Δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ και κινηματογραφιστές βρέθηκαν κοντά στους στρατιώτες του 1940

Τον Οκτώβριο του 1940, η Ελλάδα μπήκε στον πόλεμο και μαζί της μπήκαν και οι άνθρωποι του Τύπου. Δημοσιογράφοι, φωτορεπόρτερ και κινηματογραφιστές βρέθηκαν κοντά στους στρατιώτες, εκεί όπου γραφόταν η ιστορία. Μια αναδρομή στο βιβλίου «Ήταν κάποτε ένας πόλεμος» που εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2010 από τον ΕΔΟΕΑΠ θυμίζει εκείνη τη γενιά που, με πείσμα και ανθρωπιά, κράτησε ζωντανό το καθήκον της ενημέρωσης μέσα στις πιο αντίξοες συνθήκες. Ένα χρονικό γραμμένο με το μελάνι και το χιόνι του μετώπου.

Ήταν κάποτε ένας πόλεμος 28-10-1940 | Αφιέρωμα στους 41 Έλληνες δημοσιογράφους που κάλυψαν αυτό τον πόλεμο

Ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Αγαμέμνων (Μέμος) Φαράκος, είχε τη δημοσιογραφική επιμέλεια, τις επιλογές των πολεμικών ανταποκρίσεων, τον πρόλογο, την εισαγωγή και τα συνδετικά κείμενα, κατέγραψε μέσα από το έργο αυτό τη συμμετοχή των Ελλήνων δημοσιογράφων στην εποποιία του Ελληνοαλβανικού μετώπου του 1940, αφήνοντας πίσω του ένα πολύτιμο τεκμήριο της ελληνικής δημοσιογραφίας και της συλλογικής μνήμης. Φωτίζει την παρουσία των πολεμικών ανταποκριτών στο Αλβανικό μέτωπο, μέσα από αυθεντικά κείμενα και σπάνιες μαρτυρίες. Με τη μακρά δημοσιογραφική του πορεία, ανέδειξε τον ρόλο αυτών που, κάτω από πρωτόγονες συνθήκες και με ελάχιστα μέσα, έγραψαν ιστορία δίπλα στους στρατιώτες.

Γράφει μεταξύ άλλων: «Η πρώτη ομάδα των Αθηναίων δημοσιογράφων έφθασε από τα Γιάννενα στο μέτωπο στις 18 Νοεμβρίου του 1940. Ήδη η μετακίνηση, μέσα στον πρόσμορο χειμώνα και ενώ τα πρώτα φονικά κρυοπαγήματα είχαν εμφανιστεί σε πολλούς από τους στρατιώτες μας, ήταν φοβερά δύσκολη. Όμως, το Κράτος, έστω το τότε Κράτος, είχε βάλει τα δυνατά του και οι πρώτοι ένδεκα συνάδελφοι είχαν προωθηθεί σε μονάδα της πρώτης γραμμής και ήταν σε θέση να αναλάβουν “δράσιν”. Και η πρώτη ανταπόκριση από το μέτωπο δημοσιεύθηκε δύο ημέρες αργότερα. Για να ακολουθήσει πραγματικός πυρετός. Ένας συνωστισμός, αλλά και μία συναδελφική αλληλεγγύη που βοήθησε όσο τίποτε άλλο στην επιτυχία εκείνης της αποστολής. Επειδή δεν υπήρχε ουσιαστικός συντονισμός στον χώρο της πληροφόρησης και της πρωτιάς μιας νέας, άγνωστης και εντυπωσιακής είδησης, η συναδελφικότητα επικράτησε του ανταγωνισμού, και η μη προσδοκία μιας μεγάλης πρωτιάς οδήγησε σε μία αλληλεγγύη που ομοιάζει της είναι αμφίβολο αν υπήρξε σε οποιονδήποτε άλλο πόλεμο, μεγάλο ή μικρότερο, αν βεβαίως αξιώσουμε να ξεχωρίσουμε το μέγεθος κάθε πολέμου από τον όγκο του αίματος που χύνεται σε αυτόν»

