Ανδρέας Μανωλικάκης: Συνέντευξη στο athensvoice με αφορμή το βιβλίο «Στα Φώτα. Η πορεία στο θρυλικό Actors Studio και άλλες ιστορίες ζωής» (εκδόσεις Αρμός)

Συναντιόμαστε με τον Ανδρέα Μανωλικάκη στο Breeze Cafe, στην Αγία Παρασκευή, στη θέση του οποίου όταν ήταν μικρός, μου λέει, βρισκόταν το καφενείο «Εθνικό», πίσω από το ιστορικό θερινό σινεμά Αμαρυλλίς. Αυτή είναι η περιοχή στην οποία μεγάλωσε, πριν φύγει πρώτα για το Παρίσι, όπου σπούδασε στη Διεθνή Σχολή Μιμικής του Μαρσέλ Μαρσό, και ύστερα για τη Νέα Υόρκη, όπου έγινε διά βίου μέλος του θρυλικού Actors Studio. Μαθητεύοντας κοντά σε δασκάλους όπως ο Λι Στράσμπεργκ και η Έλεν Μπέρστιν, ο Μανωλικάκης επιπλέον έκανε σε βάθος τις δικές του έρευνες επάνω στο Σύστημα του Στανισλάβσκι και τη Μέθοδο, τόσο που οι πρόεδροι του Actors Studio, Έλεν Μπέρστιν, Χάρβεϊ Καϊτέλ και Αλ Πατσίνο, τον θεώρησαν ως μια σοβαρή υποψηφιότητα για τη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή του Actors Studio.

Πρώην πρόεδρος του Actors Studio Drama School στο Pace University, ο Μανωλικάκης είχε ως μαθητές ηθοποιούς όπως ο Μπάντλεϊ Κούπερ. Σήμερα συνεχίζει να διδάσκει σκηνοθεσία και υποκριτική έχοντας τη βάση του στη Νέα Υόρκη και επισκεπτόμενος συχνά την Ελλάδα, για να κάνει σεμινάρια υποκριτικής και ανάλυσης κειμένου στη Σχολή Μωραΐτη και την Ελληνοαμερικανική Ένωση αντίστοιχα. Σε μία από αυτές τις επισκέψεις του, δέχτηκε να μιλήσει στην ATHENS VOICE για το νέο του αυτοβιογραφικό βιβλίο, «Στα φώτα», που κυκλοφόρησε πρόσφατα.

Το πρώτο σας βιβλίο, με τίτλο «Στα φώτα», που κυκλοφόρησε φέτος τον Απρίλιο από τις Εκδόσεις Αρμός, είναι μια εκ βαθέων σειρά συνομιλιών με τη δημοσιογράφο Νατάσα Μπαστέα για τη ζωή και τις σπουδές σας, αρχικά στην Αθήνα και το Παρίσι και τελικά την πορεία σας στη Νέα Υόρκη και τη σχέση σας με το Actors Studio. Πώς ξεκίνησε αυτό το πρότζεκτ;

Το βιβλίο ξεκίνησε, όπως πολύ σωστά είπατε, μέσα από πολλές συζητήσεις με τη Νατάσα Μπαστέα, αλλά και τη δική μου ανάγκη να μοιραστώ όσα έχω ζήσει σε αυτές τις μεγάλες πόλεις. Ήθελα να μοιραστώ πράγματα που αφορούν τη ζωή και την Τέχνη, άρα ο τίτλος «Στα φώτα» αναφέρεται στα φώτα της ζωής και της Τέχνης. Ήταν μια από κοινού διαδικασία, μας πήρε τουλάχιστον δύο χρόνια. Αυτό που ήθελα περισσότερο να έχει μέσα το βιβλίο ήταν περιστατικά από τη ζωή, στιγμιότυπα από συναντήσεις με σημαντικούς ανθρώπους του θεάτρου (τόσο στη Γαλλία όσο και στην Αμερική), την εμπειρία μου ως ηθοποιός στο Broadway και την πορεία μου στο Actors Studio. Πρόκειται για ένα βιβλίο που δεν προορίζεται μόνο για ανθρώπους του θεάτρου, αλλά για οποιονδήποτε αναγνώστη θέλει να παρακολουθήσει μια πορεία ζωής, όπου η θέληση, η σκληρή δουλειά, το πάθος και βέβαια η καλή τύχη οδηγούν έναν άνθρωπο στο να κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα.

Ξεκινήσατε τις σπουδές σας στην Αθήνα, στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν. Πώς ήταν η εμπειρία σας εκεί;

Όχι ιδιαίτερα καλή. Από παιδαγωγικής απόψεως, απαράδεκτη. Οι συνθήκες ήταν καταπιεστικές. Υπήρχαν κακοποιήσεις όπως βρισίματα, προσβολές, απαρχαιωμένες αντιλήψεις, ευνοούμενοι και παραγκωνισμένοι κ.λπ. Όσον αφορά το καλλιτεχνικό κομμάτι, ήταν σχετικά καλύτερη από άλλες Σχολές —όχι, βέβαια, η καλύτερη από όλες, καθώς υπήρχαν η Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και η Σχολή του Πέλου Κατσέλη, για να αναφέρω δύο— οπότε έπαιρνες ορισμένες πληροφορίες οι οποίες όμως δεν ήταν αρκετές. Μάθαινες πάρα πολλές γενικότητες. Ξεχώριζες το πάθος του ίδιου του Κουν (τον οποίο δεν έτυχε να έχω δάσκαλο, γιατί όταν ήμουν εγώ εκεί είχε πια σταματήσει να διδάσκει) μέσα από τις σκηνοθεσίες του, τις συνεντεύξεις του και ορισμένες πρόβες που είχα την τύχη να παρακολουθήσω.

