Από την Όλγα Παρδάλα

Δικηγόρο παρ’ Αρείω Πάγω,

κάτοικο και μέλος του Συλλόγου Κατοίκων Τσακού Αγίας Παρασκευής

3/2/2023

Ελάχιστοι κάτοικοι της Αγίας Παρασκευής γνωρίζουν ότι ο Δήμος μας κληροδότησε από τον ευεργέτη Γιαβάση, ένα σπουδαίο ακίνητο στο κέντρο της Αθήνας , στην καρδιά της αγοράς της Ερμού ,το περίφημο «Γιαβάσειο». Ένα νεοκλασικό κτίσμα , με πολλές δομικές φθορές βεβαίως , αλλά με τεράστιες αρχιτεκτονικές και εμπορικές δυνατότητες. Η ορθή και συνετή εμπορική του εκμετάλλευση ήταν επί μακρό χρονικό διάστημα , και παραμένει , ένα μεγάλο στοίχημα για την εκάστοτε διοίκηση του Δήμου Αγίας Παρασκευής.

 Μετά από πλήθος διαβουλεύσεων μεταξύ των τότε δημοτικών παρατάξεων , επί δημαρχίας Γιάννη Σταθόπουλου , αποφασίστηκε τελικά ομόφωνα ,το 2019 η ενοικίασή του στην κατασκευαστική εταιρεία MILORA, θυγατρική της Ten Brinke Ελλάδας, με στόχο την συνολική αξιοποίηση του. Σύμφωνα με την εγκεκριμένη από το Δήμο Αθηναίων και το Υπουργείο Πολιτισμού μελέτη (καθότι το ακίνητο λόγω εντοπιότητας ανήκει στον Δήμο Αθηναίων), το υπόγειο (που θα επεκταθεί στο περίγραμμα του κτιρίου), το ισόγειο και ο 1ος όροφος θα μετατραπούν σε καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος  ενώ οι 2 νέοι όροφοι που θα προστεθούν θα γίνουν ενοικιαζόμενα διαμερίσματα. Αντιλαμβάνεται κανείς λοιπόν, το μέγεθος του εγχειρήματος που έχει ξεκινήσει  καθώς και την εν δυνάμει οικονομική ωφέλεια του Δήμου μας , ως ιδιοκτήτρια του ακινήτου κατά πλήρη κυριότητα.

Εκείνο που έως τώρα γνωρίζαμε από τις ενημερώσεις του τότε δημάρχου Γιάννη Σταθόπουλου , ήταν ότι «από τον Σεπτέμβριο του ’21 το  ενοίκιο  θα είναι 10.000€ μηνιαία και από 1/9/23 ενοίκιο 20.000 για άλλα  δέκα χρόνια. Αμέσως μετά υπολογίζεται ότι το ενοίκιο θα εκτιναχθεί στις 50.000€ τον μήνα.Ο Δήμος θα έχει συνολικά έσοδα από τα ενοίκια ύψους 3 εκ. € και στο τέλος θα παραλάβει το ακίνητο πλήρως ανακατασκευασμένο, με μεγαλύτερη αξία και πηγή μεγαλύτερων εσόδων. Παρόντες από την πλευρά του Δήμου κατά την υπογραφή της σύμβασης ήταν επίσης ο πρ. Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Γερ. Βλάχος και οι πρ. Αντιδήμαρχοι Τεχνικών Έργων Δημ. Κονταξής και Οικονομικών Σπ. Παπαγεωργίου» ( βλ. αναλυτικά την σχετική ανακοίνωση στο Εξελίξεις στο Γιαβάσειο Κληροδότημα – Η Αξιοποίηση από την δημοτική Αρχή Σταθόπουλου | AParaskevi-Images). 

Και κάπου εκεί γύρω από τα τέλη του 2022 έως και σήμερα , απλά δεν ήταν ένα ζήτημα της επικαιρότητας του Δήμου,κατά την κρίση πάντα του τέως Δημάρχου κου Ζορμπά,  καθώς έβγαινε μια γενική εικόνα  ότι έγινε μια πολύ ωραία συμφωνία και  απλά «τρέχει» η επένδυση.

Τώρα μαθαίνουμε (αρχές του 2024) , ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την μίσθωση αλλά και με τις εργασίες ανακατασκευής, άδειες δόμησης κλπ πολεοδομικά.   Ενδιαφέρον όμως έχει ότι δεν το μαθαίνουμε από επίσημη ανακοίνωση του Δήμου , αλλά από διαρροή του εξωδίκου της μισθώτριας εταιρείας σε δημοσίευμα του  τοπικού τύπου. Και η αλήθεια είναι ότι στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο στις 31/1/2024 , όχι μόνο επιβεβαιώθηκε από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο η εξώδικη διαμαρτυρία της μισθώτριας εταιρείας προς τον Δήμο Αγίας Παρασκευής , αλλά αποκαλύφθηκε ότι ήδη έχει ασκηθεί αγωγή κατά του Δήμου Αγίας Παρασκευής με ημερομηνία κοινοποίησης 9/11/2023 και ημερομηνία συζήτησης την 23/2/2024.

Υπάρχει δηλαδή εν δυνάμει ενεργή αντιδικία πλέον με την μισθώτρια εταιρεία , με μια εταιρεία εξαιρετικά αξιόπιστη στον κατασκευαστικό κλάδο , με μεγάλη εμπειρία από σχετικές  μισθωτικές συμβάσεις και συμφωνίες παραχώρησης από το Ελληνικό Δημόσιο, η οποία συναλλάσσεται με πλήθος Δήμων ανά τη χώρα αλλά και στο εξωτερικό . Και εμείς νομίζαμε ότι αν δεν τους απαντούσαμε τίποτα στα γραπτά τους αιτήματα ή στο εξώδικό τους , εκείνοι θα κάθονταν με σταυρωμένα χέρια .

Κατά τη διάρκεια του δημοτικού συμβουλίου , ας επανέλθουμε, δεν υπήρχε πράγματι, ο απαραίτητος χρόνος για την αναλυτική αντιμετώπιση του ζητήματος από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο κο Παπαμιχαήλ, εντούτοις υπήρχε μια εν πρώτοις παράθεση της θέσης της διοίκησης του Δήμου μας , ότι εν περιλήψει «η αγωγή είναι αβάσιμη και δεν θα νικήσει το δικαστήριο η μισθώτρια εταιρεία».

 Εκείνο όμως που προσπαθώ να επισημάνω με τις παρατηρήσεις μου αυτές επί του ζητήματος είναι κυρίως ότι αντιλαμβανόμαστε πλέον ότι η μίσθωση του Γιαβάσειου απαιτεί ΑΜΕΣΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ εκ μέρους των αρμοδίων εκπροσώπων της διοίκησης του Δήμου ( υπηρεσιακούς και πολιτικούς παράγοντες). Η προσφυγή στη δικαιοσύνη εκ μέρους της μισθώτριας εταιρείας  , από μόνη της ως ενέργεια , αποδεικνύει βέβαιη δυσαρέσκεια  με την προηγούμενη Διοίκηση του Δήμου και η εταιρεία  υγιώς ενήργησε και προσπαθεί να εξασφαλίσει με κάθε νόμιμο τρόπο τα δικαιώματά της.  Καλό είναι , κατά την άποψή μου, να μην μετατραπεί αυτή η  βέβαιη δυσαρέσκεια με την προηγούμενη Διοίκηση, σε μια διαρκή δυσαρέσκεια με την νυν Διοίκηση του Δήμου Αγίας Παρασκευής.

 Επιπλέον ,για  να σχηματίσει κάποιος τρίτος μια πλήρη εικόνα για τη βασιμότητα μιας αγωγής (πολλώ μάλλον αν απευθύνεται σε μη νομικούς), οφείλει η νυν Διοίκηση να φροντίσει να παράσχει πλήρη και αναλυτική ενημέρωση προς τις δημοτικές παρατάξεις πρωτίστως αλλά και προς όλους εμάς τους δημότες , μιας και η ενημέρωση των πολιτών αποτελεί πρώτο στόχο στην πολιτική ατζέντα του Δημάρχου.

Σε κάθε περίπτωση, το αβάσιμο ή μη μιας αγωγής θα κριθεί ενώπιον του αρμοδίου δικαστηρίου. Έτσι , θα πρότεινα να είμαστε πιο φειδωλοί όταν ανακοινώνουμε με βεβαιότητα την έναρξη παρόμοιων αντιδικιών εντός του δημοτικού συμβουλίου , ειδικά όταν στην ιστορία του Δήμου μας έχουμε πολλά παρόμοια παραδείγματα που δεν μας βγήκαν καθόλου σε καλό , βλ. την περίπτωση DAVINCI.  

Πόσο βέβαιοι είμαστε ως Δήμος , ότι δεν υπάρχει περιθώριο εξωδικαστικής διαπραγμάτευσης με την μισθώτρια εταιρεία προκειμένου να μην εκδικαστεί προς το παρόν η υπόθεση από το αρμόδιο δικαστήριο ;  Το ερώτημα που γεννάται είναι αν έχει εξαντληθεί αυτή η δυνατότητα , και τι ενέργειες συγκεκριμένα έχουν γίνει ώστε να οδηγούμαστε στην λύση της εκδίκασης της αγωγής τους ;  Διότι , μπορεί τώρα η μία αγωγή να κρίνεται αβάσιμη , κατά  τα λεγόμενα του αρμοδίου αντιδημάρχου, αλλά ποιος εγγυάται ότι δεν θα επανέλθουν με νεότερο ένδικο βοήθημα , με μια νέα αγωγή , ή και με ασφαλιστικά μέτρα και ούτω καθεξής. Οι δικονομικές δυνατότητες που έχει η μισθώτρια εταιρεία είναι δεκάδες , ειδικά όταν τίθεται το ζήτημα της αρχαιολογικής υπηρεσίας,  ή των ελλείψεων στο τοπογραφικό διάγραμμα , ακόμη και η εμπλοκή του Δήμου Αθηναίων από μόνη της μπορεί να φέρει άλλα νομικά ζητήματα σχετικάμε την άδεια δόμησης.

Επίσης , οι ίδιοι οι όροι μιας καταρτισθείσας συμφωνίας μίσθωσης ,κατά κανόνα προβλέπουν διέξοδο και υπαναχώρηση από μια μίσθωση εάν αποδειχθούν πραγματικά ή και νομικά ελαττώματα στο μίσθιο , προβλέπουν δικαιώματα αποζημίωσης λόγω διαφυγόντων κερδών , χρηματικής ικανοποίησης και πολλά άλλα. Αν είχαμε στη διάθεσή μας το πλήρες κείμενο της συμφωνίας της μίσθωσης , θεωρώ ότι θα μαθαίναμε και περαιτέρω δυνατότητες νομικής άμυνας της μισθώτριας εταιρείας.