Στον πρόλογο του βιβλίου ο Φαράκος γράφει μεταξύ άλλων: «Υπό σχεδόν πρωτόγονες συνθήκες, με ελάχιστα μέσα, αλλά με μία άλλη φλόγα, εκείνοι οι παλιοί συνάδελφοί μας έδωσαν τη μάχη της ενημέρωσης, αντιμετωπίζοντας όχι μόνον τους αναπόφευκτους κινδύνους ενός πολέμου, όχι μόνον τις άγριες, σχεδόν φρικτές καιρικές συνθήκες, αλλά και την ανυπαρξία τεχνικών και άλλων επαγγελματικών μέσων, συν την απόλυτη έλλειψη εμπιστοσύνης του κρατικού μηχανισμού». Και συνεχίζει: «Την έδωσε, τότε, τη μάχη υπό τις πιο αντίξοες συνθήκες εκείνη η μικρή ομάδα των Αθηναίων δημοσιογράφων –μαζί, αδάμαστοι, και οι φωτορεπόρτερ και οι σπερατέ, με τις εξαίσιες φωτογραφίες και τις κινηματογραφικές λήψεις– και την κέρδισε, αλλά αυτή η μάχη και εκείνη η νίκη λησμονήθηκαν τόσο γρήγορα στα χρόνια που ακολούθησαν».

Εκείνον τον Οκτώβριο, την ημέρα που ξεσπούσε ο Πόλεμος, μόνο στην Αθήνα έβγαιναν εβδομήντα εφημερίδες, ενώ στη Θεσσαλονίκη άλλες τρεις: η Μακεδονία, η Νέα Αλήθεια και το Φως. Η Αθήνα είχε εξαισιακές πρωινές και απογευματινές, στην πλειοψηφία τους πρωινές. Είχε ακριβώς δεκαοχτώ, με αλφαβητική σειρά: Αθηναϊκά Νέα (τα σημερινά Νέα), Ακρόπολις, Ασύρματος, Βραδυνή, Ελεύθερον Βήμα (το σημερινό Βήμα), Ελληνικόν Μέλλον, Ελεύθερα Νέα Ελλάς, Ημερήσια Κοινωνία, Νέος Κόσμος, Νίκη, Νέοι Καιροί, Νέος Κόσμος, Νίκη, Νέοι Καιροί, Ραδιοφωνία Παρουσία, Νέα Ελλάς, Ήλιος, Ύπατος.

Ο Αγαμέμνων Φαράκος δεν παραλείπει να θυμηθεί και τον Οδυσσέα Ελύτη, που υπηρέτησε στο μέτωπο όχι ως δημοσιογράφος αλλά ως απλός δεκανέας.

Αναφέρει: Ο Οδυσσέας Ελύτης, ίσως ευτυχώς για εκείνον, δεν υπήρξε δημοσιογράφος ούτε είχε σταλεί ως πολεμικός ανταποκριτής στο Μέτωπο. Υπηρέτησε όμως εκεί, ως απλός δεκανέας από την επιστράτευσή του μέχρι την κατάρρευση. Έζησε και έμαθε πολλά, έγινε μεγάλος ποιητής, πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας κάποια στιγμή, πέντε χρόνια μετά την μεταπολίτευση, αλλά η μεγάλη, η μεγάλη, γενναία θητεία του σε καιρό πολέμου την Πίνδου φέρνει αμέσως ένα ποιητικό μικρό αριστούργημα […] Ο Οδυσσέας Ελύτης συμπύκνωσε στην δική του δημιουργία όσα «συνέβαιναν» τότε στα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας, με εκείνη την συγκλονιστική ποιητική αφήγηση του θανάτου ενός Πολεμιστή:

Άσμα ηρωικό και πένθιμο για τον χαμένο ανθυπολοχαγό της Αλβανίας

Κάτω απ’ τα πέντε κέδρα
Χωρίς άλλα κεριά
Κείται στην τοουφουρσουλισμένη χλαίνη
Άδειο το κράνος, λασπωμένο το αίμα
Στο πλάι το μυστοτελειωμένο μπράτσο
Κι ανέμω’ απ’ τα φρύδια –
Μικρό πικρό σημάδι, δαχτυλιά της μοίρας
Μικρό πικρό σημάδι κοκκινόμαυρο
Πηγή όπου κρύωνε η θύμηση!
Ω μην κοιτάτε, ω μην κοιτάτε από πού του –
Από πού του ‘φυγε η ζωή. Μην πείτε πώς
Μην πείτε πώς ανέβηκε ψηλά ο καπνός του ονείρου […]