Έτσι παίρνετε την απόφαση να πάτε στο Παρίσι, στη Σχολή Μιμικής του Μαρσέλ Μαρσό. Φαντάζομαι θα ήταν μια μοναδική εμπειρία το να μαθητεύσετε στον διασημότερο μίμο όλων των εποχών.

Ήταν σίγουρα μια μοναδική εμπειρία. Ήταν υπέροχος άνθρωπος. Πράος, γαλήνιος, σαν σοφός με μια πάρα πολύ ήρεμη ενέργεια, ακριβώς το αντίθετο από αυτό που γινόταν επάνω στη σκηνή, όπου ήταν πάντα σε μεγάλη ένταση και γεμάτος ενέργεια. Ήταν επίσης ένας πάρα πολύ καλός δάσκαλος. Ήταν μεγάλο μάθημα η γνωριμία μου με αυτόν τον άνθρωπο και αυτά που έμαθα στο περιορισμένο διάστημα που μαθήτευσα κοντά του. Δεν θέλησα να καθίσω παραπάνω, για να μη στιλιζαριστώ. Στο Παρίσι αρχικά είχα γραφτεί στο τμήμα θεάτρου στο Πανεπιστήμιο Paris VIII-Vincennes. Επίσης, φοίτησα στο ατελιέ του Ανδρέα Βουτσινά, ο οποίος ήταν κι αυτός μεγάλος δάσκαλος.

Διαβάστε τη συνέχεια της συνέντευξης …

—

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Την Κυριακή 16/10 που μας πέρασε οργανώσαμε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αγίας Παρασκευής την εκδήλωση “Μια Χούφτα Γης, μια συζήτηση για την κοινότητα και την αλλεγγύη“.

Ήμαστε πολύ χαρούμενοι και χαρούμενες που ήρθατε, την παρακολουθήσατε και γεμίσατε το πέτρινο κτίριο του Κέντρου.

Η συζητήση ξεκίνησε με την παρουσίαση του κόμιξ “Μια Χούφτα Γης” (Comicdom Press, 2022) από τον δημιουργό Γιώργο Τσαρδανίδη και την Χριστίνα Μανωλακάκη.

Μας μίλησαν για τους χαρακτήρες του κόμιξ και την πορεία τους μέσα στον χρόνο από την προσφυγιά του 1922 μέχρι την μετανάστευση του σήμερα και πως η πόλη μπορεί να αλλάζει αλλά το ζητούμενο της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης παραμένει.

Στη συνέχεια η παρέμβαση του διασώστη στα νότια της Ιταλίας Ιάσονας Αποστολόπουλος ήταν διαφωτιστική για τον πόλεμο που αντιμετωπίζουν οι πρόσφυγες τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Τουρκία και την Ιταλία. Μιλήσαμε για τα pushback και τι πραγματικά είναι: απαγωγή και δολοφονική συνοριακή βία.

Παίρνουν ανθρώπους από την στεριά, του απαγάγουν και τους πετάνε στη θάλασσα. Μιλήσαμε για τα βασανιστήρια, τον εγκλεισμό, την κάλυψη από τα ΜΜΕ, τους πνιγμούς στο Αιγαίο και πως όλα αυτά πρέπει να τα σταματήσουμε άμεσα.

Ακολούθησε μια ζωντανή κουβέντα με όσους και όσες παρεβρίσκονταν για την αδιανόητα απάνθρωπη και ρατσιστική πολιτική της κυβέρνησης ενάντια στους πρόσφυγες, για το πως πρέπει να έχουν οι πρόσφυγες πρόσβαση στο άσυλο και να μην αναγκάζονται να παίρνουν όλο και πιο επικίνδυνες διαδρομές και να πνίγονται, για τη μετανάστευση και την μετακίνηση ως ανθρώπινο δικαίωμα για μια καλύτερη ζωή, για την καταπάτηση δικαιωμάτων από το κράτος και πως αυτή έχει επίπτωση σε όλους και όλες μας.

Τέλος τέθηκαν και ζητήματα που αφορούν την Αγία Παρασκευή και την προσπάθεια που έγινε με την φιλοξενία προσφύγων στα διαμερίσματα Πρίγγουρη αλλά και σήμερα με τη φιλοξενία προσφύγων από την Ουκρανία και την αδιαφορία της δημοτικής αρχής γι’ αυτούς.

Στον χώρο υπήρχε έκθεση με τις πρωτότυπες σελίδες του κόμιξ ενώ από κάθε πώληση που έγινε στον χώρο 1 ευρώ από κάθε τεύχος πήγε στην ενίσχυση του αυτοοργανωμένου διασωστικού καραβιού Mare Jonio Mediterranea Saving Humans στο οποίο συμμετέχει και ο Ιάσονας.

Σας ευχαριστούμε και πάλι που ήσασταν εκεί. Ο αγώνας υπέρ των δικαιωμάτων των προσφύγων και των μεταναστών είναι ένας αγώνας διακρής που απαιτεί τη συμμετοχή όλων μας ώστε να σταματήσουν οι απάνθρωπες πολιτικές του ελληνικού κράτους άμεσα: τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες στα σύνορα, ο εγκλεισμός.Αγώνας για ζωή και ελευθερία. Θα ζήσουμε μαζί!