Επί της ουσίας , ας αναλογιστούμε λοιπόν, το πολιτικό και το οικονομικό κόστος της έναρξης μιας αντιδικίας με την μισθώτρια εταιρεία του Γιαβάσειου. Να εξετάσουμε με νηφαλιότητα τα αιτήματά τους και να δούμε πρώτα το συμφέρον του Δήμου. Μια συνεπής εμπορική συνεργασία του Δήμου μας με τους μισθωτές του ήταν και είναι προς όφελος του Δήμου και των δημοτών.  Ας μην μείνουμε μόνο, στις αναμφισβήτητες ευθύνες των τέως δημάρχων , διότι όσο μένουμε σε αυτές δεν παράγεται θετικό έργο για την επίλυση αυτών των τόσο σοβαρών ζητημάτων . Μια αντιδικία αυτή τη χρονική στιγμή, σημαίνει πάγωμα της καταβολής των ενοικίων αλλά και των εργασιών της κατασκευαστικής εταιρείας, το οποίο μεταφράζεται σε επιπλέον οικονομική ζημία εκατέρωθεν των μερών με ορατό τον κίνδυνο καταγγελίας και λύσης της μίσθωσης.

Η λύση δεν είναι προς το παρόν , η προσφυγή στη δικαιοσύνη . Οφείλουμε να εξαντλήσουμε κάθε διαπραγματευτική δυνατότητα που υπάρχει , και αν δεν υπάρχει ήδη , οφείλουμε να τη δημιουργήσουμε εμείς.

—–

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων

Η δημοκρατία ναι μεν είναι μονόδρομος, δεν είναι όμως δεοντολογικά σωστό οι εκπρόσωποί της να ευτελίζουν τις λειτουργίες της

Είναι γνωστός ο τρόπος που διαφημίζουν τα προϊόντα τους οι σύγχρονες επιχειρήσεις: ωραία εικόνα και παρουσιαστές, επικέντρωση στα πλεονεκτήματα, στη χρησιμότητα και αποτελεσματικότητα του αγαθού ή της υπηρεσίας που προβάλλονται. Σκοπός, η δημιουργία θετικής προδιάθεσης, καλού ονόματος, ενίσχυση της προτίμησης του κοινού, αύξηση των πωλήσεων και του μεριδίου αγοράς εντέλει. Με προσοχή στην παραγωγή και την ποιότητα του προϊόντος για να μη διαφέρει υπερβολικά από το διαφημιστικό μήνυμα και να είναι ανταγωνιστικό.

Απλά, εύκολα, κλασικά. Θα ήταν εξαιρετικά περίεργο και αντίθετο προς τους κανόνες του υγιούς ανταγωνισμού, της οικονομικής σκέψης, έως και παράνομο, η διαφημιστική προβολή να αναφερόταν μόνο ή σχεδόν αποκλειστικά στα μειονεκτήματα που έχουν τα ανταγωνιστικά προϊόντα. Οι επιχειρηματίες δεν είναι άτομα με χαμηλή νοημοσύνη για να παρασύρονται σε τέτοιες αντιοικονομικές ενέργειες που θα μείωναν τις πωλήσεις όλου του κλάδου και αναλογικά και τις δικές τους, δημιουργώντας στο καταναλωτικό κοινό την αμφιβολία για την ποιότητα όλων.

Ακόμα και οι απλούστατοι όμως κανόνες έχουν τις εξαιρέσεις τους. Κλασικό παράδειγμα, οι σύγχρονοι ελληνικοί κομματικοί σχηματισμοί. Αντί να προβάλλουν τις δικές τους αρετές, πρόγραμμα, επιτεύγματα, ιδέες, σχέδια, προοπτική, περιορίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην καταγγελία σφαλμάτων, ατελειών, ατοπημάτων του αντιπάλου, πραγματικών αλλά και φανταστικών. Μοναδικός σκοπός οι εντυπώσεις.

Αρκεί να είσαι κατηγορούμενος, τι κι αν αποδειχτείς αθώος, η ρετσινιά θα έχει μείνει, τουλάχιστον μέχρι τις εκλογές. Μετά το ενδιαφέρον μειώνεται και πολλές φορές εκμηδενίζεται. Οι πονηρούληδες πολιτικοί γνωρίζουν πολύ καλά ότι στην πράξη ποτέ δεν είναι ισχυρό το πολυδιαφημιζόμενο τεκμήριο της αθωότητας, ιδιαίτερα στον κλάδο τους με τα φώτα της δημοσιότητας. Στην πράξη ισχύει το αναχρονιστικό και αντίθετο με τις σύγχρονες αξίες του πολιτισμού τεκμήριο ενοχής.

Σκανδαλολογία και ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής ονομάζουν οι ίδιοι το φαινόμενο όταν αρχίζει να διαφαίνεται ο κίνδυνος του ομαδικού αυτοεξευτελισμού. Μέχρι τότε και ιδιαίτερα μέχρι τις εκλογικές αναμετρήσεις λειτουργούν εντατικά οι βιομηχανίες αποκάλυψης και ιδιαίτερα παραγωγής σκανδάλων. Ενα σκάνδαλο κάθε δέκα ή και λιγότερες μέρες. Οσο πλησιάζουν οι εκλογές αυξάνονται η παραγωγή και η συχνότητα αποκάλυψης.

Ο ρυθμός γίνεται ταχύτατος με κίνδυνο μερικά να χάσουν την «επικοινωνιακή» τους αξία. Είναι εμφανές ότι χρειάζεται καλύτερη μελέτη και ψυχραιμία από τους μαθητές και διαδόχους του Γκέμπελς, που κατά τα λοιπά δήθεν τον αντιπαθούν με περίσσιο πάθος. Οι κυνικοί το διατυπώνουν πολύ απλά: «ο καθένας πουλάει ό,τι έχει».

Φαινόμενα αναμενόμενα από πολιτικούς που τον περισσότερο χρόνο της καθημερινής τους ζωής τον αφιερώνουν στα ΜΜΕ και την προσωπική τους προβολή. Ακόμα και να ήταν ικανοί να παράξουν δημιουργικό έργο με ευεργετικά αποτελέσματα για τη χώρα, δεν τους περισσεύει χρόνος. Πρώτα και πάνω απ’ όλα να κερδίσουν τις εκλογές με το να κατηγορήσουν τον αντίπαλο. Έτσι εκπαιδεύονται στην ικανότητα του κριτή, του κατήγορου, του ρήτορα, του προπαγανδιστή, του ηθοποιού, του «τηλεοπτικού αστέρα», και αρνούνται κάθε εκπαίδευση για τις ικανότητες του εργαζομένου, του ερευνητή επιστήμονα, του αποτελεσματικού εκτελεστή, του δημιουργού, του καλού διαχειριστή, του συνετού κυβερνήτη, του σοβαρού εκπροσώπου της χώρας.

Είναι κανείς να αναρωτιέται αν η ονομαζόμενη Βουλή των Ελλήνων είναι χώρος της νομοθετικής εξουσίας όπου ψηφίζονται ή απορρίπτονται νομοσχέδια, ανταλλάσσονται ιδέες, αντιπαρατίθενται επιχειρήματα και προτάσεις σε συγκεκριμένα θέματα, αναλύονται διαφορετικές απόψεις με κοινή συνισταμένη την προσπάθεια για το καλύτερο και χρήσιμο για τους πολίτες και τη χώρα, ή είναι οιονεί «δικαστήριο», με την ιδιαιτερότητα πως όλοι οι συμμετέχοντες είναι εισαγγελείς και ταυτόχρονα κατηγορούμενοι. Αντιγραφή από την ιδιότυπη παράσταση των τηλεπαραθύρων.

Με αυτά κι αυτά, σταδιακά μετέτρεψαν την ψυχολογία του λαού από την επικράτηση του καλύτερου στη σιωπηρά αποδοχή της λογικής «το μη χείρον βέλτιστον». Εξαιρούνται βέβαια οι μόνιμοι και φανατικοί οπαδοί -σίγουροι πελάτες των κομμάτων- με τις γνωστές νοοτροπίες. Απλές σκέψεις για όσους σκέπτονται και σχεδιάζουν μακροπρόθεσμα. Στην αντίπερα οι κοντόφθαλμοι πολιτικοί που η βραχύβια εξουσία τούς ενδιαφέρει περισσότερο από την υστεροφημία, τη δημιουργία ηθών, το συμφέρον της χώρας. Ο ιστορικός του μέλλοντος καραδοκεί και η Ιστορία είναι γεμάτη από περιγραφές μικρόψυχων που με αθέμιτα μέσα προσπάθησαν ή και πέτυχαν βραχύβιες νίκες.

Είναι γνωστό ότι η ισοπέδωση γίνεται προς τα κάτω, παρασύροντας τα πάντα σε χαμηλότερα επίπεδα. Η πεποίθηση και η λογική του «μη χείριστου» τρέφει τη νοοτροπία της αρνητικής ψήφου. Μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων θα ψηφίσει τον Α όχι γιατί τον προτιμά, αλλά με σκοπό εκδίκησης του Β που διέψευσε τις προσδοκίες τους, οι οποίες κινούνταν στη σφαίρα του εφικτού, τουτέστιν σε χαμηλά επίπεδα.

Την εποχή του απόλυτου ρεαλισμού και δεδομένου ότι πολλές αποφάσεις εξαρτώνται από την ευρωπαϊκή οικογένεια, οι απαιτήσεις των πολιτών είναι πιο ρεαλιστικές και κυρίως πραγματοποιήσιμες: χρηστή διαχείριση στα δημόσια οικονομικά, εργατικότητα και βελτίωση σε όλους τους τομείς μέσα στα πλαίσια της εφικτότητας, σεβασμός στους θεσμούς, τη νομιμότητα και τους δημοκρατικούς κανόνες.

Προεκλογικός αγώνας που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στη δυσφήμηση του αντιπάλου παρά στην προβολή κάθε θετικής πρότασης ή σχεδιασμό για τα επόμενα χρόνια, δεν έχει μέλλον. Αξιοπερίεργο είναι για τους κοινούς θνητούς το πώς οι άνθρωποι αυτοί που ζουν στον δικό τους κόσμο μαζί με όλους όσοι σχετίζονται, δημοσιογράφους, επικοινωνιολόγους, δημοσκόπους, απορούν για το ποσοστό των αναποφάσιστων, την αύξηση της αποχής και τα ποσοστά που λαμβάνουν τα κόμματα με ακραίες ιδεολογίες.

