν κοινωνικές ομάδες εναντίον τους, δίνοντας παράλληλα τροφή για δυσμενή σχόλια εις βάρος τους του τύπου: «κάνουν κατάληψη και όχι απεργία για να μην χάνουν μεροκάματα»

Για την αξιοπιστία του συνδικαλιστικού κινήματος και για την προάσπιση του δημοσίου συμφέροντος, παρακαλώ το σύλλογο εργαζομένων του Δήμου Αγίας Παρασκευής να επανεξετάσει τη στάση του, να λήξει την κατάληψη και να προχωρήσει σε διαφορετικές μορφές πίεσης προς την Δημοτική Αρχή και στην κυβέρνηση που τους εμπαίζει με ευτελείς δικαιολογίες και ψεύτικες υποσχέσεις.

–

Αγαπητοί συνάδελφοι

Αισθάνομαι ότι με μοιρολατρία και δημιουργία τύψεων συνενοχής προσπαθούν να μας περάσουν το διπλό μήνυμα πως απ’ τη μια οι πολιτικές της κυβέρνησης που θίγουν όνειρα, είναι μονόδρομος και απ’ την άλλη ότι όλοι εμείς είμαστε συνυπεύθυνοι γι΄ αυτό.

Δυο παραδείγματα:

Πρώτο Παράδειγμα Μοιρολατρίας

Ο Πρόεδρος της ΓΕΣΕ ήταν ξεκάθαρος το φθινόπωρο που μίλησε για την αναγκαιότητα του Μνημονίου και τη ματαιότητα των κινητοποιήσεων… Mας είπε δηλαδή ο άνθρωπος να χαλαρώσουμε γιατί ο βιασμός είναι αναπόφευκτος…

…και το υπονοούμενου του Προέδρου έγινε παντιέρα του κυβερνητικού συνδικαλισμού και έσβησε το ποτάμι της οργής που το 2006 ξεχείλιζε από πάθος και τα ήθελε όλα και ενέπνεε και καθοδηγούσε. Θυμάμαι το Προεδρείο της Δ.Ο.Ε. στα τηλεοπτικά παράθυρα και στους δρόμους να δίνει μάχες για το αυτονόητο. Να ζούμε με αξιοπρέπεια από το μισθό μας, έλεγαν τότε και αισθανόμουν περήφανος αλλά σήμερα που θίγονται οι ευκαιρίες μας από μια άλλη κυβέρνηση στενοχωριέμαι να τους βλέπω θλιβερούς γραφειοκράτες και εκπροσώπους Τύπου του Υπουργείο Παιδείας.

Παράδειγμα δεύτερο: Αυτό της Συνενοχής.

Θεόδωρος Πάγκαλος. Ο πολιτικός των ειδικών αποστολών. Μαζί τα φάγαμε τα λεφτά. Πολιτικοί και Δημόσιοι Υπάλληλοί. Το Σάββατο στη ΝΕΤ ανακοίνωσε και το νέο του βιβλίο με τον ομώνυμο τίτλο.
Συνάδελφοι και φίλοι της ΠΑΣΚ πριν δυο χρόνια όταν το “Κίνημα” ήταν εν δυνάμει εξουσία και η κ. Διαμαντοπούλου από αυτό εδώ το βήμα ανακοίνωνε το 5% και το 1δις Ευρώ για την Παιδεία φωνάζατε με όλη την έντασης της ψυχής σας- το θυμάμαι καλά- ότι το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ ενωμένο δυνατό. Το φωνάζετε και σήμερα; Και γιατί δεν καλέσατε και φέτος την κ. Υπουργό να μας αναλύσει τις πολιτικές της που γυρίζουν σαράντα χρόνια πίσω την εκπαίδευση;

Μήπως είναι ώρα να κάνετε την αυτοκριτική σας;

Μήπως όλοι θα πρέπει να κάνουμε την αυτοκριτική μας επειδή δεν καταφέραμε να κόψουμε ομφάλιους λώρους από τα κόμματα που μας χειραγωγούν και μας ετεροκατευθύνουν από τα πραγματικά μας προβλήματα και από τα πολλά που μας ενώνουν;

Που δεν αφουγκραζόμαστε την αγωνία των συναδέλφων μας αφού πολλοί από εμάς έχουμε ξεχάσει τι σημαίνει τάξη;

Που μένουμε καρφωμένοι σε καρέκλες και τα λεφτά των συναδέλφων μας τα κάνουμε αεροπορικά ταξίδια και παραταξιακές φωτοτυπίες, οργανώνουμε ολομέλειες και κάνουμε συνέδρια χωρίς να πείθουμε για την αξία τους και χωρίς ποτέ να δίνουμε λογαριασμό για τα ποσά που ξοδεύονται;

Είναι και κάτι άλλο σημαντικό που συντηρεί την κρίση μας.

Ο ξύλινος λόγος που βαθιά συντηρητικός έχει ταυτιστεί με ιδεοληψίες αριστερόστροφες και αποτελεί πλέον βαρίδι για ένα γνήσιο κίνημα διεκδίκησης.