Δημοτική Παράταξη “Φυσάει κόντρα για την Αγία Παρασκευή“

—–

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Την Κυριακή 16.10 στις 19:00 στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αγίας Παρασκευής (πρώην στρατόπεδο Σπυρούδη στο Πέτρινο κτίριο ) με αφορμή το κόμικ του Γιώργου Τσαρδανίδη “Μια χούφτα γης” (Comicdom Press, 2022) o δημιουργός Γιώργος Τσαρδανίδης και ο διασώστης ακτιβιστής Ιάσονας Αποστολόπουλος συζητούν για τον χώρο, την κοινότητα καθώς και για τις εναλλασσόμενες εικόνες και αντιλήψεις για την προσφυγικότητα και την μετανάστευση, όπως αυτές διαμορφώνονται μέσα στην οδυνηρή πραγματικότητα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής και των pushbacks. Tη συζήτηση συντονίζει εκ μέρους του Φυσάει Κόντρα η Χριστίνα Μανωλακάκη δημοσιογράφος. 

*Λίγα λόγια για το κόμικ «Μια χούφτα γης» του Γιώργου Τσαρδανίδη: 

Μια γωνιά της Αθήνας στο πέρασμα του χρόνου. Η πόλη αλλάζει όπως και οι άνθρωποι που ζουν σε αυτή. Ο ερχομός των προσφύγων από τη Μικρά Ασία, το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η εξέγερση του Πολυτεχνείου και η σύγχρονη πόλη, αποτυπώνονται σε μία χούφτα γης. Το ανακάτεμα του «παλιού» με το «νέο», ο φόβος και ο δισταγμός απέναντι στο διαφορετικό, η αντιμετώπιση του «ξένου» από τον «ντόπιο», όλα αυτά που δείχνουν πως μας χωρίζουν είναι τελικά όσα μας ενώνουν. Και απέναντί τους απάντηση: η ανθρωπιά, αλληλεγγύη, η φιλία και το χέρι που απλώνεται. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου). 

Facebook event: https://www.facebook.com/events/834007021366727?ref=newsfeed

Δημοτική Παρέμβαση “Φυσάει Κόντρα στην Αγία Παρασκευή”

—-

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Τελευταία συνάντηση για φέτος της ομάδας Λογοτεχνίας, με το βιβλίο της Λένας Διβάνη “Ζευγάρια που έγραψαν την ιστορία της Ελλάδας” στο χώρο πίσω απο το ΚΑΠΗ στην πλατεία Τσακού.

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν ο Αντιδήμαρχος διοίκησης κ. Γιάννης Αργυρός, η Διευθύντρια Κοινωνικής πολιτικής κ. Αντωνία Γκίνη καθώς και ο Πρόεδρος του Συλλόγου Τσακού κ. Πανουτσακόπουλος με τον κ. Ασημάκη μέλος του συλλόγου Τσακού. Ευχαριστούμε θερμά όλους όσους μας τίμησαν με την παρουσία τους.

Επίσης ευχαριστούμε πολύ όλα τα μέλη της ομάδας και ιδιαίτερα τη συντονίστρια κ. Ιωάννα Κουτσουρά, που με τη δική της συμβολή, κατάφερε να λειτουργήσει η ομάδα ακόμα και στη δύσκολη περίοδο του εγκλεισμού.

Εύχομαι σε όλους Καλό Καλοκαίρι και καλή αντάμωση το Σεπτέμβρη με πολλά νέα αναγνώσματα και εκδηλώσεις, στο ανοιχτό πλέον ΚΑΠΗ!!!

——

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter.

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

7.100 βιβλία συγκεντρώθηκαν χτες στο 1ο & 2ο ΕΠΑ.Λ Αγίας Παρασκευής σε δράση του “Όλοι μαζί μπορούμε”. Η βιβλιοθήκη μας ήταν σημείο συγκέντρωσης για τον Δήμο Αγίας Παρασκευής.

Τα βιβλία θα διοχετευτούν στις κοινωνικές βιβλιοθήκες του Δήμου και, επειδή η προσφορά είναι μεγάλη, σε άλλες κοινωνικές δομές που τα χρειάζονται. Προς το παρόν, ανοίγουμε δέματα και ομαδοποιούμε. Ευχαριστούμε και συνεχίζουμε!

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος «ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ» (μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα) ιδρύθηκε στις 11 Νοεμβρίου 2011 και έχει έδρα την Αγία Παρασκευή – Αθήνα.

Το όνομα που δόθηκε στο Σύλλογο «ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ» έχει τις ρίζες του βαθιά κρυμμένες στην αρχαία Ελλάδα, η οποία σαν ομπρέλα αγκαλιάζει όλους τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς – από την Ανατολική Ρωμυλία και τη Φλώρινα μέχρι την Κρήτη, τα νησιά του Ιονίου και τη Μικρά Ασία.

Με αφετηρία την αρχαία Ελλάδα και βασικά στοιχεία όπως η δύναμη, η ένταση και το πάθος του χορού ξεπήδησε μέσα από τους αιώνες το όνομα «ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ», για τους οποίους υπάρχουν διάφορες παραδόσεις.

Εμείς επιλέξαμε αυτή που περικλείει, όλα τα παραπάνω.«ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ»: Ιερείς της θεάς Κυβέλης (θεά της άγριας φύσης και της γονιμότητας) οι οποίοι τη λάτρευαν χορεύοντας με μανιώδη φανατισμό και εντυπωσιακές κινήσεις ολόκληρου του σώματος, ακατάπαυστα μέχρι το πρωί.

Πρωταρχικός στόχος του Συλλόγου, με μια δύναμη που ξεπερνάει τα 150 μέλη, είναι η διάσωση των παραδοσιακών χορών και τραγουδιών και η διατήρηση και μεταλαμπάδευση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Ο Σύλλογος διαθέτει χορευτικά τμήματα όλων των επιπέδων καθώς και τμήμα χορωδίας.