Η δημοκρατία ναι μεν είναι μονόδρομος, δεν είναι όμως δεοντολογικά σωστό οι εκπρόσωποί της να ευτελίζουν τις λειτουργίες της και να μην ενδιαφέρονται για την ποιότητά της, εφησυχασμένοι στη λογική του μονοπωλίου και της έλλειψης κινδύνου, που ευτυχώς εξέλιπε.

Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθεί και η διαχείριση του χρόνου: διατυμπανίζουν οι πολιτικάντηδες το παρελθόν μόνο των αντιπάλων τους και διαφημίζουν το μέλλον μόνο το δικό τους. Το συμπέρασμα είναι απογοητευτικό. Το κακό παρελθόν το μόνο που μπορεί να εγγυηθεί είναι ένα εξίσου ή και χειρότερο μέλλον.

Πηγή: protothema.gr

—–

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων

–

Αναδημοσίευση στοιχείων από το The Atlantic

Τελείωσε. Το Facebook βρίσκεται σε παρακμή, το Twitter είναι βυθισμένο στο χάος. Η αυτοκρατορία του Μαρκ Ζούκερμπεργκ έχει χάσει από την αξία της εκατοντάδες δισεκατομμύρια δολάρια και έχει απολύσει 11.000 άτομα, με τη διαφημιστική της επιχείρηση να κινδυνεύει και τη φαντασίωση του metaverse να έχει μπλοκαριστεί. Η εξαγορά του Twitter από τον Έλον Μασκ προκάλεσε την απόσυρση των διαφημιστών από την πλατφόρμα και την αποφυγή της από αρκετούς χρήστες (ή που τουλάχιστον έτσι προειδοποιούν). Ποτέ άλλοτε δεν ήταν τόσο πιθανό το να τελειώσει η εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης -και μάλιστα τόσο σύντομα.

Τώρα που ξεβραστήκαμε σε αυτή την απροσδόκητη ακτή, μπορούμε να κοιτάξουμε πίσω στο ναυάγιο που μας έφερε εδώ με μια φρέσκια ματιά. Ίσως μπορούμε να ανακουφιστούμε: Τα social media δεν ήταν ποτέ ένας φυσικός τρόπος για να δουλεύουμε, να παίζουμε και να κοινωνικοποιούμαστε, αν και έγιναν δεύτερη φύση μας. Η κατάσταση εξελίχθηκε έτσι μέσω μιας περίεργης μετάλλαξης, τόσο ανεπαίσθητης που ήταν δύσκολο να συνειδητοποιηθεί ότι συνέβαινε τη στιγμή ακριβώς που συνέβαινε.

Από το να σας ζητείται να αξιολογήσετε κάθε προϊόν που αγοράζετε μέχρι το να πιστεύετε ότι κάθε tweet ή εικόνα στο Instagram δικαιολογεί likes, σχόλια ή follow, τα social media μετέτρεψαν σε θετική νόρμα μια ανισόρροπη, παθολογική εκδοχή της ανθρώπινης κοινωνικότητας.

Η στροφή ξεκίνησε πριν από 20 χρόνια περίπου, όταν οι υπολογιστές, συνδεδεμένοι στο Διαδίκτυο, έγιναν αρκετά διαδεδομένοι ώστε οι άνθρωποι να τους χρησιμοποιούν για να οικοδομούν και να διαχειρίζονται σχέσεις. Η κοινωνική δικτύωση είχε τα προβλήματά της -συλλογή φίλων αντί, για παράδειγμα, να είσαι όντως φίλος μαζί τους- πράγμα ήπιο σε σχέση με αυτό που ακολούθησε.

Αργά και χωρίς πολλλές φανφάρες, μέσα σε λίγα χρόνια, τη θέση τους πήραν τα social media. Η αλλαγή ήταν σχεδόν αόρατη, αλλά είχε τεράστιες συνέπειες. Αντί να διευκολύνει τη συνετή χρήση των υφιστάμενων σχέσεων -σε μεγάλο βαθμό για τη ζωή εκτός ψηφιακής σύνδεσης (για να οργανωθεί ένα πάρτι γενεθλίων, ας πούμε)- τα social media μετέτρεψαν αυτές τις διασυνδέσεις σε μικρά και μεγάλα κανάλια μετάδοσης. Ξαφνικά, δισεκατομμύρια άνθρωποι είδαν τους εαυτούς τους ως διασημότητες, ειδήμονες και γευσιγνώστες.

Ένα παγκόσμιο δίκτυο εκπομπών, όπου ο καθένας μπορεί να λέει οτιδήποτε σε οποιονδήποτε άλλον όσο το δυνατόν συχνότερα, και όπου οι άνθρωποι αυτοί έχουν καταλήξει να πιστεύουν ότι αξίζουν μια τέτοια ικανότητα, ή ακόμη και ότι η αποστέρησή της ισοδυναμεί με λογοκρισία ή καταστολή – μια τόσο φρικτή ιδέα εξαρχής. Και είναι μια φρικτή ιδέα που συνδέεται πλήρως και απόλυτα με την έννοια των ίδιων των social media: συστήματα που δημιουργούνται και χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την παροχή μιας ατελείωτης ροής περιεχομένου.

Αλλά τώρα, ίσως αυτή η εποχή, μπορεί επίσης να τελειώσει. Η πιθανή πτώση του Facebook και του Twitter (όπως και άλλων) είναι μια ευκαιρία -όχι για να στραφούμε σε κάποια ισοδύναμη πλατφόρμα, αλλά για να αποδεχτούμε την καταστροφή τους, κάτι που μέχρι πρότινος ήταν αδιανόητο.

Πριν από πολύ καιρό, σε ένα γαλαξία πολύ κοντά μας, πολλά κοινωνικά δίκτυα εμφανίστηκαν στη Γη. Το Six Degrees ξεκίνησε το 1997 και πήρε το όνομά του από ένα υποψήφιο για Πούλιτζερ θεατρικό έργο που βασίστηκε σε ένα ψυχολογικό πείραμα. Έκλεισε αμέσως μετά την κατάρρευση της dot-com το 2000 – ο κόσμος δεν ήταν ακόμα έτοιμος. Το Friendster αναδύθηκε από τις στάχτες του το 2002, ακολουθούμενο από το MySpace και το LinkedIn την επόμενη χρονιά, έπειτα από το Hi5 και το Facebook το 2004, το τελευταίο για φοιτητές σε επιλεγμένα κολέγια και πανεπιστήμια. Εκείνη τη χρονιά ήρθε επίσης το Orkut, το οποίο κατασκευάστηκε και λειτουργεί από την Google. Το Bebo ξεκίνησε το 2005- τελικά θα ανήκε τόσο στην AOL όσο και στην Amazon. Το Google Buzz και το Google+ γεννήθηκαν και στη συνέχεια πέθαναν. Πιθανότατα δεν έχεις ακούσει ποτέ για κάποιες από αυτές τις πλατφόρμες, αλλά πριν από την απόλυτη κυριαρχία του Facebook, πολλές από αυτές τις υπηρεσίες ήταν εξαιρετικά δημοφιλείς.

Οι ιστότοποι διαμοιρασμού περιεχομένου λειτούργησαν επίσης ως de facto κοινωνικά δίκτυα, επιτρέποντας στους ανθρώπους να βλέπουν υλικό που δημοσιεύεται κυρίως από άτομα που γνώριζαν ή που τους είχαν ακουστά, παρά από ολόκληρο τον κόσμο. Το Flickr, ο ιστότοπος κοινής χρήσης φωτογραφιών, ήταν ένα από αυτά- το YouTube -που κάποτε θεωρήθηκε ως Flickr για βίντεο- ήταν ένα άλλο.

Τα μπλογκ (και οι υπηρεσίες που μοιάζουν με μπλογκ, όπως το Tumblr) έτρεχαν παράλληλα με αυτά, φιλοξενώντας «σκέψεις» που έβλεπαν λίγοι και ασχολούνταν λιγότεροι. Το 2008, ο Ολλανδός θεωρητικός των μέσων ενημέρωσης Geert Lovink δημοσίευσε ένα βιβλίο για τα μπλογκ και τα κοινωνικά δίκτυα, ο τίτλος του οποίου συνόψιζε τη μέση εμβέλειά τους: «Μηδέν Σχόλια».

Σήμερα, οι άνθρωποι αναφέρονται σε όλες αυτές τις υπηρεσίες και σε πολλές άλλες ως social media ή «μέσα κοινωνικής δικτύωσης», ονομασίες τόσο οικείες που έχουν πάψει να έχουν νόημα. Αλλά πριν από δύο δεκαετίες, ο όρος social media δεν υπήρχε. Πολλοί από αυτούς τους ιστότοπους αυτοπροσδιορίζονταν ως μέρος της επανάστασης του «web 2.0», της δεύτερης δηλαδή εκδοχής του Ίντερνετ. Της επανάστασης στο «περιεχόμενο που δημιουργείται από τον χρήστη», προσφέροντας εύχρηστα και εύκολα, για να υιοθετηθούν, εργαλεία σε ιστότοπους και στη συνέχεια σε εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα.

Φτιάχτηκαν για τη δημιουργία και τον διαμοιρασμό «περιεχομένου», στα αγγλικά «content», ενός όρου που προηγουμένως σήμαινε «ικανοποιημένος» ή «ικανοποίηση» όταν εκφερόταν σε άλλα πλαίσια. Ίσως έτσι να επιταχύνθηκε η διαδικασία. Ποιος δε θέλει να είναι ευχαριστημένος παρέχοντας στους άλλους ή δεχόμενος από αυτούς περιεχόμενο; Δεν έχει εκτιμηθεί αρκετά πόσο σημαντική ήταν η χρήση αυτού του όρου σε άλλα νοηματικά πλαίσια. Υπήρξε πάντως ένα επιτυχημένο σήμα κατατεθέν.