Πέντε χρόνια πριν το 2005, ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Γιώργος Λεονταρίτης στο βιβλίο του «Αυτοί οι ωραίοι άνθρωποι- Δημοσιογραφία, Θέατρο-Μια επoχή» (Εκδόσεiς Προσκήνιο-Άγγελος Σιδεράτος» θυμήθηκε: «Ο αγαπημένος φίλος μου, ο Μίλτος Α.Λιδωρίκης, μου είχε αφηγηθεί συγκλονιστικές αναμνήσεις απ’ εκείνη την εποχή. Μου είχε πει: Ο πατέρας μου, Αλέκος Λιδωρίκης, τότε, έγραφε το καθημερινό χρονογράφημα στην Ακρόπολη. Κάθε πρωί, μέσα σε δύο ώρες, έπρεπε να έχει γράψει το χρονογράφημα. Οι τραγικοί χειμώνες της Κατοχής, το σκοτάδι, η παγωνιά, η σπαρακτική αδύναμη φωνή των πεινασμένων ‘πεινάω καλή μου κυρία, πεινάω…’, και θυμάμαι τον πατέρα στο παγωμένο σπίτι μας, να γράφει με παλτό και με γάντια μάλλινα, να σταματάει, να εξεγείρεται. ‘Τι γράφουμε’, έλεγε, ‘όταν δεν μπορούμε να καταγγείλουμε τη γενοκτονία αυτή…’. Και με έπαιρνε τότε από το χέρι και με πήγαινε στο παράθυρο, να δω τη συμφορά. ‘Να θυμάσαι, πρέπει να θυμάσαι’, μου έλεγε. Αλλά το χρονογράφημα έπρεπε να τελειώσει, να το μεταδώσει, όσο μπορούσε, να το επιτρέψει η λογοκρισία, μια θέρμη ανθρωπιάς και αισιοδοξίας, ότι ο εφιάλτης θα περάσει…”». 

Από τις ανταποκρίσεις του μετώπου μέχρι τα χρονογραφήματα της Κατοχής, η ελληνική δημοσιογραφία απέδειξε πως η αλήθεια γράφεται ακόμη και μέσα στο σκοτάδι. Οι λέξεις εκείνων των ανθρώπων, γραμμένες με πείνα, φόβο και θάρρος, είναι το μνημείο τους.

Στο βιβλίο «Ήταν κάποτε ένας πόλεμος» που εκδόθηκε τον Ιανουάριο του 2010 από τον ΕΔΟΕΑΠ όταν πρόεδρος ήταν η Ελένη Σπανοπούλου, με καλλιτεχνική επιμέλεια Τέτης Καμουτσή και κυκλοφόρησε εκτός εμπορίου, με 202 σελίδες και πλούσιο φωτογραφικό υλικό αναφέρονται οι 41 πολεμικοί απεσταλμένοι των αθηναϊκών και μακεδονικών εφημερίδων στο Αλβανικό μέτωπο. Στο βιβλίο περιγράφονται οι 160 ημέρες του πολέμου στην Πίνδο και την Αλβανία όπως την έζησαν και την αφηγήθηκαν οι 41 Έλληνες Δημοσιογράφοι που βρέθηκαν εκεί μετά τις 20 Νοεμβρίου του 1940.

Οι 41 πολεμικοί απεσταλμένοι των αθηναϊκών και των μακεδονικών εφημερίδων στο αλβανικό μέτωπο