Τα χορευτικά τμήματα του Συλλόγου, διδάσκονται τους χορούς και τα τραγούδια, όπως ακριβώς παρουσιάζονται στην περιοχή τους, μετά από λεπτομερή καταγραφή του τοπικού ιδιώματος από τον εκλεκτό δάσκαλο χορού Ιάκωβο Πελέκη και τη δασκάλα χορωδίας Έφη Βαϊρλή.

Στις δράσεις του Συλλόγου συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, η διοργάνωση και συμμετοχή σε εκδηλώσεις πολιτιστικού χαρακτήρα, φεστιβάλ και χορευτικές – θεατρικές παραστάσεις, η συμμετοχή σε ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, διοργάνωση εκδρομών και άλλων εκδηλώσεων, κ.λπ.

Ο Σύλλογος επιδιώκει τη διαρκή επαφή των μελών του με την τοπική κοινωνία, την ανάπτυξη σχέσεων, τη στενή συνεργασία και το συντονισμό με φορείς και συλλόγους με παρεμφερείς σκοπούς σε τοπικό, διαδημοτικό ή και πανελλήνιο επίπεδο

Η ανιψιά του μεγάλου συλλέκτη, η Ελένη Κουτσούδη-Ιόλα, μιλάει αποκλειστικά στο protothema.gr για τον μεγάλο συλλέκτη, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου της, που ρίχνει φως σε άγνωστες πτυχές της ζωής του

Η Ελένη Κουτσούδη-Ιόλα ευτύχησε να ζήσει επί σειρά ετών δίπλα στον θείο της Αλέξανδρο Ιόλα   και να γνωρίσει εξέχουσες προσωπικότητες από τον χώρο της τέχνης αλλά και μεγιστάνες του πλούτου.

Στο βιβλίο της με τίτλο «Ο θείος μου Αλέξανδρος Ιόλας» φωτίζει πολλές αθέατες πλευρές της μυθιστορηματικής ζωής του μεγάλου συλλέκτη, που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του σε έναν χώρο όπου κανείς δεν επιβιώνει εύκολα. Στις σελίδες του πρωταγωνιστούν μυθικές μορφές όπως ο Μαγκρίτ και ο Πικάσο, τον ζωγράφο στον οποίο αναφερόταν συχνά ο συλλέκτης όταν είχε τις μαύρες του λέγοντας: «Δεν πέτυχα τίποτα. Δεν κατάφερα να έχω τον Πικάσο».

Στο βιβλίο η συγγραφέας γράφει για μια συνάντηση του θείου της με τον μεγάλο ζωγράφο, όπως αυτή αποτυπώθηκε στη «Liberation»: «Όταν ο Ιόλας βρισκόταν στη Νότια Γαλλία, τον έπαιρνε τηλέφωνο για να περάσει να τον επισκεφθεί. Μόλις έφτανε, ο Πικάσο τού ξεκαθάριζε ότι δεν έχει τίποτε να του δείξει. Ο Ιόλας τότε του απαντούσε πολύ φυσικά ότι είχε περάσει μόνο για να τον δει και όχι να αγοράσει.
Συνέχιζαν να μιλάνε και κάποια στιγμή ο Ιόλας τον ρωτούσε αν μπορούσε να καπνίσει. Οπότε άνοιγε τον χαρτοφύλακα που κουβαλούσε πάντα μαζί του. Είχε μέσα δεσμίδες φράγκων από την τράπεζα. Μόλις τις έβλεπε ο Πικάσο, του έλεγε “άντε διάλεξε δυο-τρία έργα”». Αντιθέτως, ο μεγιστάνας Τζιάνι Ανιέλι έπαιρνε τον Ιόλα τηλέφωνο και του έλεγε γελώντας ότι έχει δέκα λεπτά για χάσιμο, πήγαινε στην γκαλερί, ο συλλέκτης είχε ήδη βγάλει κάποια έργα, κοίταζε, διάλεγε και έφευγε χωρίς να ρωτήσει ποτέ την τιμή.

Η Ελένη Κουτσούδη-Ιόλα, από το Λονδίνο όπου κατοικεί μόνιμα, μίλησε αποκλειστικά στο «protothema.gr» για τη ζωή της δίπλα στον μεγάλο συλλέκτη, απαντά στο τι άνθρωπος ήταν, για τα ταξίδια τους, τον Γουόρχολ και φυσικά για τον διωγμό που υπέστη στην Ελλάδα ο άνθρωπος που άλλαξε τον χάρτη της μοντέρνας τέχνης.

-Γιατί αποφασίσατε να γράψετε ένα βιβλίο για τον θείο σας; Πιστεύετε πως έλειπε μια βιογραφία του ή το κάνατε για δώσετε μια εκ των έσω μαρτυρία για τον βίο του;

Καταρχάς, ήθελα να γράψω ένα βιβλίο τεκμηριωμένο, αναφερόμενη και σε εποχές όπου δεν είχα γεννηθεί. Είχαμε 40 χρόνια διαφορά. Οπότε το 1930 που ξεκίνησε τη χορευτική του καριέρα, δεν είχα πληροφορίες για το πού χόρευε ή τι ρόλους έπαιζε. Επειδή και ο ίδιος ήταν μυθοπλάστης, διέτρεξα στο αμερικάνικο Immigration Office, το οποίο μου έστειλε, ως συγγενής του που είμαι, ένα CD με πολύτιμο υλικό. Στη συνέχεια βασισμένη σε αυτές τις πληροφορίες αναζήτησα εφημερίδες της εποχής, προγράμματα, και συνάντησα τους τελευταίους ανθρώπους εν ζωή που τον γνώριζαν.
Αν ζούσε σήμερα ο θείος μου θα ήταν 113 ετών, άρα καταλαβαίνετε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι της γενιάς του έχουν φύγει από τη ζωή.