Όπως υποδηλώνει και η αρχική ονομασία, η κοινωνική δικτύωση αφορούσε τη σύνδεση και όχι τη δημοσίευση. Συνδέοντας το προσωπικό σου δίκτυο αξιόπιστων επαφών (τους «ισχυρούς δεσμούς», όπως τους αποκαλούν οι κοινωνιολόγοι) με τα δίκτυα άλλων (μέσω «ασθενών δεσμών»), μπορούσες να δημιουργήσεις ένα μεγαλύτερο δίκτυο αξιόπιστων επαφών. Το LinkedIn υποσχέθηκε να καταστήσει δυνατή την αναζήτηση εργασίας και τη δικτύωση επιχειρήσεων διατρέχοντας τις συνδέσεις των συνδέσεών σας. Το Friendster το έκανε για τις προσωπικές σχέσεις, το Facebook για τους συμφοιτητές, και ούτω καθεξής. Η όλη ιδέα των social media ήταν η δικτύωση: η οικοδόμηση ή η εμβάθυνση σχέσεων, κυρίως με ανθρώπους που γνωρίζατε. Το πώς και γιατί γινόταν αυτή η εμβάθυνση επαφίονταν σε μεγάλο βαθμό στους χρήστες.

Αυτό άλλαξε όταν τα κοινωνικά δίκτυα έγιναν κοινωνικά μέσα ενημέρωσης γύρω στο 2009, μεταξύ της εισαγωγής του smartphone και της απαρχής του Instagram. Αντί της σύνδεσης -για τη δημιουργία λανθανόντων δεσμών με ανθρώπους και οργανισμούς που ως επί το πλείστον αγνοούσαμε- τα social media προσέφεραν πλατφόρμες μέσω των οποίων οι άνθρωποι μπορούσαν να δημοσιεύουν περιεχόμενο όσο το δυνατόν ευρύτερα, πολύ πέρα από τα δίκτυα των άμεσων επαφών τους. Τα social media μετέτρεψαν εσένα, εμένα και τον καθένα σε ραδιοτηλεοπτικούς φορείς (ή έστω επίδοξους). Τα αποτελέσματα ήταν καταστροφικά, αλλά και εξαιρετικά ευχάριστα, για να μην πω μαζικά κερδοφόρα- ένας συνδυασμός καταστροφικός.

Οι όροι «κοινωνικό δίκτυο» και «social media» χρησιμοποιούνται πλέον εναλλακτικά, αλλά δεν θα έπρεπε. Ένα κοινωνικό δίκτυο είναι ένα αδρανές, ανενεργό σύστημα – μια ατζέντα επαφών, ένα σημειωματάριο στόχων πωλήσεων, μια επετηρίδα πιθανών αδελφών ψυχών. Αλλά τα social media είναι ενεργά -για την ακρίβεια υπερδραστήρια- εκπέμποντας υλικό σε αυτά τα δίκτυα αντί να τα αφήνουν ήσυχα μέχρι να τα χρειαστούν.

Μια εργασία του 2003 που δημοσιεύθηκε στο Enterprise Information Systems -ένα διεθνούς φήμης περιοδικό σχετικά με τη θεωρία και τις εφαρμογές των δικτύων πληροφόρησης στις επιχειρήσεις- παρουσίασε μια πρώιμη υπόθεση που μας βοηθά να το καταλάβουμε καλύτερα. Οι συγγραφείς προτείνουν τα social media ως ένα σύστημα στο οποίο οι χρήστες συμμετέχουν στην «ανταλλαγή πληροφοριών». Το δίκτυο, το οποίο προηγουμένως χρησιμοποιούνταν για τη δημιουργία και τη διατήρηση σχέσεων, επανερμηνεύεται ως κανάλι μέσω του οποίου γίνεται η μετάδοση.

Αυτή ήταν μια νέα ιδέα. Όταν η News Corp, μια εταιρεία μέσων μαζικής ενημέρωσης, αγόρασε το MySpace το 2005, οι New York Times χαρακτήρισαν τον ιστότοπο ως «έναν ιστότοπο μουσικής και «κοινωνικής δικτύωσης» με προσανατολισμό στη νεολαία» – και μάλιστα με εισαγωγικά. Το κύριο περιεχόμενο του ιστότοπου, η μουσική, θεωρήθηκε ξεχωριστό από τις λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης. Ακόμη και το όραμα του Ζούκερμπεργκ για το Facebook, να «συνδέσει κάθε άτομο στον κόσμο», υπονοούσε μια λειτουργία δικτύωσης, όχι μια ενημερωτική δίοδο.

Η τοξικότητα των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μας κάνει να ξεχνάμε εύκολα πόσο βιώθηκε αυτή η καινοτομία ως πραγματικά μαγική όταν ήταν καινούργια. Από το 2004 έως το 2009, μπορούσες να μπεις στο Facebook και όλοι όσοι γνωρίζες ποτέ -συμπεριλαμβανομένων και ανθρώπων που σίγουρα είχες χάσει τα ίχνη τους- ήταν εκεί, έτοιμοι να συνδεθείτε ή να επανασυνδεθείτε. Οι αναρτήσεις και οι φωτογραφίες που έβλεπα χαρακτήριζαν τις μεταβαλλόμενες ζωές των φίλων μου, όχι τις θεωρίες συνωμοσίας που είχαν μοιραστεί μαζί τους οι ανισόρροποι φίλοι τους. Το LinkedIn έκανε το ίδιο πράγμα με τις επαγγελματικές επαφές, κάνοντας τις συστάσεις, τη σύναψη συμφωνιών και το κυνήγι εργασίας πολύ πιο εύκολα από ό,τι ήταν προηγουμένως.

Αν το Twitter αποτύχει, είτε επειδή τα έσοδά του καταρρεύσουν είτε επειδή το τεράστιο χρέος που επιβάλλει η συμφωνία του Musk το συντρίψει, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να συμβάλει στην επιτάχυνση της παρακμής των social media γενικότερα. Θα ήταν επίσης τραγικό για όσους έχουν βασιστεί σε αυτές τις πλατφόρμες για ειδήσεις, για την κοινότητα, για τη συζήτηση ή απλώς από ψυχαναγκασμό.

Το Twitter, το οποίο ξεκίνησε το 2006, ήταν ίσως ο πρώτος πραγματικός ιστότοπος κοινωνικής δικτύωσης, ακόμη και αν κανείς δεν το αποκαλούσε έτσι εκείνη την εποχή. Αντί να επικεντρώνεται στη σύνδεση των ανθρώπων, ο ιστότοπος ισοδυναμούσε με ένα γιγαντιαίο, ασύγχρονο chat room για τον κόσμο. Το Twitter ήταν για να μιλάς σε όλους – και αυτός είναι ίσως ένας από τους λόγους που οι δημοσιογράφοι το έχουν κατακλύσει. Βέβαια, ένα μπλογκ μπορούσε τεχνικά να διαβαστεί από οποιονδήποτε είχε ένα πρόγραμμα περιήγησης στο διαδίκτυο, αλλά στην πράξη η εύρεση αυτού του αναγνωστικού κοινού ήταν δύσκολη. Γι’ αυτό και τα ιστολόγια λειτούργησαν πρώτα ως κοινωνικά δίκτυα, μέσω μηχανισμών όπως τα blogrolls και τα linkbacks. Αλλά στο Twitter, οτιδήποτε δημοσίευε κάποιος μπορούσε να το δει αμέσως οποιοσδήποτε άλλος. Και επιπλέον, σε αντίθεση με τις αναρτήσεις στα μπλογκ ή τις εικόνες στο Flickr ή τα βίντεο στο YouTube, τα tweets ήταν σύντομα και μικρής προσπάθειας, καθιστώντας εύκολη την ανάρτηση πολλών από αυτά την εβδομάδα ή ακόμη και την ημέρα.

Η έννοια της παγκόσμιας «πλατείας της πόλης», όπως την έθεσε ο Elon Musk, προκύπτει από όλους αυτούς τους παράγοντες. Στο Twitter, μπορείτε να μάθετε αμέσως για ένα τσουνάμι στο Τοχόκου ή για οτιδήποτε στην άλλη άκρη της γης. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο οι δημοσιογράφοι εξαρτήθηκαν τόσο πολύ από το Twitter: Είναι μια συνεχής ροή πηγών, γεγονότων και αντιδράσεων – ένα αυτοματοποιημένο ρεπορτάζ, για να μην πω και μια δίοδο για τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης.

Όταν κοιτάζουμε πίσω σε αυτή τη στιγμή, τα social media είχαν ήδη φτάσει στο πνεύμα, αν όχι στο όνομα. Τα προγράμματα ανάγνωσης RSS προσέφεραν μια ροή αναρτήσεων μπλογκ για να ενημερωθείτε, συνοδευόμενη από μετρήσεις μη αναγνωσμένων μηνυμάτων. Το MySpace συγχώνευσε τη μουσική με τη φλυαρία- το YouTube το έκανε με βίντεο («Μετέδωσε τον εαυτό σου» ήταν το σύνθημα). Η κατάσταση τώρα είναι προφανής: δημιουργία και κατανάλωση περιεχομένου για οποιονδήποτε λόγο ή χωρίς λόγο. Τα social media υπερκέρασαν την κοινωνική δικτύωση.

Το Instagram, που ξεκίνησε το 2010, ίσως να έχει χτίσει τη γέφυρα μεταξύ της εποχής των κοινωνικών δικτύων και της εποχής των social media. Βάσισε την πρωταρχική του δραστηριότητα στις συνδέσεις μεταξύ των χρηστών ως μηχανισμό διανομής περιεχομένου. Αλλά αρκετά σύντομα, όλα τα κοινωνικά δίκτυα έγιναν πρώτα απ’ όλα social media. Όταν ξεκίνησαν οι ομάδες, οι σελίδες και η ροή ειδήσεων, το Facebook άρχισε να ενθαρρύνει τους χρήστες να μοιράζονται περιεχόμενο που είχαν δημοσιεύσει άλλοι, προκειμένου να αυξήσουν τη δέσμευση στην υπηρεσία και όχι για να παρέχουν ενημερώσεις στους φίλους τους. Το LinkedIn ξεκίνησε επίσης ένα πρόγραμμα για τη δημοσίευση περιεχομένου σε όλη την πλατφόρμα. Το Twitter, που είναι ήδη κατά κύριο λόγο μια πλατφόρμα δημοσίευσης, πρόσθεσε μια ειδική λειτουργία «retweet», μια λειτουργία αναδημοσίευσης καθιστώντας πολύ πιο εύκολη την ευρεία διάδοση του περιεχομένου στα δίκτυα των χρηστών.