1. Αγγελόπουλος Π.
2. Αθάνατος Κώστας
3. Αμοιρόπουλος Θεμ.
4. Αναστασόπουλος Νίκος
5. Ανδρουλιδάκης Γεώργιος
6. Αυλωνίτης Σπύρος
7. Γιοκαρίνης Νίκος
8. Γρηγοριάδης Σόλων
9. Δεβετζής Δημήτριος
10. Δημάδης Κώστας
11. Διάκος Αλέκος
12. Δογιάνης Θόδωρος
13. Δρόσος Γεώργιος
14. Ζαφειρόπουλος Κώστας
15. Θωμόπουλος Ευστάθιος
16. Ιωσήφ Ανδρέας
17. Καπποτόγλου Νίκος
18. Καρελάς Μάνος
19. Καψής Παντελής
20. Κολιάτσος Χρήστος
21. Κοσόλας Γεράσιμος
22. Κούκης Πάνος
23. Κυριακίδης Μιχάλης
24. Λιδωρίκης Αλέκος
25. Λυδίας Γεώργιος
26. Μαλαβέτας Θωμάς
27. Μαντάκος Γιώργος
28. Ματάντος Σ.
29. Μέλας Σπύρος
30. Μέλνη Αδέλα
31. Μοσχόβιτης Πολύμενος
32. Μπαμπούνης Επαμεινώντας
33. Μυριβήλης Στρατής
34. Παλαιολόγος Παύλος
35. Παπαγιαννόπουλος Τάκης
36. Παπακωνσταντίνου Θεοφύλακτος
37. Ρούσσος Γεώργιος
38. Σκαλτσάς Κώστας
39. Ταχουγάννης Γ.
40. Τριανταφυλλάκος Δρόσος
41. Τριανταφυλλίδης Κώστας

Δικαιωματικά, αναφέρεται στο βιβλίο, στον κατάλογο αυτό–και στην μνήμη των μεταγενεστέρων– πρέπει να προστεθούν τρεις ξένοι δημοσιογράφοι (δύο Άγγλοι και ένας Αμερικανός) που κάλυψαν εκείνον τον πόλεμο με τις πολεμικές ανταποκρίσεις τους: Philip J. Philipps, J. Linton Davies, Homer David.

Πηγή: athensvoice.gr

—

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του https://www.aparaskevi-images.gr/, στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr  Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο  X(Twitter).

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Όσοι σκοτώνουν δημοσιογράφους σπάνια διώκονται, πόσο μάλλον καταδικάζονται. «Οκτώ στις 10 περιπτώσεις μένουν ατιμώρητοι παγκοσμίως” λέει ο Κριστόφ Ντελουάρ, Διευθυντής των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα. Μιλάει για μια «de facto ασυλία».

Ιδιαίτερα μακριά από τις εμπόλεμες ζώνες, οι δημοσιογράφοι σκοτώνονται ως επί το πλείστον επειδή αναστατώνουν αυτούς που βρίσκονται στην εξουσία , εξηγεί ο Ναντίμ Χούρι, δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων που έχει εργαστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα για την Human Rights Watch.

Συνήθως τα εγκλήματα δικάζονται όπου συμβαίνουν. Αλλά δεν έχει κάθε κράτος συμφέρον να διευκρινίσει τι συνέβη – ειδικά  όταν εμπλέκονται οι ίδιες οι κυβερνήσεις.

Ένα κοινό έργο των οργανώσεων Free Press Unlimited, Committee to Protect Journalists και Reporters Without Borders στοχεύει να καλύψει αυτό το κενό

«Ενας πιο ασφαλής κόσμος για την αλήθεια»(Safer World For The Truth), ονομάζεται η νέα πρωτοβουλία που στοχεύει στη βελτίωση του ποσοστού ανεξιχνίαστων  δολοφονιών δημοσιογράφων σε όλο τον κόσμο.

Η ιδέα ενός ανεξάρτητου φορέα για τη διερεύνηση εγκλημάτων σε ζώνες πολέμου και συγκρούσεων δεν είναι νέα. Το 1966, για παράδειγμα, ο νομπελίστας Μπέρτραντ Ράσελ ίδρυσε το Δικαστήριο Ράσελ για να διερευνήσει εγκλήματα πολέμου που διέπραξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες στο Βιετνάμ – ένα είδος δικαστηρίου του οποίου η απόφαση δεν είναι νομικά δεσμευτική, αλλά μπορεί να κριθεί ελεύθερα.