-Τελικά, τι άνθρωπος ήταν ο θείος σας; Ενας μαικήνας της τέχνης, ένας διορατικός συλλέκτης ή ένας άνθρωπος με ιδιαίτερη αισθητική, που δεν δίσταζε να λέει τα πράγματα με το όνομά τους, όσο σκληρός κι αν φαινόταν στους άλλους;

Ηθελα μέσα από το βιβλίο να παρουσιάσω τη σταδιακή πορεία του μέχρι να γευτεί τον καρπό της επιτυχίας. Είναι μια άγνωστη ιστορία στο ευρύ κοινό. Τίποτα δεν έγινε χωρίς κόπο. Ζούσε συχνά πυκνά ακροβατώντας σε ένα τεντωμένο σχοινί.
Ηταν ένας άνθρωπος της Τέχνης, που δεν του άρεσαν οι βαρύγδουποι τίτλοι.
Οσοι τον γνώρισαν τα τελευταία 3-4 χρόνια της ζωής του ερχόντουσαν αντιμέτωποι με έναν άρρωστο άνθρωπο και δεν είχαν τη δυνατότητα να γνωρίσουν σε βάθος τον τρόπο σκέψης του, ο οποίος ήταν πραγματικά περίπλοκος.

-Γνωρίσατε εξέχουσες προσωπικότητες δίπλα του. Μεγιστάνες του πλούτου όπως ο Γκετί, καλλιτέχνες του εύρους ενός Μαρξ Ερνστ, ενός Μαγκρίτ κ.ά. Ποιος ήταν αυτός που σας άφησε τις καλύτερες εντυπώσεις και ποιος τις χειρότερες;

Είχα την τύχη να ξανασυναντήσω την Κλοντ Λαλάν για τελευταία φορά στο Λονδίνο. Ηταν μία από τις τελευταίες διεθνείς καλλιτέχνιδες που αγαπούσε ο Ιόλας. Μετά την τελευταία της έκθεση σε γκαλερί του Λονδίνου δεν άργησε να φύγει και η ίδια από την ζωή.

-Κάνατε πολλά ταξίδια με τον Ιόλα, τον ζήσατε από κοντά. Τι θυμάστε πιο έντονα από τις συζητήσεις σας και ποιο ταξίδι σάς έμεινε αξέχαστο;

Είχε ένα έμφυτο ταλέντο να βλέπει μακριά, κάτι που τον βοηθούσε να διαλέγει καλλιτέχνες. Αλλά αυτό δεν σήμαινε ότι με την πρώτη ή τη δεύτερη έκθεση γινόντουσαν γνωστοί και τα έργα τους κόστιζαν μια περιουσία. Ηθελε υπομονή, επιμονή, ανθρώπους να τον εμπιστευτούν για να επενδύσουν στις ιδέες του. Χρειάστηκε να μετακινηθεί σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και να πηγαινοέρχεται ασταμάτητα. Ευτυχώς που κοιμόταν εύκολα στο κάθισμα ενός αεροπλάνου ή ενός ταξί.
Αρχισα να ταξιδεύω μαζί του από τα 12 μου χρόνια. Κοντά του γνώρισα σημαντικούς καλλιτέχνες και ανθρώπους των γραμμάτων.
Στην αρχή τούς παρατηρούσα ως προσωπικότητες, ενώ τα έργα τους με έκαναν να ονειρεύομαι. Ηταν άνθρωποι απλοί – αν μπορώ να τους περιγράψω έτσι. Δεν ήταν φανφαρόνοι. Η εκπαίδευσή μου ξεκίνησε βλέποντας και ακούγοντας.
Κάθε καλλιτέχνης είχε τον δικό του χαρακτήρα και τον δικό του τρόπο έκφρασης στη ζωγραφική. Καθένας είχε κάτι να μου δώσει. Αυτόν όμως που λάτρευα ήταν ο Μαγκρίτ. Λατρεύω τα έργα του και θα τα λατρεύω μέχρι να πεθάνω. Κοιτώντας ένα έργο του μου έρχονται δάκρυα στα μάτια.

-Ο Γουόρχολ του χρωστάει πολλά, αν όχι τα πάντα, αφού ο Ιόλας τον εκτόξευσε στο χρηματιστήριο της παγκόσμιας τέχνης. Εσείς τον γνωρίσατε; Και τι πιστεύετε για τη σχέση τους; Ηταν μια ειλικρινής φιλία πέρα από τη συνεργασία που κράτησε μέχρι το τέλος της ζωής τους;

Δεν θα έλεγα ότι οι καλλιτέχνες τού χρωστούσαν. Ούτε τον άκουσα ποτέ να κάνει τέτοια σχόλια. Υπήρχε μια αμοιβαία εκτίμηση η οποία ωφελούσε και τους δύο. Με όλους τους καλλιτέχνες του εξωτερικού τουλάχιστον, που τους ξέρω καλύτερα, ανέπτυξε φιλικές σχέσεις. Απασχολούσαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ηταν μέρος της οικογένειάς του.
Επειδή αναφερθήκατε στον Γουόρχολ, θα γνωρίζετε ότι πέθαναν το 1987 και οι δύο. Πρώτος ο Γουόρχολ και ακολούθησε ο Ιόλας, ενώ ακόμα έτρεχε η τελευταία έκθεση του Γουόρχολ, την οποία οργάνωσε ο Ιόλας αν και ερείπιο πια. Ξέρετε ότι το 1992-93 τα έργα του πουλιόντουσαν 90.000 δολάρια, ενώ σήμερα, που έχουν πεθάνει και οι δύο, φτάνουν τα 15-20 εκατομμύρια δολάρια; Οι τιμές εκτοξεύτηκαν τα τελευταία χρόνια.