Άλλες υπηρεσίες έφτασαν ή εξελίχθηκαν με αυτό το πνεύμα, μεταξύ των οποίων το Reddit, το Snapchat και το WhatsApp, όλες πολύ πιο δημοφιλείς από το Twitter. Τα κοινωνικά δίκτυα, κάποτε λανθάνουσες διαδρομές για πιθανή επαφή, έγιναν λεωφόροι συνεχούς περιεχομένου. Στην τελευταία φάση τους, οι πτυχές της κοινωνικής δικτύωσης έχουν περάσει βαθιά στο παρασκήνιο. Παρόλο που μπορείς να συνδέσεις την εφαρμογή με τις επαφές σας και να ακολουθήσεις συγκεκριμένους χρήστες, στο TikTok, είναι πιο πιθανό να συνδεθείς απλώς σε μια συνεχή ροή περιεχομένου βίντεο που έχει εμφανιστεί μέσα από τον αλγόριθμο. Πρέπει ακόμα να συνδεθείς με άλλους χρήστες για να χρησιμοποιήσεις ορισμένες από τις λειτουργίες αυτών των υπηρεσιών. Αλλά η σύνδεση ως πρωταρχικός σκοπός έχει μειωθεί. Σκέψου την αλλαγή ως εξής: Στην εποχή της κοινωνικής δικτύωσης, οι συνδέσεις ήταν απαραίτητες, οδηγώντας τόσο στη δημιουργία όσο και στην κατανάλωση περιεχομένου. Αλλά η εποχή των social media επιδιώκει τις πιο λεπτές, τις όσο το δυνατόν πιο εύκολες να διαλυθούν συνδέσεις, ίσα-ίσα για να επιτρέπεται η ροή του περιεχομένου.

Η εξέλιξη των κοινωνικών δικτύων σε social media έφερε ευκαιρίες και καταστροφές. Το Facebook και όλα τα υπόλοιπα social media απολάμβαναν μια τεράστια αύξηση της εμπλοκής των χρηστών  και των συναφών διαφημιστικών κερδών, βάσει των δεδομένων που δημιούργησε η οικονομία που βασίζεται στο κέντρισμα της προσοχής του χρήστη. Το ίδιο φαινόμενο δημιούργησε επίσης την οικονομία των influencer, κατά την οποία μεμονωμένοι χρήστες των social media έγιναν πολύτιμοι ως κανάλια για τη διανομή μηνυμάτων μάρκετινγκ ή χορηγιών προϊόντων μέσω της πραγματικής ή φανταστικής εμβέλειας των αναρτήσεων τους.

Οι απλοί άνθρωποι μπορούσαν πλέον να βγάλουν κάποια χρήματα ή ακόμη και ένα αξιοπρεπέστατο εισόδημα από τη «δημιουργία περιεχομένου» στο διαδίκτυο. Οι πλατφόρμες τους πούλησαν αυτή την υπόσχεση, δημιουργώντας επίσημα προγράμματα και μηχανισμούς για τη διευκόλυνσή τους. Με τη σειρά του, ο influencer έγινε ένας ρόλος που προσδοκούσαν, ιδίως οι νέοι για τους οποίους η φήμη στο Instagram φαινόταν πιο εφικτή από την παραδοσιακή διασημότητα -ή ίσως από οποιαδήποτε άλλη απασχόληση.

Η καταστροφή που ακολούθησε ήταν πολλαπλή. Πρώτον, οι διαχειριστές των μέσων κοινωνικής δικτύωσης ανακάλυψαν ότι όσο πιο συναισθηματικά φορτισμένο είναι το περιεχόμενο, τόσο καλύτερα διαδίδεται στα δίκτυα των χρηστών του. Οι πολωτικές, προσβλητικές ή απλώς παραπλανητικές πληροφορίες απέκτησαν τη μεγαλύτερη απήχηση και διανομή. Όταν οι πλατφόρμες το συνειδητοποίησαν και το κοινό εξεγέρθηκε, ήταν πολύ αργά για να απενεργοποιήσουν αυτούς τους βρόχους ανατροφοδότησης.

Η εμμονή τροφοδότησε περαιτέρω τη διαδικασία. Ο ψυχαναγκασμός πάντα μάστιζε την κοινωνική δικτύωση μέσω υπολογιστή – ήταν το προπατορικό αμάρτημα. Η συγκέντρωση φίλων ή επαγγελματικών επαφών στο διαδικτυακό σας προφίλ για πιθανή μελλοντική χρήση δεν ήταν ποτέ ένας υγιής τρόπος αντιμετώπισης των κοινωνικών σχέσεων. Ήταν εξίσου συνηθισμένο να έχεις εμμονή με τις 500 και πλέον συνδέσεις στο LinkedIn το 2003, όπως είναι σήμερα το να επιθυμείς followers στο Instagram. Αλλά όταν η κοινωνική δικτύωση μετεξελίχθηκε σε social media, οι προσδοκίες των χρηστών κλιμακώθηκαν.

Με γνώμονα τις προσδοκίες των επενδυτών επιχειρηματικών κεφαλαίων και στη συνέχεια τις απαιτήσεις της Wall Street, οι εταιρείες τεχνολογίας -η Google, το Facebook και όλες οι υπόλοιπες- εθίστηκαν στη μεγάλη κλίμακα. Και οι αξίες που συνδέονται με την κλίμακα – το να προσεγγίζεις πολλούς ανθρώπους εύκολα και φτηνά και να αποκομίζεις τα οφέλη – έγιναν ελκυστικές για όλους: ένας δημοσιογράφος που κερδίζει διαφημιστικό κεφάλαιο στο Twitter, ένας 20άρης που αναζητά χορηγία στο Instagram, ένας αντιφρονούντας που διαδίδει τον αγώνα του στο YouTube, ένας επαναστάτης που σπέρνει την εξέγερση στο Facebook, ένας αυτοπορνογράφος που πουλάει σεξ, ή την εικόνα του, στο OnlyFans, ένας αυτοαποκαλούμενος γκουρού που πουλάει συμβουλές στο LinkedIn. Τα social media έδειξαν ότι ο καθένας έχει τη δυνατότητα να προσεγγίσει ένα τεράστιο ακροατήριο με χαμηλό κόστος και υψηλό κέρδος -και αυτή η δυνατότητα έδωσε σε πολλούς ανθρώπους την εντύπωση ότι αξίζουν ένα τέτοιο ακροατήριο.

Η άλλη όψη αυτού του νομίσματος λάμπει επίσης. Στα social media, ο καθένας πιστεύει ότι οποιοσδήποτε έχει πρόσβαση του οφείλεται και ένα ακροατήριο: ένας συγγραφέας που δημοσίευσε μια λήψη, μια διασημότητα που ανακοίνωσε ένα έργο, μια όμορφη κοπέλα που απλώς προσπαθεί να ζήσει τη ζωή της, εκείνος ο άγνωστος που είπε κάτι θλιβερό. Όταν οι δικτυακές συνδέσεις ενεργοποιούνται για οποιονδήποτε λόγο ή χωρίς λόγο, τότε κάθε σύνδεση μοιάζει άξια διέλευσης.

Οι άνθρωποι όμως δεν είναι γραφτό να μιλούν τόσο πολύ μεταξύ τους. Δεν θα έπρεπε να έχουν τόσα πολλά να πουν, δεν θα έπρεπε να περιμένουν να λάβουν τόσο μεγάλο ακροατήριο για αυτή τους την έκφραση, και δεν θα έπρεπε επίσης να υποθέτουν ότι έχουν το δικαίωμα να σχολιάζουν ή να ανταπαντούν σε κάθε σκέψη ή κάθε γεγονός. Από το να σας ζητείται να αξιολογήσετε κάθε προϊόν που αγοράζετε μέχρι το να πιστεύετε ότι κάθε tweet ή εικόνα στο Instagram δικαιολογεί likes, σχόλια ή follow, τα social media μετέτρεψαν σε θετική νόρμα μια ανισόρροπη, παθολογική εκδοχή της ανθρώπινης κοινωνικότητας. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη, υποθέτω, δεδομένου ότι το μοντέλο αυτό σφυρηλατήθηκε στις φωτιές των εταιρειών Μεγάλης Τεχνολογίας, όπως το Facebook, όπου η παθολογική κοινωνικότητα αποτελεί τη φιλοσοφία πάνω στην οποία σχεδιάστηκε η πλατφόρμα.

Αν το Twitter αποτύχει, είτε επειδή τα έσοδά του καταρρεύσουν είτε επειδή το τεράστιο χρέος που επιβάλλει η συμφωνία του Musk το συντρίψει, το αποτέλεσμα θα μπορούσε να συμβάλει στην επιτάχυνση της παρακμής των social media γενικότερα. Θα ήταν επίσης τραγικό για όσους έχουν βασιστεί σε αυτές τις πλατφόρμες για ειδήσεις, για την κοινότητα, για τη συζήτηση ή απλώς από ψυχαναγκασμό.

Τέτοια είναι η υποκρισία αυτής της στιγμής. Η βιασύνη των likes και των shares βιώνεται τόσο ωραία επειδή η εποχή των μηδενικών σχολίων βιώθηκε ως πολύ μοναχική – και η αναβάθμιση σκότωσε τις εναλλακτικές εδώ και πολύ καιρό, άλλωστε.

*Ian Bogost is a contributing writer at The Atlantic.

–

—

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Γράφει ο Φώτης Αλεξόπουλος*

Σε ένα μεταβαλλόμενο διεθνές περιβάλλον καθημερινής αβεβαιότητας με έντονες και διαρκείς προκλήσεις, θεωρώ ότι είναι επιβεβλημένη η παρουσία ατόμων στην διοίκηση της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που να διαθέτουν ειδικές ικανότητες και ειδική εξειδίκευση στα συστήματα διακυβέρνησης των συγχρόνων πόλεων .

Οι αλλεπάλληλες κρίσεις των τελευταίων ετών στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ανέδειξαν ότι η αποτελεσματικότητα των διοικούντων στους ασύμμετρους κίνδυνους είναι το Α και το Ω για την νέα αρχιτεκτονική της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Πλέον, είναι σαφές και ξεκάθαρο, ότι η Ευθύνη της Δημοσίας Διοίκησης για την εξεύρεση και ανάπτυξη νέων μεθόδων με ανταπόκριση στις σύγχρονες ανάγκες των βιώσιμων πόλεων ώστε να προστατεύεται παράλληλα και το δημόσιο συμφέρον, είναι καθοριστικής σημασίας και απόλυτα αναγκαίο εργαλείο, για την ορθή διαχείριση των ειδικών καταστάσεων που σε καθημερινή βάση μεταλλάσσονται τα προβλήματα μιας σύγχρονης και βιώσιμης πόλης .