Συνέχεια αυτού του έργου είναι το Μόνιμο Λαϊκό Δικαστήριο, το οποίο τώρα ανατέθηκε από το προγραμμα «A Safer Project For The Truth» να διαπραγματευτεί τις δολοφονίες τριών δημοσιογράφων. Την εναρκτήρια εκδήλωση στη Χάγη θα ακολουθήσει μια ημέρα δίκης ανά υπόθεση και ένα τελικό δικαστήριο την άνοιξη του 2022.

«Κουνήστε το δάχτυλο στην αμελή ή ακόμα και εμπλεκόμενη δικαστική, εκτελεστική, νομοθετική εξουσία. Κάντε το πολύ σαφές και δημόσιο: «Υπάρχει ένα τεράστιο, βρώμικο πρόβλημα εδώ»: αυτός είναι ο στόχος του δικαστηρίου, λένε οι οργανώσεις που πρωτοστατούν.

ΠΗΓΗ: naftemporiki.gr

Οι δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ είναι ελεύθεροι να πηγαίνουν όπου θέλουν σε μια συνάθροιση, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, με την οποία δίνει διευκρινίσεις σχετικά με το σημείο του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Συναθροίσεων από την Αστυνομία, που ανακοινώθηκε σήμερα, που αφορά σε οριοθετημένο χώρο για τους εκπροσώπους του Τύπου και προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις και σχόλια.

Σε απάντηση ανακοινώσεων επαγγελματικών σωματείων δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ, το υπουργείο αναφέρει ότι τα συγκεκριμένα μέτρα είναι προαιρετικά και μέτρα προστασίας και μόνο, και «οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία είναι, αν όχι σκόπιμη, τουλάχιστον καταχρηστική».

Ολόκληρη η διευκρινιστική ανακοίνωση του υπουργείου αναφέρει:

«Σε συνέχεια ανακοινώσεων επαγγελματικών ενώσεων δημοσιογράφων και φωτορεπόρτερ, σχετικά με την σημερινή παρουσίαση του Εθνικού Σχεδίου Διαχείρισης Δημοσίων Υπαίθριων Συναθροίσεων, διευκρινίζονται τα ακόλουθα:

1) oι δημοσιογράφοι – φωτορεπόρτερ είναι ελεύθεροι να καλύπτουν με όποιον τρόπο θέλουν και να πηγαίνουν όπου θέλουν σε μια συνάθροιση,

2) επιπλέον ορίζεται χώρος προστασίας τους, πριν τη συνάθροιση, ώστε να γνωρίζουν, εάν θέλουν να προστατευτούν σε περίπτωση επεισοδίων, ότι μπορούν αυτοβούλως να καταφύγουν εκεί,

3) ο αξιωματικός σύνδεσμος για τους δημοσιογράφους – φωτορεπόρτερ ορίζεται ώστε, οποιαδήποτε στιγμή αισθανθούν ότι διατρέχουν κίνδυνο ή εάν υπάρχει απειλή ή τραυματισμός, να μπορούν να απευθυνθούν σε αυτόν και να ζητήσουν βοήθεια.

Είναι σαφές ότι τα παραπάνω μέτρα που ανακοινώθηκαν σήμερα, είναι μέτρα προστασίας και μόνο, με καθαρά προαιρετικό χαρακτήρα από την πλευρά των δημοσιογράφων – φωτορεπόρτερ.

Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία είναι, αν όχι σκόπιμη, τουλάχιστον καταχρηστική».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Διεθνής Ημέρα, σήμερα, για τον Τερματισμό της Ατιμωρησίας για Εγκλήματα Κατά των Δημοσιογράφων – Έκκληση Γκουτέρες για ελεύθερο Τύπο.

“ασκούνται μεγαλύτερες πιέσεις και γίνονται περισσότεροι εκβιασμοί σε βάρος δημοσιογράφων“, σημειώνει η RSF.

Τους 32 έχει φθάσει ο αριθμός των δημοσιογράφων και συνεργατών μέσων ενημέρωσης οι οποίοι έχουν δολοφονηθεί από την αρχή της χρονιάς, σύμφωνα με τη μη κυβερνητική οργάνωση Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα (Reporters sans frontières, RSF), αριθμός που είναι μεν μειωμένος σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2019, κυρίως εξαιτίας της υγειονομικής κρίσης, αλλά παραμένει εξαιρετικά ανησυχητικός. Με την ευκαιρία της «διεθνούς ημέρας για τον τερματισμό της ατιμωρησίας εγκλημάτων τα οποία διαπράττονται σε βάρος δημοσιογράφων», η ΜΚΟ επανέρχεται στο αίτημα που έχει υποβάλει στον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών Αντόνιο Γκουτέρες να δημιουργήσει θέση «ειδικού επιτετραμμένου για την ασφάλεια των δημοσιογράφων».