-Τι άποψη είχε ο θείος σας για την Ελλάδα; Περίμενε ποτέ ότι θα δεχόταν μια τέτοια επίθεση και κατηγορίες που δύσκολα θα άντεχε η προσωπικότητά του;

Τα ελάχιστα χρόνια που εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα έδωσαν την αφορμή για μια άκομψη κατηφόρα. Δίνω στο βιβλίο μου μια ψυχολογική εξήγηση γιατί αρνείτο να φιλτράρει αυτά που έλεγε και οδηγήθηκε από μόνος του στον γκρεμό. Πολλές φορές έλεγε πράγματα που δεν τα πίστευε ούτε ο ίδιος. Κάτω από τον θυμό του κρυβόταν μια πίκρα. Δεν τον σεβόντουσαν όπως το εξωτερικό, ούτε καν αναγνώριζαν τη διάθεσή του να αφήσει έργα τέχνης, ενώ δίπλα στο σπίτι της Αγίας Παρασκευής δώρισε στον δήμο ένα οικόπεδο με σκοπό να το στολίσει με γλυπτά. Δεν αξιοποιήθηκε ποτέ και δεν αναφέρεται πουθενά.
Μόνο η Θεσσαλονίκη επωφελήθηκε από τη μεγάλη δωρεά που τους έδωσε, για να στηθεί ένα μουσείο Μοντέρνας Τέχνης. (Σήμερα είναι κάτω από την ομπρέλα κρατικού μουσείου. Υποθέτω για οικονομικούς λόγους.) Δεν τους έδωσε το ακίνητο. Τους προσέφερε όμως σημαντικά έργα. Το ίδιο και στο Παρίσι και στη Νέα Υόρκη.

-Πώς ζήσατε εσείς την υπόθεση και τα όσα απίστευτα ακούστηκαν και γράφτηκαν εκείνη την περίοδο για έναν άνθρωπο που σας αγαπούσε σαν να ήσασταν κόρη του;

Ποτέ δεν φαντάστηκε ότι θα τον λιθοβολούσαν για την ιδιωτική του ζωή με τον χειρότερο τρόπο.
Κάποια στιγμή κατάλαβα γιατί με συμβούλευε να φύγω από την Αθήνα εκείνη την περίοδο, ενώ ο ίδιος έμεινε καθηλωμένος εδώ να δέχεται τον λιθοβολισμό που του «άξιζε». Είναι μια περίοδος που θέλω να την σβήσω για πάντα από το μυαλό μου. Ηταν αφόρητα επώδυνη και για τους δυο μας. Εγώ στενοχωριόμουν για εκείνον και εκείνος για τους δυο μας. Με είχε πάρει η μπάλα και εμένα. Ηταν μια μακρόχρονη συναισθηματική ταλαιπωρία και φθορά.

-Πόσοι έφυγαν από δίπλα του και ποιοι στάθηκαν κοντά του εκείνη τη δύσκολη περίοδο;

Στην Ελλάδα έφυγαν από κοντά του όλοι οι πολιτικοί του κυβερνώντος κόμματος, και είχε αρκετούς. Δίπλα του έμειναν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ο Γιάννης Τσαρούχης και ο Μάνος Χατζιδάκις.
Στο εξωτερικό όλοι του στάθηκαν με συγκινητικές επιστολές. Από την Αρβελέρ μέχρι τους καλλιτέχνες και τα μουσεία με παρακίνηση του Κώστα Γαβρά. Εκανε σαν μικρό παιδί όταν λάμβανε μια τέτοια επιστολή. Το να του κλείνουν την πόρτα πρέπει να ήταν πολύ επώδυνο για έναν άνθρωπο που άνοιγε την πόρτα του σε όλους. Αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα λάθη του. Δεν ήξερε πότε έπρεπε να κλειδώνει.

-Τι πιστεύετε ότι απέγιναν τα εκπληκτικά έργα τέχνης του θείου σας; Πολλοί μιλάνε ακόμη και σήμερα για τον χαμένο θησαυρό του Ιόλα. Υπάρχει κάπου;

Δεν γνωρίζω τι έγιναν τα έργα που χάθηκαν μετά τις αποστολές της θείας μου. Δυστυχώς, ακόμα και όταν ανέλαβε ως μεσεγγυούχος ο κύριος Φώτης Κουβέλης, πρόεδρος του δικηγορικού συλλόγου τότε, οι κλοπές συνεχίστηκαν. Ολα τα σημαντικά έργα είχαν εξαφανιστεί όταν ήρθε η ώρα της μοιρασιάς. Βέβαια αυτό δεν αφορούσε την εφορία. Πληρώσαμε για ό,τι υπήρχε στην αρχική απογραφή, πριν ακόμα πεθάνει.