Χρειάζεται οπωσδήποτε και άμεσα, να ανακαλύψουμε νέους δημιουργικούς τρόπους και πρωτοποριακές ευρηματικές μεθόδους προκειμένου να επινοήσουμε νέες σύγχρονες λύσεις στα παλιά και νέα προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης .

Τρόπο τινά όμως θα πρέπει να γίνει απαραιτήτως αντιληπτό από όλους τους ενασχολούντες με τα κοινά στις τοπικές κοινωνίες ότι ο πρωταρχικός στόχος θα πρέπει να είναι η συμμετοχή των πολιτών στην λήψη των τελικών αποφάσεων .

Η Διαβούλευση με την καλλιέργεια της ανοικτής διοίκησης με την συμμέτοχη της κοινωνίας των πολιτών στην καταπολέμηση των συγχρόνων προβλημάτων των συγχρόνων πόλεων δεν αποτελεί πρωτοποριακή μέθοδος αλλά βασική υποχρέωση για την επίτευξη θετικών αποτελεσμάτων στις μελλοντικές βιώσιμες πόλεις.

Να είστε σίγουροι ότι εάν εφαρμοστεί η κοινωνική διαβούλευση με την συμμετοχή των Δημοτών καθώς και η ενασχόληση με τα κοινά εξειδικευμένων στελεχών – γνώστες του Αντικειμένου της Αρχιτεκτονικής -Τοπικής Αυτοδιοίκησης , τα ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ μέσα σε λίγα έτη για τις σύγχρονες βιώσιμες πόλεις θα είναι συντριπτικά σε θετική κατεύθυνση .

*Ο Φώτης Αλεξόπουλος είναι στέλεχος της Δημοτικής Παράταξης Αγίας Παρασκευή η Πόλη μας, Δ. Οικονομολόγος Διοικητικός Υπάλληλος ΕΒΕΑ -Τμήμα ΓΕΜΗ/ΙΚΕ /ΟΕ/ΕΕ και Λοιπών Εταιρειών.

——

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Γράφει η Λένα Μαρκή

Στα τέλη Φεβρουαρίου 2022 ένα άρθρο του aparaskevi–images.gr δημιούργησε ένταση μεταξύ της ιστοσελίδας μας και του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Νέα Αρχή για την Αγία Παρασκευή» και δημοτικού συμβούλου, κ. Γιώργου Οικονόμου. Παρότι το άρθρο ανακλήθηκε και έγινε επανόρθωση, κάποιες ανακοινώσεις εκ μέρους του κ. Οικονόμου θεωρήσαμε ότι έθιγαν τους εργαζόμενους του  «images». Για το λόγο αυτό κρίναμε σωστό να διευκρινίσουμε τα γεγονότα και να μην αφήνουμε σκιές που είναι εις βάρος της πληροφόρησης – ενημέρωσης των δημοτών.

Επικοινωνήσαμε λοιπόν με τον κ. Οικονόμου και ακολούθησε ο εξής διάλογος:

Κε Οικονόμου είχατε μία “διένεξη” με το aparaskevi-images.gr  για κάποιο δημοσίευμα που τελικά έγινε επανόρθωση και αποσύρθηκε. Διατυπώνετε μάλιστα δημόσια κάποιους χαρακτηρισμούς για τα τοπικά μέσα. Τι έχετε να πείτε;

Γ. Οικονόμου: Θέλω να ξεκαθαρίσω ότι δεν έχω κανένα θέμα με τους εργαζόμενους στο images, αλλά και το περιστατικό είναι ένα γεγονός που πλέον το θεωρώ λήξαν. Για τους χαρακτηρισμούς ποτέ δεν αναφέρθηκα σε συγκεκριμένα ειδησεογραφικά μέσα.

Συμβαίνει πολλές φορές στην δημοσιογραφία να  διακινούνται πληροφορίες χωρίς να υπάρχει το χρονικό περιθώριο και η δυνατότητα για ενδελεχή έλεγχο και διασταύρωση.

Το ότι έγινε επανόρθωση όμως κάτι σημαίνει.

Γ. Οικονόμου: Προφανώς. Και αυτό δείχνει ότι δεν υπήρχε κακή πρόθεση εκ μέρους σας ή  τέλος πάντων κάποια κατάσταση που έχει να κάνει με κατευθυνόμενη δημοσιογραφία.

Τι γνώμη έχετε για τις υπηρεσίες που προσφέρουμε στην ενημέρωση των δημοτών;

Γ. Οικονόμου: Αυτό που κάνετε με συνέπεια τα τελευταία χρόνια που σας παρακολουθώ, συμβάλλει στην ελεύθερη έκφραση,  στην επικοινωνία και στην ενημέρωση των δημοτών. Θεωρώ, χωρίς να σας κολακεύω, ότι βελτιώνεστε συνεχώς και παρέχετε καλύτερες υπηρεσίες ενημέρωσης και προβολής των θεμάτων. Να συνεχίσετε να δίνετε βήμα σε όλες τις φωνές, χωρίς εξαιρέσεις και αποκλεισμούς, ώστε οι πολίτες να γίνονται κοινωνοί όλων των απόψεων,  υπηρετώντας την ελεύθερη δημοσιογραφία και ειδησεογραφία. Χαίρομαι που το κάνετε και η σημερινή μας επικοινωνία,  μας δίνει την ευκαιρία να αποκαταστήσουμε και να διατηρήσουμε αυτή την σχέση και την συνεργασία που είχαμε και προσωπικά και ως δημοτική παράταξη.

Περιμένω να με καλέσετε για να συζητήσουμε και για τα πολλά και κρίσιμα θέματα της επικαιρότητας και της πόλης μας.

——

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων

Η απόφαση με αρ.760/5.4.2022 του Γ΄ Τμήματος του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) έκρινε κατά πλειοψηφία με πλήρη αιτιολογία ως πολλαπλώς αντισυνταγματικές τις αλλαγές που επέφεραν στον ν.4555/19.7.2018 «Μεταρρύθμιση του θεσμικού πλαισίου της Τοπικής Αυτοδιοίκησης – Εμβάθυνση της Δημοκρατίας – Ενίσχυση της Συμμετοχής – Βελτίωση της οικονομικής και αναπτυξιακής λειτουργίας των Ο.Τ.Α. -Πρόγραμμα «ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ Ι»,ο οποίος ψηφίσθηκε επί υπουργίας Π.Σκουρλέτη, οι ν.4623/9.8.2019, 4625/31.8.2019 και 4635/30.10.2019, οι οποίοι ψηφίσθηκαν επί υπουργίας Π.Θεοδωρικάκου.

Όπως προκύπτει από την περίληψη της απόφασης, οι παραπάνω νόμοι που επενέβησαν με αλλοίωση στον ν.4555/2018 έχουν παραβιάσει αμέσως ή εμμέσως, ευθέως ή εκ πλαγίου, αυτοτελώς ή συνδυαστικά τις ακόλουθες διατάξεις του σώματος του Συντάγματος.

1. Το άρθρο 1 παρ.2, κατά το οποίο θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία.
2. Το αρ.4 παρ.1 για την ισότητα των Ελλήνων ενώπιον του νόμου.
3. Το αρ.5 παρ.1 για την ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας με τη συμμετοχή στην οικονομική, κοινωνική και πολιτική ζωή της χώρας.
4. Το αρ.51 παρ.3 για την εκλογή των αντιπροσώπων με άμεση, καθολική και μυστική ψηφοφορία.
5. Το αρ.52, κατά το οποίο η ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης αποτελεί έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας, υπό την εγγύηση της Πολιτείας και
6. Το αρ. 102 παρ.2 περί της αυτοτέλειας των ΟΤΑ και της εκλογής των αρχών τους με καθολική και μυστική ψηφοφορία.

Η δε παραβίαση των παραπάνω συνταγματικών κανόνων είχε και έχει κατά την απόφαση τα ακόλουθα αποτελέσματα,

1. Την παραβίαση των δικαιωμάτων του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.
2. Την παραβίαση των αρχών της ελεύθερης και ανόθευτης εκδήλωσης της λαϊκής, η οποία αποτελεί έκφραση της λαϊκής κυριαρχίας και
3. Την παραβίαση της ισότητας των όρων του εκλογικού ανταγωνισμού.

Οι παραβιάσεις αυτές συντελέσθηκαν με την μετατροπή με τους παραπάνω νόμους του 2019 των δημοτικών σχετικών πλειοψηφιών ή και μειοψηφιών στο εκλογικό σώμα σε απόλυτες πλειοψηφίες της παράταξης του εκλεγέντος δημάρχου στα όργανα διοίκησης (Οικονομική Επιτροπή, Επιτροπή Ποιότητας Ζωής, Δ.Σ. νομικών προσώπων). Τούτο δε, συνδυάστηκε με την ευρεία απόσπαση αρμοδιοτήτων από τα Δημοτικά Συμβούλια και μεταφορά τους στα όργανα αυτά.

Όλα δε αυτά, πάντα κατά την απόφαση του ΣτΕ, συνέβησαν μετά τις εκλογές, αν και οι εκλογείς του Μαΐου και Ιουνίου 2019 ψήφισαν εν γνώσει της απλής αναλογικής, της ανάγκης συναινέσεων, αλλά και των τότε αρμοδιοτήτων των Δημοτικών Οργάνων (δημοτικά συμβούλια, επιτροπές κλπ).

Συνεπώς, κατά την απόφαση, αφού δεν δοκιμάστηκε η εφαρμογή της απλής αναλογικής -η οποία καταργήθηκε ουσιαστικά με τον τρόπο αυτό τον Αύγουστο του 2019 και τυπικά τον Ιούνιο του 2021 (ν.4804/2021) με τις κυβερνητικές ψήφους -ούτε λόγοι επιτακτικού δημόσιου συμφέροντος επέβαλαν την  «..τόσο σοβαρή και έντονη επέμβαση του νομοθέτη στη θέληση των εκλογέων…», η οποία και εξ αυτού του λόγου είναι αντισυνταγματική.

Η απόφαση, η οποία αποτελεί κυριολεκτικά κόλαφο για τους εμπνευστές της αλλοίωσης του ν.4555/2018, ακολουθεί την πάγια εκλογική νομολογία του ΣτΕ, την οποία πολύ δύσκολα θα υπερβεί η Ολομέλεια του.