Για σκεφτείτε πια είναι τα συνθήματα μας :

«Οχι στις νεοφιλελεύθερες επιλογές, όχι στο σχολείο της αγοράς, Όχι στον 3848, όχι στο Νέο Σχολείο, όχι στην αξιολόγηση, όχι, όχι, όχι ….» Αυτά δε φωνάζουμε στις διαδηλώσεις; Ακόμα και εμείς οι φιλελεύθεροι ΔΑΚίτες έχουμε γίνει μαρξιστές και μπολσεβίκοι.

Νομίζετε ότι μας παίρνει κανείς στα σοβαρά;

Προτείνω – ακραία πρόταση- να ποινικοποιηθεί δια ροπάλου η λέξη όχι από τα δελτία τύπου της Ομοσπονδίας.

Σε μια εποχή που όλα είναι ζήτημα εικόνας και επικοινωνίας, μας εκθέτει ανεπανόρθωτα η μόνιμη άρνηση σε αφίσες και έντυπα που φτάνουν στους γονείς και που με τη σειρά τους τα κάνουν σημαία τους οι διάφοροι Πρεπεντέρηδες για να συντηρούν το μύθο του τεμπέλη εκπαιδευτικού.

Ας ξεφύγουμε λοιπόν, από τη συντηρητική θέση του αυτιστικού όχι που διαπερνά οριζόντια όλες τις παρατάξεις και ας προβάλλουμε τις προτάσεις μας .

Και να τολμήσουμε και νέες μορφές αντίδρασης αφού οι παραδοσιακές εκφυλίστηκαν και απαξιώθηκαν από τον κόσμο που χάνοντας την εμπιστοσύνη του στο συνδικαλισμό αποδόμησε και τις μορφές δράσης που του προτείνει. Και δεν είναι προσωπική διαπίστωση αυτό . Το ακούω καθημερινά στα σχολεία. Θα το ακούτε και σεις φαντάζομα. Όσοι έχετε αυτιά να το ακούσετε…

Αφού το συνδικαλιστικό μας ρολόι μηδενίζει γιατί να μην δοκιμάσουμε κάτι καινούριο και διαφορετικό;

Και υπάρχουν εκατοντάδες ιδέες … Προτάσεις υλοποιήσιμες σε απογευματινές κυρίως ώρες για να μη χάνουμε το μεροκάματο και για να έχουμε μαζί μας τους γονείς και την κοινωνία.

Αποκλεισμός της Βουλής ή του Υπουργείου Παιδείας και καταλήψεις τηλεοπτικών σταθμών με την απαίτηση να μας δοθεί εικόνα και λόγος για να ακουστεί η αγωνία μας και να σπάσει επιτέλους η συμφωνία σιωπής μέσων ενημέρωσης και κυβέρνησης..

Ανοιχτές συγκεντρώσεις και συναυλίες για την Παιδεία από μας τους ίδιους σε πλατείες και χώρους πολιτισμού. Στο σύλλογο μας έγινε μια τέτοια απόπειρα πρόσφατα και η συμμετοχή των συναδέλφων μας ξεπέρασε κάθε προσδοκία.

Τηλεοπτικά σποτ για το σχολείο που θέλουμε και ολοσέλιδες καταχωρήσεις στον τύπο ….

Μπορούμε να σκεφτούμε και άλλα αρκεί να είμαστε διατεθειμένοι να το κάνουμε…

Όπως για παράδειγμα μια πρόταση που ακούστηκε στο σύλλογό μου και έγινε απόφαση της Γενικής μας Συνέλευσης… και λέει αυτή η πρόταση να δοκιμάσουμε για μια εβδομάδα να στείλουμε ένα ηχηρό μήνυμα κάνοντας πράξη το σχολείο που θέλουμε. Δημιουργικό, ευφάνταστο, ανοιχτό στην κοινωνία, χωρίς περιττή γνώση, με τα παιδιά ευτυχισμένα…

Για μια εβδομάδα λοιπόν να μείνουμε στο σχολείο μας και να κάνουμε «λευκή» απεργία το λευκή με εισαγωγικά για να μην παραξηγηθώ. Να το ανοίξουμε στον πολιτισμό, στη χαρά και στη δημιουργία. Μαζί με τους γονείς και τους μαθητές μας να καταγράψουμε τις ελλείψεις και τις δυσκολίες μας, να μαζέψουμε υπογραφές και να αποδείξουμε ότι η φαντασία δε μπαίνει σε νούμερα και αριθμούς… Είναι μια πρόταση με ενδιαφέρον που ο διαθέσιμος χρόνος δεν μου επιτρέπει να την αναλύσω. Θα την καταθέσω όμως στα πρακτικά με την ελπίδα ότι το νέο Διοικητικό Συμβούλιο θα την λάβει υπόψη του.

Κυρίως όμως ελπίζω μεθαύριο την Πέμπτη που θα συζητήσουμε και θα ψηφίσουμε για τις μορφές δράσης της νέας χρονιάς ότι θα καταφέρουμε να σπάσουμε τη μονοτονία του συνδικαλιστικού μας νιρβάνα με φρέσκες ιδέες για να στείλουμε μια χαραμάδα από φως στους συναδέλφους μας.