-Γιατί πιστεύετε ότι η Νίκη Στάιφελ, αδερφή του Ιόλα και θεία σας, επέλεξε μετά τον θάνατό του να μην έρθει σε συνεννόηση μαζί σας για την κληρονομιά του και άρχισε να μεταφέρει τα έργα στο εξωτερικό;

Η θεία μου ήταν λυπηρή αποκάλυψη για μένα. Ηξερα ότι μια ολόκληρη ζωή υπέφερε από το σύνδρομο του άδειου ποτηριού, αλλά να φτάσει να σπάσει το ποτήρι, χωρίς κάτι να έχει προηγηθεί, με άφησε άλαλη…

-Πόσο δύσκολο σας ήταν να έρθετε αντιμέτωπη σε μια δικαστική διαμάχη ετών με την θεία σας;

Η δίκη ήταν για μένα άλλη μια τραγική κατάντια. Πώς να χαρώ για την καταδίκη ενός ανθρώπου 80 και ετών – κι ας με είχε αδικήσει;

-Εχετε κρατήσει κάποια έργα του θείου σας και ποιο από αυτά σας ξυπνάει τις πιο όμορφες αναμνήσεις από τη ζωή δίπλα σε αυτή την τόσο έντονη περσόνα της τέχνης;

Εχω ένα σχέδιο του θείου από τον Ντε Κίρικο μέσα σε μια εξαίσια κορνίζα. Τον καμαρώνω στα νιάτα του. Αυτό θέλω να θυμάμαι.

Πηγή: protothema.gr

«Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ», ημέρα Τετάρτη 11η Ιουλίου του 1951 και στο νεόκτιστο από τον πατέρα της νυφικό σπίτι της στη Μέσα Γωνιά Σαντορίνης η Ευγενία Φύτρου, κόρη του Γρηγόρη του Φύτρου του Λίλικα και της Μαργαρίτης και σύζυγος του Παντελή Αργυρού, γιου του δασκάλου του χωριού Γιάννη Αργυρού του Σερκάκη, άρχισε μετά το μεσημέρι να αισθάνεται τους πόνους της γέννας του τρίτου παιδιού της.

Ήταν κάτι που η Ευγενία περίμενε, αφού βρισκόταν πλέον στις μέρες της. Είχαν προηγηθεί τα άλλα δύο παιδιά της, ο Αρτέμης και η Νικολίνα. Ο Αρτέμης, το πρώτο αγόρι της οικογένειας, θα έπρεπε να ονομάζεται Γιάννης, όπως το όνομα του παππού Γιάννη Σερκάκη, όμως τον έβγαλαν Αρτέμη, γιατί τον είχαν τάξει στον Άγιο Αρτέμιο του Βουρβούλου της Σαντορίνης, ο οποίος ακόμη και σήμερα θεωρείται προστάτης των παιδιών από τις παιδικές ασθένειες.

Η οικογένεια είχε χάσει το πρώτο της παιδί, Γιάννη σε πολύ μικρή ηλικία από ανίατη παιδική αρρώστια, από εκείνες που μάστιζαν τότε τη Σαντορίνη. Με τις πρώτες ωδίνες του τοκετού στο σπίτι κατέφθασε η Μαργαρίτη, μητέρα της εγκυμονούσας, η μεγάλη αδελφή Βαγγελική και το «απολειφάδι» η Ελευθερία, που ήταν το μικρότερο μέλος της οικογένειας Λίλικα και θα έκανε όλα τα θελήματα, καθώς και μερικοί ακόμα άλλοι φίλοι και συγγενείς. Κάποιος έτρεξε κι έφερε το «Σουάκι», την πρακτική μαμή του χωριού.

Ο μεγάλος απών ήταν δυστυχώς ο σύζυγος της Ευγενίας, ο Παντελής, που βρισκόταν στην Πάτμο, σπουδαστής του Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου της Πατμιάδος Εκκλησιαστικής Σχολής, προκειμένου να πραγματοποιήσει το όνειρό του και να γίνει Ιερέας. Φαίνεται πως το καινούριο μέλος της οικογένειας δεν ήθελε να ταλαιπωρήσει πολύ τη μητέρα του.

Με το σκοτείνιασμα, αν και στρουμπουλούλης -ζύγιζε 3.500 γραμμάρια-, έκανε την εμφάνισή του και οι τσιρίδες του ακούστηκαν σε όλο το χωριό, διαμαρτυρόμενος γιατί του χάλασαν την εννεάμηνη ενδομήτρια ραστώνη. Το Σουάκι τον αφαλόκοψε επιδέξια, τον έπλυνε με βρασμένο στερνίσιο νερό -μήπως υπήρχε κι άλλο;

Τον τύλιξε με λεπτές φρεσκοπλυμένες φασκιές που είχαν απομείνει από τη Νικολίνα και στράφηκε να περιποιηθεί την ταλαιπωρημένη αλλά ευτυχισμένη λεχώνα. «Και τώρα, Ευγενού μου, πως θα τον ονομάσουμε αυτόν τον ομορφονιό που μας ήρθε;», ρώτησε η πρακτική αλλά πολύ έμπειρη μαμή. «Ο Γιάννης ο Σερκάκης», συνέχισε το Σουάκι, «έχει βγει, άλλο αν στον πήρε πριν την ώρα του ο Αη Γιώργης» -η εκκλησία στο νεκροταφείο του χωριού είναι ο Άγιος Γεώργιος. «Τον έχει αναστήσει και ο Μακάριος και η Ζαμπιώ του Βαγγέλη του Κατράκη. Μήπως ήρθε η ώρα του πατέρα σου, του Γρηγόρη του Λίλικα, να ακούσει το όνομά του;» Η Ευγενού δεν άφησε περιθώρια. «Το παιδί θα το βγάλουμε Γιάννη για τον παππού του. Κι ο δικός μου ο πατέρας έχει ακούσει το όνομά του κι από τη Βαγγελική κι από τον Τζώρτζη. Ο Γρηγόρης μπορεί να περιμένει στο επόμενο. Αυτό το αγόρι θα είναι ο δικός μου Γιάννης, ο Γιαννίκος μου.» Πήρε και έσφιξε το νεογέννητο μωρό στην αγκαλιά της.