Μάλιστα, η αντισυνταγματικότητα με τη συγκεκριμένη αιτιολογία είχε αναπτυχθεί κατά τη συζήτηση στη Βουλή (Αύγουστος 2019) στη σχετική ένσταση που είχε κατατεθεί από τους Τζανακόπουλο, Ραγκούση (ΣΥΡΙΖΑ – Π.Σ.) και υποστηριχθεί από ΚΙΝΑΛ (Λοβέρδος) και ΜΕΡΑ 25 (Αδαμοπούλου), η οποία όμως απερρίφθη από την πλειοψηφία (ΝΔ). 

Το πολιτικό μήνυμα το οποίο και με νομική αιτιολογία πλέον εκπέμπεται είναι αφενός ότι δεν μπορεί ο νομοθέτης κατά το δοκούν να τροποποιεί τα πολιτικά αποτελέσματα των εκλογών εκ των υστέρων και μάλιστα με άμεση ισχύ και αφετέρου ότι χρειαζόμαστε συνεργασίες διοίκησης.

Άλλωστε, συνεργατικά σχήματα κυβέρνησαν την Ελλάδα από τον Νοέμβριο 2011 έως και τον Ιούλιο 2019, στην πιο δύσκολη μεταπολιτευτική περίοδο, το ίδιο συμβαίνει στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη και αυτό θα συμβεί και μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Γιατί λοιπόν να μην συμβεί και στους ΟΤΑ ?        

ΣΩΤΗΡΗΣ ΑΝ. ΠΑΠΑΜΙΧΑΗΛ

ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΑΠ.

ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ

Παρατηρούμε έκπληκτοι τους τελευταίους μήνες μια ταυτόχρονη αύξηση σε βασικά αγαθά και στην ενέργεια.

Σαν να υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια αύξησης του κόστους ζωής λίγο πριν την 4η βιομηχανική επανάσταση. Πληθωρισμούς 5% και άνω, αύξηση τροφίμων 20-30%, αύξηση ενέργειας 100% και τελευταία και πετρελαίου σε υψηλά 7ετίας. Αναρωτιέμαι πως προέκυψαν όλα αυτά μαζί σε διάστημα λίγων μηνών και μαζί με την διαφαινόμενη λήξη της πανδημίας, που έχει προκαλέσει μείωση κατανάλωσης και ζήτησης για πολλά αγαθά και ύφεση σε πολλούς κλάδους της οικονομίας.

 Όλοι ενημερωνόμαστε από δείκτες ότι οι 1-2% πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι  και οι από κάτω από αυτούς (ευκατάστατοι, αστοί κοκ) εξαφανίζονται, δημιουργείται μια ενιαία εργατική τάξη, είτε χειρωνακτικής εργασίας, είτε επιστημόνων, είτε μικρών επιχειρήσεων.

Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και στην Ελλάδα, αλλά η Ελλάδα δεν έχει την δυνατότητα αντίδρασης και η οικονομία μας δεν έχει υπόβαθρο για δομικές αλλαγές. Γεννιούνται πολλά ερωτήματα για διάφορα θέματα και αν όλο αυτό είναι απλά μια αντίδραση της οικονομίας ή του παγκόσμιου συστήματος απέναντι στο περσινό παγκόσμιο λοκντάουν.

 Περνάμε σε μια κρίσιμη οικονομική περίοδο, που οι ανακατατάξεις θα γεννούν ευκαιρίες. Ευκαιρίες για λίγους.

Μέσα σε αυτούς τους λίγους προς το παρόν δεν είναι οι νέοι, αλλά κάποιοι που έχουν ήδη δύναμη και κεφάλαια.

Οι νέοι όμως είναι το «δυναμικό κοινό» και θα επανακάμψουν δυναμικά. Ενδιαφέροντες καιροί και με ενδιαφέρουσες ευκαιρίες.

Νικόλαος Ζόμπολας

Αντιδήμαρχος Νεολαίας Αγίας Παρασκευής

Πηγή; marketnews.gr

Στην αθλητική επιστήμη και στον αθλητισμό η ενίσχυση και βελτίωση της δύναμης του μυαλού αλλά και της ψυχολογίας είναι κάτι το οποίο πρέπει να εξασκείται συγχρόνως με την προπόνηση προκειμένου ο αθλητής να βελτιώσει εκτενώς την απόδοση του. Η Αθλητική Ψυχολογία ήταν, είναι και θα είναι πάντα ένα θεμελιώδες τμήμα της αθλητικής επιτυχίας και είναι η επιστημονική προσέγγιση που εξηγεί τι κάνουν συγκεκριμένα οι αθλητές σε συγκεκριμένες καταστάσεις όπως ο αγώνας αλλά και η προπόνηση, ποιος είναι ο λόγος πίσω από αυτό αλλά και τι πρέπει να τροποποιήσουν προκειμένου να έχουν μέγιστη αθλητική απόδοση. Είναι η επιστήμη που συμπληρώνει την προπόνηση και ασχολείται με τις συναισθηματικές πτυχές και τη γνωστική διεργασία του αθλητή.

Δεν τελειώνει στον αγωνιστικό χώρο αλλά τείνει να επηρεάζει όλη την καθημερινότητα του αθλητή η οποία με τη σειρά της θα επηρεάσει τις αθλητικές του επιδόσεις. Τροποποιώντας τις γνωστικές διαστρεβλώσεις και τις αρνητικές σκέψεις ο αθλητής καταφέρνει να ξεπεράσει τις  δυσκολίες και να αντιμετωπίσει την καθημερινότητα αλλά και τον αγώνα με καλύτερες προοπτικές και αποτελέσματα.

Ο κάθε αθλητής αντιμετωπίζεται μοναδικά ως ξεχωριστή οντότητα με συγκεκριμένα θέματα που πρέπει να βελτιώσει ανάλογα με το υπόβαθρο και τις απαιτήσεις του αθλήματος του.

Η Αθλητική Ψυχολογία δεν απασχολεί μόνο τους κορυφαίους αθλητές όπως λανθασμένα μπορεί να θεωρηθεί από πολλούς, αλλά, είναι πολύ πιο χρήσιμη και ουσιαστική στους νεαρούς αθλητές και αθλήτριες. Δεξιότητες όπως η προσαρμοστικότητα, η ομαδική εργασία, η πειθαρχία, η υπομονή, η επιμονή, η αντοχή στη απογοήτευση αλλά και πολλές άλλες πτυχές της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης λαμβάνουν χώρα κυρίως μέσω του αθλητισμού και της εκπαίδευσης στην αθλητική ψυχολογία.

Πάνω από το 35% του συνολικού αριθμού παιδιών σε όλο τον κόσμο που συμμετέχουν σε αθλήματα εγκαταλείπουν μετά τον πρώτο χρόνο συμμετοχής σε εθνικό επίπεδο, ενώ το 85% των παιδιών που συνεχίζουν, εγκαταλείπουν τα οργανωμένα αθλήματα μεταξύ των ηλικιών 10 και 17 εξαιτίας της ελλιπούς ή λανθασμένης ψυχολογικής διαχείρισης των προπονητικών και αγωνιστικών απαιτήσεων. Επιπλέον, αποτελέσματα αρκετών ερευνών δείχνουν ότι οι νεαροί αθλητές ηλικίας 14 έως 18 ετών υποφέρουν από υψηλό αγωνιστικό άγχος. Ο κύριος λόγος είναι ότι οι νεαροί αθλητές επικεντρώνονται περισσότερο στο κομμάτι της νίκης και χωρίς τις απαραίτητες ψυχολογικές δεξιότητες δεν φτάνουν στα επιθυμητά επίπεδα απόδοσης και επιτυχίας που αρχικά είχαν βάλει στόχο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα υψηλό άγχος και χαμηλή αυτοπεποίθηση  μέσα και έξω από τους αγωνιστικούς χώρους.

Οι νεαροί αθλητές δεν είναι μικρογραφία των elite αθλητών και καλούμαστε να τους διαχειριστούμε γνωρίζοντας τις προκλήσεις και τις απαιτήσεις που παρουσιάζει τόσο το άθλημα τους όσο και η αναπτυξιακή ηλικία που βρίσκονται. Οι δυσκολίες στην ψυχολογική σκέψη πολύ συχνά ξεκινούν από τις πολύ νεαρές ηλικίες και διογκώνονται μεγαλώνοντας φτάνοντας να γίνουν πολλές φορές ανυπέρβλητα εμπόδια για την απόδοση αλλά και για την ίδια τη ζωή. Αγωνιστικό άγχος, αμφιβολία για τον εαυτό, βαθμός (λεπτά) συμμετοχής στον αγώνα, εξωτερική ψυχολογική πίεση από τους γονείς και προπονητές είναι μερικά από τα ψυχικά εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσουν για να αποδώσουν στο μέγιστο την ικανότητά τους. Η λήψη επαγγελματικής βοήθειας από αθλητικούς ψυχολόγους κατά την πρώιμη αθλητική ηλικία  μπορεί να τους βοηθήσει να αντιμετωπίσουν τέτοια προβλήματα και να γίνουν καλύτεροι αθλητές αλλά και καλύτεροι και ωριμότεροι ενήλικες.

Τα παιδιά που βλέπουν τον εαυτό τους ως επιτυχημένα στον αθλητισμό έχουν υψηλότερες προσδοκίες για επιτυχία στο μέλλον σε διάφορους τομείς της ζωής τους σε σχέση με εκείνα τα οποία δεν έχουν δουλέψει ψυχολογικά και πιέζονται μέσα στον αθλητισμό ή αντιλαμβάνονται την ήττα ως άκρως απειλητική και ως έλλειψη ικανότητας επειδή δεν έχουν μάθει να τη αποδίδουν στα σωστά αίτια.

Ένα άλλο πολύ συχνό φαινόμενο στην ελληνική πραγματικότητα εξαιτίας της δομής του εκπαιδευτικού μας συστήματος είναι ο μειωμένος και άκρως πιεσμένος  χρόνος των παιδιών που ασχολούνται με τον αθλητισμό. Κατά συνέπεια είναι μέγιστη ανάγκη για τους νεαρούς αθλητές να έχουν αυξημένη αποδοτικότητα και ποιότητα στις προπονήσεις τους. Ένας από τους ρόλους του αθλητικού ψυχολόγου είναι να εκπαιδεύσει τους νέους αθλητές να αξιοποιήσουν στο έπακρο τον χρόνο προπόνησής τους μέσα από την αυξημένη συγκέντρωση και προσοχή στην προπόνηση.