«Απομένει ένας χρόνος και κάτι στον ΓΓ για να ενεργήσει, να αφήσει πίσω του σημαντική κληρονομιά ως προς τον αγώνα εναντίον της ατιμωρησίας και υπέρ της προστασίας των δημοσιογράφων. Ο διορισμός μέλους της ομάδας του ως προνομιακής επαφής, η μόνη χειροπιαστή ενέργεια στην οποία έχει προβεί μέχρι τώρα, δεν αρκεί», έκρινε ο επικεφαλής της οργάνωσης, ο Κριστόφ Ντελουάρ, σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα σε πολλά ΜΜΕ.

Το 2019, 49 δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν σε διεθνές επίπεδο, αριθμός αισθητά μειωμένος σε σύγκριση με το 2018. Αυτό οφειλόταν κυρίως στο ότι λιγότεροι δημοσιογράφοι πήγαν σε εμπόλεμες ζώνες, σύμφωνα με τους Δημοσιογράφους Χωρίς Σύνορα. Αν και η μείωση είναι ακόμη πιο αισθητή το 2020, καθώς ως αυτό το στάδιο 29 δημοσιογράφοι και τρεις συνεργάτες ΜΜΕ έχουν δολοφονηθεί από την αρχή της χρονιάς, αυτό οφείλεται στο ότι εξαιτίας της πανδημίας πολλοί δημοσιογράφοι δεν πάνε πια στο πεδίο, υπογράμμισε η ΜΚΟ, η οποία θα δώσει στη δημοσιότητα τον οριστικό απολογισμό της στα τέλη Δεκεμβρίου, όπως κάθε χρόνο.

«Η περίοδος της πανδημίας του κορωνοϊού άλλαξε πραγματικά τα δεδομένα στο πεδίο. Λιγότεροι δημοσιογράφοι δολοφονούνται, όμως ασκούνται μεγαλύτερες πιέσεις και γίνονται περισσότεροι εκβιασμοί σε βάρος δημοσιογράφων», σημειώνει η RSF. Καθώς οι απειλές σε βάρος των εργαζόμενων στον Τύπο είναι ολοένα συχνότερα πιο συγκαλυμμένες, το φαινόμενο «είναι πολύ πιο δύσκολο να καταπολεμηθεί», διαπιστώνει ο Κριστόφ Ντελουάρ. «Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, σχεδόν 1.000 δημοσιογράφοι δολοφονήθηκαν εξαιτίας της δουλειάς τους» και τα εγκλήματα αυτά «παραμένουν σχεδόν πάντα ατιμώρητα. Σε πολλές από τις περιπτώσεις αυτές, δεν γίνονται πραγματικά έρευνες και οι ένοχοι δεν υποχρεώνονται ποτέ να δώσουν λόγο για τις πράξεις τους», στηλιτεύει ο Ντελουάρ, υποδεικνύοντας την «έλλειψη αποτελεσματικών διεθνών μηχανισμών».

Η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (ΔΟΔ) από πλευράς της ξεκινά παγκόσμια εκστρατεία «για να καταγγείλει τους ηθικούς αυτουργούς εγκλημάτων εναντίον δημοσιογράφων που παραμένουν ατιμώρητοι» και «να καλέσει τις κυβερνήσεις να λάβουν επειγόντως μέτρα για να λάβει τέλος η ατιμωρησία και να προστατευτεί η ελευθερία του Τύπου», αναφέρει ανακοίνωσή της.

Έκκληση Γκουτέρες για ελεύθερο Τύπο

Την έκκλησή του για ελεύθερο Τύπο που μπορεί να παίξει ένα σημαντικό ρόλο στην ειρήνη, τη δικαιοσύνη, τη βιώσιμη ανάπτυξη και τα ανθρώπινα δικαιώματα, επαναλαμβάνει ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, με αφορμή τη σημερινή Διεθνή Ημέρα για τον Τερματισμό της Ατιμωρησίας για Εγκλήματα Κατά των Δημοσιογράφων.