Το μωρό, νιώθοντας το γνώριμο, φιλικό περιβάλλον, σταμάτησε αμέσως το κλάμα κι εκείνη ταλαιπωρημένη, κουρασμένη αλλά συνάμα ευτυχισμένη έκλεισε τα μάτια της και αποκοιμήθηκε μαζί του. Στο Δημοτολόγιο της Κοινότητας Επισκοπής Γωνιάς και σήμερα του Δήμου Θήρας η γέννησή μου αναγράφεται στις 27 Ιουλίου 1951, γιατί ο τότε Γραμματέας της Κοινότητας, ο Μανώλης Αργυρός ο Ζερβός, εργαζόταν εκείνη την περίοδο στο ΑΒΙΣ, το εργοστάσιο ντοματοπολτού του χωριού, και τότε μόνο βρήκε χρόνο να ανεβεί στο χωριό, να ανοίξει το γραφείο του και να περάσει στους καταλόγους όσα παιδιά είχαν γεννηθεί έως εκείνη την ημερομηνία. Όταν αργότερα ως μαθητής Γυμνασίου πήγα στο Τμήμα Χωροφυλακής Σαντορίνης να εκδώσω αστυνομική ταυτότητα, κατά λάθος έγραψαν ως ημερομηνία γέννησης την 28η Ιουλίου. Ίσως και να είμαι ο μοναδικός άνθρωπος που έχω τρεις ημερομηνίες γέννησης, την πραγματική στις 11 Ιουλίου, την ληξιαρχική στις 27, που είναι και η επίσημη, και την αστυνομική στις 28 Ιουλίου.

Σας ανακοινώνουμε ότι από την Παρασκευή 14 Μαΐου 2021, επαναλειτουργεί το Μουσείο Αλέκου Κοντόπουλου, τηρώντας το ορισμένο υγειονομικό πρωτόκολλο.

Μπορείτε να προγραμματίσετε την επίσκεψη και ξενάγησή σας μετά από τηλεφωνικό ραντεβού στο τηλ. 210-6010121 και στην ηλεκτρονική διεύθυνση: museumak@otenet.gr

ΩΡΑΡΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟΥ

Δευτέρα έως  Παρασκευή 10:00 – 14:00

Τετάρτη 17:00 – 20:00

και το πρώτο Σάββατο κάθε μήνα

Σύμφωνα με την Κοινή Υπουργική Απόφαση Δ1 α/Γ.Π.οικ.  29922 ΦΕΚ 1944/Β/13-5-2021 Έκτακτα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας από τον κίνδυνο περαιτέρω διασποράς του κορωνοϊού COVID-19 στο σύνολο της Επικράτειας παρατείνεται η αναστολή λειτουργίας  της Δημοτικής Βιβλιοθήκης για το κοινό  μέχρι τις  24  Μαΐου  2021

ΒΙΒΛΙΑ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ για 3 ημέρες

Ενημερώνουμε τα μέλη μας ότι μέχρι να καταστεί δυνατή η χρήση των εσωτερικών χώρων της Βιβλιοθήκης, μπορούν να επισκεφθούν τον κήπο της Κεντρικής Βιβλιοθήκης. [Κοντόπουλου 13, τηλ. 210-6395335]

Στο χώρο θα βρίσκονται βιβλία για δωρεάν διάθεση στο κοινό που προέρχονται από απόσυρση παλιών βιβλίων της Βιβλιοθήκης και δωρεές συμπολιτών μας.

Οι αναγνώστες μπορούν να επιλέξουν έως 2 βιβλία.

από την Τετάρτη 19 Μαΐου έως και την Παρασκευή 21 Μαΐου ώρα 10:00 – 2:00 το πρωί και 5:00 – 8:00 το απόγευμα

Οι ενήλικες και τα παιδιά θα πρέπει να φορούν μάσκα,  να χρησιμοποιήσουν το αντισηπτικό που θα βρίσκεται στο χώρο και να τηρούν τις αποστάσεις.

Με πρωτοβουλία της Αντιδημάρχου Καθαριότητας και Περιβάλλοντος Ελένης Δάβαρη και με τη διαμεσολάβηση του Τμήματος Παιδείας του Δήμου, ο Διευθυντής του 5ου Γυμνασίου Αγίας Παρασκευής Χρήστος Αγνάντης παρέλαβε σήμερα, 15 Μαΐου 2020, από τον Δήμο τρεις κούτες με 109 παιδικά βιβλία για τον εμπλουτισμό της σχολικής βιβλιοθήκης.

Τα βιβλία είναι δωρεά του δημότη Αγίας Παρασκευής Ανδρέα Καμενίδη προς τον Δήμο Αγίας Παρασκευής, στο πλαίσιο του προγράμματος επαναχρησιμοποίησης χρήσιμων αντικειμένων που εφαρμόζει η Διεύθυνση Καθαριότητας και Διαχείρισης Απορριμμάτων.

Μπορείτε να δείτε τους τίτλους των βιβλίων επιλέγοντας τα κάτωθι:

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΩΝ_1

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΩΝ_2

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΒΙΒΛΙΩΝ_3

Στη φωτογραφία: Από αριστερά η Προϊσταμένη του Τμήματος Παιδείας Αγγελική Τζανή, ο Διευθυντής του 5ου Γυμνασίου Χρήστος Αγνάντης και η Μηχανικός Περιβάλλοντος στη Δ/νση Καθαριότητας & Διαχείρισης Απορριμμάτων Σοφία Γιαννάκη.