Ένα επιπλέον ζήτημα που μπορεί να αντιμετωπίσουν οι αθλητές ανεξάρτητα από την ηλικία και το φύλο όσο και αν φαίνεται παράδοξο είναι η διαχείριση της επιτυχίας. Όταν ένας νεαρός αθλητής καταφέρει τον στόχο που είχε αρχικά βάλει, μπορεί να υπάρξουν προβλήματα όπως περισπασμοί, άγχος και πίεση, τα οποία δυσκολεύεται να διαχειριστεί.

Άλλες φορές πάλι η αντιμετώπιση ενός σοβαρού τραυματισμού πολύ συχνά μπορεί να αφήσει στο μυαλό ψυχικά σημάδια τα οποία θα δυσχεράνουν την επιστροφή του αθλητή στις προπονητικές και αγωνιστικές του υποχρεώσεις. Οι αθλητικοί ψυχολόγοι μπορούν να βοηθήσουν να ξεπεραστούν ψυχολογικά οι τραυματισμοί και να βοηθήσουν στην γρήγορη και ασφαλή επάνοδο.

Ο αθλητικός ψυχολόγος μπορεί να βοηθήσει τους νέους αθλητές να εξαλείψουν τους φόβους τους, να τους διδάξει πώς να τροποποιούν τις αρνητικές σκέψεις, να βοηθήσει να χτίσουν την αυτοπεποίθηση τους, να αυξήσουν τη  συγκέντρωση, την ψυχραιμία και την προσοχή τους κάτω από την πίεση του αγώνα αλλά και της  προπόνησης και να χειριστούν την ένταση του παιχνιδιού αυξάνοντας την εμπιστοσύνη στην αθλητική τους ικανότητα.

Εν κατακλείδι θα λέγαμε ότι η Αθλητική Ψυχολογία διδάσκει έναν αισιόδοξο, ώριμο συναισθηματικά ενήλικα ο οποίος μπορεί να δοκιμάζεται αλλά και να ανταπεξέρχεται εντός και εκτός γηπέδων σε διάφορους τομείς της ζωής του με επιτυχία και ικανοποίηση.

Φρόσω Πατσού

Ph.D, M.Sc Ψυχολόγος – Αθλητικός Ψυχολόγος

Επιστημονική Συνεργάτιδα Εθνικής Ομάδας Στίβου

πρ. Αθλήτρια Εθνικής & Ολυμπιακής Ομάδας Στίβου – OLYMPIAN

References:

Bardhan, S., & Nimkar, N. (2020). Psychological Barriers of Young Athletes and Importance of Sports Psychologist in Youth Sports. Annals of Tropical Medicine and Public Health, 23, 231-747.

Keegan, R. (2015). Being a sport psychologist. Macmillan International Higher Education.

Ξεκίνησα να ασχολούμαι με τα κοινά, παράλληλα με τη δουλειά μου, θεωρώ σημαντικό να έχεις παιδιά όταν ασχολείσαι με τα κοινά, γιατί τα βλέπεις όλα πιο ρομαντικά και με στόχο τους νέους.

Την δουλειά μου δεν την αφήνω και δεν την παραμερίζω σε καμία περίπτωση και δεν πρόκειται, αυτό με ξεχωρίζει από πολλούς. Έχω ανεξαρτησία, εμπειρία και ξέρω τι μου γίνεται.

Έχω δυο βασικές αρχές, να είμαι έντιμος και αποτελεσματικός. Να δίνω λύσεις και να κάνω τους πολίτες πιο χαρούμενους.

Δεν μου αρέσει να διχάζω, οι παλαιότεροι το κάνουν καλύτερα. Έχω όμως κάποιες απόψεις για όλα.

Καθημερινά εξυπηρετώ πολίτες να μπορούν να ζουν πιο αρμονικά στην πόλη μας και να γίνεται η ζωή τους πιο άνετη και λειτουργική, θα φθάσω μέχρι και στην κεντρική πολιτική εξουσία για να το καταφέρω.

Ξεκίνησα στον δήμο πίσω από κάποιους, παρόλο που έχω μεγαλύτερη και πολύπλευρη εμπειρία στα κοινά από πολλούς, ακόμα και μεγαλύτερους, αλλά κάλυψα πολλά βήματα γρήγορα και αυτό το γνωρίζουν όλοι και οι αντίπαλοι και οι αυτοί που συμπορεύονται μαζί.

Οι χειρότεροι εχθροί είναι πάντα από μέσα, να το ξέρετε.Το πως θα πορευτώ θα δείξει τα επόμενα χρόνια, πάντως δεν έχω ανάγκη από δεκανίκια και πλάτες, έχω αυτοτέλεια, οπότε θα το δούμε.Δεν πίστευα όμως ποτέ ότι ανά πάσα στιγμή θα κινδυνεύω να διαστρεβλωθεί από διάφορους του δήμου δηλώσεις μου ή απόψεις μου και μάλιστα του παρελθόντος, δεν ασχολούμαι όμως με ακαθαρσίες για να μην λερωθώ κι εγώ.

Ψάχνουν να βρουν το παραμικρό για να μου επιτεθούν γιατί προφανώς με θεωρούν απειλή, αλλά δεν βρίσκουν τίποτα αξιόλογο.

Το επόμενο διάστημα θα «ξεσκεπάζω» πολλούς που είναι βαρίδια για να πάει μπροστά ο Δήμος μας, θα τους απογυμνώνω.

Από την άλλη αισθάνομαι δυνατός και με βοηθάτε να συνεχίσω ακόμα πιο δυνατά το έργο για το οποίο με εκλέξατε αν κρίνω από αυτά που μου λέτε στο δρόμο, αν κρίνω από την εμπιστοσύνη που μου δείχνετε καθημερινά.

Συνεχίζουμε εμπρός και δυνατά

Νικόλαος Ζόμπολας

Αντιδήμαρχος Νεολαίας

Παρακολουθώ τα ρεπορτάζ για τις πανελλήνιες εξετάσεις, που βγήκαν οι βαθμοί και τα σχέδια που κάνουν οι νέοι μας.

Οι νέοι είναι το μέλλον μας, κοιτάζω τα παιδιά μου και καθρεφτίζεται το μέλλον μας στα μάτια τους.

Ότι κάνουμε ή δεν κάνουμε, αφορά αυτούς.

Όσοι είναι 40-50 και άνω έχουν περάσει την μισή ζωή τους και έχουν ζήσει αυτά που έπρεπε, αυτά που δεν έπρεπε και αυτά που θα ήθελαν αλλά δεν μπόρεσαν, πάντως επιστροφή δεν έχει. Εγώ προσωπικά έχω ζήσει αρκετά και θέλω να τα ζήσουν και οι επόμενες γενιές, αυτό είναι το στοίχημα μου. Κοιτάζω λοιπόν τους νέους μας και βλέπω θυμό, αγανάκτηση και αβεβαιότητα. Θα έπρεπε να βλέπω αισιοδοξία, δίψα για ζωή, ευτυχία νεότητας και προσδοκίες. Μια μουντάδα βλέπω διαρκώς, έχουν ευνουχιστεί όλες οι ελπίδες και οι προσδοκίες των νέων μας, ειδικά 25-39 η γενιά των millennials. Η γενιά Ζ, 18-25, είναι ακόμη λίγο μέσα στην ευτυχία της αθωότητας και του αγνωστικισμού, αν και όχι απαραίτητα, λόγω των δυσκολιών που περνάνε όλες οι οικογένειες μετά από 10 χρόνια μνημονίων και 2 χρόνων πανδημίας. Ακούμε για brain drain, για empty brain, για την πρόθεση όλων να ασχοληθούν με τη νεολαία μας. Ακούμε για δημογραφικό πρόβλημα, με ευνουχισμένη νεολαία πως θα το λύσουμε; Ποιος θα κάνει τα παιδιά, ο 50άρης μόνο με εξωσωματική; 

Παρά το ότι έχω τελειώσει οικονομικό πανεπιστήμιο, δεν θεωρούμαι οικονομολόγος, ως στατιστικολόγος. Έχω μάθει όμως να «μετράω» τους αριθμούς και να είμαι προετοιμασμένος για μεταβολές και είμαι υποψιασμένος ότι τα πράγματα ποτέ δεν είναι προβλέψιμα ή ευθεία γραμμή ως risk manager, για αυτό και τους οικονομολόγους τους θεωρώ τεχνοκράτες και μόνο της στιγμής χωρίς να εμπιστεύομαι τις προβλέψεις τους. Τα περί ελατηρίου ανάπτυξης και διψήφιες ανακάμψεις τα πήραν πίσω ήδη, εγώ θα πω ότι η ζωή μας ΑΛΛΑΞΕ και ας εξαφανιστεί ο κορωνοϊός αύριο. Δεν θα δείτε τίποτα ιδιαίτερα ποσοστά ανάπτυξης και τα επαγγέλματα άλλαξαν όλα, ο τουρισμός θα αλλάξει και το ταμείο ανάκαμψης θα βοηθήσει μόνο τις κυβερνήσεις και τα μεγάλα έργα (σημαντικό κι αυτό αλλά μην περιμένετε χρήματα στις τσέπες σας άμεσα).Επίσης, είμαι άνθρωπος της αγοράς ως ασφαλιστής και βλέπω τους τελευταίους 2 μήνες τον κόσμο μαγκωμένο, ανασφαλή και περιορισμένο οικονομικά. Το ίδιο βλέπω και του χρόνου με κάποιες μικρές αναλαμπές σε συγκεκριμένους τομείς όμως. Το μέλλον της γενιάς Υ (millennials) πολύ δύσκολο, πιο διαχειρίσιμο της γενιάς Ζ που έχουν χρόνο να προετοιμαστούν. 

Η νεολαία μας είναι τιμωρία, στη γωνία, δεν ασχολείται κανένας με το μέλλον τους, γιατί όλοι έχουν σοβαρότερα προβλήματα, αλλά έτσι πυροβολούμε το μέλλον μας. Είναι σαν τους γονείς που μαλώνουν για σοβαρά προβλήματα σε σπίτι και έχουν αφήσει το μωρό να παίζει μόνο του. 

Παρά ταύτα, οι νέοι έχουν την ευτυχία της ηλικίας τους, έχουν τον χρόνο να ονειρευτούν και να σχεδιάσουν!

Αλλάξτε, προσαρμοστείτε και διεκδικείστε το μέλλον σας !!–

Νικόλαος Ζόμπολας

Αντιδήμαρχος Νεολαίας Δήμου Αγίας Παρασκευής