Στο φετινό του μήνυμα ο Αντόνιο Γκουτέρες στέκεται ιδιαίτερα στις επιπτώσεις της πανδημίας του κορωνοϊού στους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και κατ’ επέκταση στην ενημέρωση των πολιτών. «Η πανδημία έχει αναδείξει νέες απειλές για τους δημοσιογράφους και τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ, καθώς ο αριθμός των σωματικών επιθέσεων έχει αυξηθεί. Υπήρξαν τουλάχιστον 21 επιθέσεις σε δημοσιογράφους που κάλυπταν διαδηλώσεις στο πρώτο μισό του 2020, αριθμός ίσος με τον συνολικό αριθμό των επιθέσεων για όλο το 2017» αναφέρει χαρακτηριστικά. Επίσης, σημειώνει πως υπήρξαν επιπλέον περιορισμοί στο έργο των δημοσιογράφων, όπως απειλές για διώξεις, συλλήψεις, φυλακίσεις, άρνηση στη δημοσιογραφική πρόσβαση και αποτυχία στο να ασκηθούν διώξεις και να διερευνηθούν τα εγκλήματα εναντίον τους.

Σε αυτό το πλαίσιο, ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ επισημαίνει πως όταν οι δημοσιογράφοι στοχοποιούνται, η κοινωνία στο σύνολο της πληρώνει ένα τίμημα και υπογραμμίζει: «Εάν δεν προστατέψουμε τους δημοσιογράφους, η δυνατότητα μας να παραμείνουμε ενημερωμένοι και να λαμβάνουμε αποφάσεις με βάση τα γεγονότα παρεμποδίζεται σοβαρά. Όταν οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους με ασφάλεια, χάνουμε σημαντικό μέρος της άμυνας κατά της πανδημίας της παραπληροφόρησης που έχει εξαπλωθεί στο διαδίκτυο. Οι ειδήσεις που στηρίζονται σε γεγονότα και η ανάλυση εξαρτώνται από την προστασία και την ασφάλεια των δημοσιογράφων που διεξάγουν ανεξάρτητη δημοσιογραφία η οποία είναι ριζωμένη στο θεμελιώδες αξίωμα της δημοσιογραφίας: “δημοσιογραφία χωρίς φόβο ή συμφέροντα”».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

15 μαθητές του ελληνικού και του γαλλικού τμήματος ταξίδεψαν στη Γαλλία την Τρίτη 6 Οκτωβρίου με προορισμό τη Νορμανδία! Η ομάδα των εκκολαπτόμενων δημοσιογράφων θα συμμετάσχει στην διοργάνωση των βραβείων των Ανταποκριτών Πολέμου Bayeux Calvados.

Μια εκδήλωση που συγκεντρώνει τους σημαντικότερους δημοσιογράφους που καλύπτουν πολεμικές συγκρούσεις σε όλο τον κόσμο.

Στο επίκεντρο της εκδήλωσης, οι μαθητές της σχολής μας θα συμμετάσχουν σε συζητήσεις, θα επισκεφθούν εκθέσεις, θα συμμετάσχουν μια διαδικτυακή ραδιοφωνική εκπομπή και στη δημιουργία μιας εφημερίδας.

Θα μπορέσουν επίσης να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία για να ανακαλύψουν το Mont Saint Michel και τις παραλίες της απόβασης στη Νορμανδία και το ηρώο της Caen. Μια εβδομάδα πλούσια σε ιστορία, αλλά και μια εβδομάδα ανακάλυψης των μέσων μαζικής ενημέρωσης και των μείζονων θέματων του σύγχρονου κόσμου.

Επισκεφτείτε την ιστοσελίδα των εκκολαπτόμενων δημοσιογράφων http://reportersenherbe.over-blog.com

Επισκεφτείτε επίσης την ιστοσελίδα   των βραβείων των Ανταποκριτών Πολέμου Bayeux Calvados http://www.prixbayeux.org/