Η κάθε φωτογραφία λειτουργεί ως δίαυλος μιας ιστορικής μνήμης, ως οπτική μαρτυρία της τοπικής κληρονομιάς, μαρτυρία τοπίων που έχουν αλλάξει ή αλλοτριωθεί. Μοιάζει να αποτελεί το μόνο μέσο για να βρεθούν ξανά τα ίχνη ενός χαμένου παρελθόντος, ένα μοναδικό παράθυρο σε έναν προγενέστερο κόσμο.

Το «images» (=εικόνες) συνεχίζοντας την προσπάθειά του να γεφυρώσει το χρόνο που πέρασε πάνω από την πόλη, συνέθεσε ένα ακόμη βίντεο.

Μέσα από αυτό ο θεατής ξεναγείται στην ιστορία της Αγίας Παρασκευής και την πολιτιστική κληρονομιά της. Παρακολουθεί φωτογραφικά ντοκουμέντα που αποκαλύπτουν την καθημερινότητα και συνθέτουν το παζλ της πόλης. Ο φωτογραφικός φακός μια άλλης εποχής «ζουμάρει» πάνω στους πρωταγωνιστές, είτε αυτοί αποτελούν θεσμικά πρόσωπα, είτε απλούς αγρότες.

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συνδημότες μας που μας εμπιστεύθηκαν ανεπιφύλακτα το φωτογραφικό υλικό και δεν είναι λίγοι.

Είναι σαφές ότι η ιστορία της Αγίας Παρασκευής είναι πλουσιότατη και δεν περιορίζεται μόνο σε ένα ολιγόλεπτο βίντεο. Γι’ αυτό το aparaskevi-images.gr κάνει μια μεγάλη προσπάθεια να ανασκαλέψει μνήμες του παρελθόντος. Δημιούργησε την ενότητα «ΑΓΙΟΠΑΡΑΣΚΕΥΙΩΤΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ», όπου συγκεντρώνεται ότι υλικό (κείμενα, φωτογραφίες, βίντεο) ανακαλύπτουμε, και έκανε μια λεπτομερή αναδρομή στους δημάρχους που υπηρέτησαν την πόλη μετά την Μεταπολίτευση.

Η προσπάθεια συνεχίζεται …

Δείτε ακόμη:

Ιστορική αναδρομή στην Αγία Παρασκευή (VD)

Η Αγία Παρασκευή είναι Δήμος στην περιφέρεια του Βόρειου Τομέα της Αθήνας… Στην αρχαιότητα αποτελούσε τμήμα του Δήμου Φλύας… Στις αρχές του 19ου αιώνα η περιοχή ανήκε στον Τούρκο Χαλήλ Μπέη, που την πούλησε στον κόμη Αντώνιο Μπότσαρη… Εκείνος στις 13.11.1850 πούλησε με τη σειρά του ένα μεγάλο μέρος της σε εννιά κατοίκους του Χαλανδρίου… Στην αρχή είχε τέσσερα χάνια, των Μάρκου, Μπέλμπα, Βλάχου, και Σέρτη για την εξυπηρέτηση όσων πήγαιναν ή μετέφεραν προϊόντα από τα Μεσόγεια στην Αθήνα και αντίστροφα… Το πρώτο σπίτι που χτίστηκε ήταν – του εκ Χαλανδρίου ορμώμενου παππού μου – Παναγιώτη Δάβαρη το 1894…

Η περιοχή αναπτύσσεται κατά τις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα ως χωριό της Μεσογαίας… Στο προάστιο υπάρχουν λίγα σπίτια, κυρίως παραθεριστικές επαύλεις και αγροκτήματα με αμπέλια… Η δημιουργία του οικισμού χρονολογείται περί το 1929, οπότε και η Αγία Παρασκευή αποσπάσθηκε από τον δήμο Αθηναίων… Από το 1948 η περιοχή παύει να αποτελεί παραθεριστικό θέρετρο και γίνεται συνοικία με μόνιμους κατοίκους…

Οικιστικό κέντρο της αποτελεί πλέον η Κεντρική Πλατεία με την ομώνυμη εκκλησία, ενώ κεντρικός οδικός άξονας της, είναι η οδός Αγίου Ιωάννου… Από το 1962 αρχίζει η ασφαλτόστρωση των πρώτων δρόμων, καθώς και η διαπλάτυνση της Λεωφόρου Μεσογείων… Την ίδια εποχή παραχωρούνται 1000 περίπου στρέμματα για την ανέγερση του ΕΚΕΦΕ Δημόκριτος και του Αμερικανικού Κολλεγίου…

Τότε παραχωρείται κι ο χώρος για την ανέγερση της Γαλλικής Σχολής και των εγκαταστάσεων του Υπουργείου Γεωργίας… Τη περίοδο της δικτατορίας χτίζεται επί της Λεωφόρου Μεσογείων το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ…

Η γραμμή 3 του Μετρό αρχικά είχε σχεδιαστεί να κινείται κατά μήκος της Μεσογείων από τον Παπάγο (στάση Εθνική Άμυνα), χωρίς να εκτρέπεται από τη Λεωφόρο προς το Χαλάνδρι. Το Δημοτικό Συμβούλιο όμως της Αγίας Παρασκευής – στα πλαίσια μιας ακόμη εγκληματικής απόφασης του – έκρινε πως η περιοχή είχε ήδη αρκετά επιβαρυνθεί λόγω της διχοτόμησής της από τη Λ. Μεσογείων και της θέσης της στην είσοδο του λεκανοπεδίου και ότι το Μετρό επί της Λεωφόρου θα δημιουργούσε σημαντικά προβλήματα συμφόρησης σε μια τόσο κορεσμένη περιοχή… Συνεπώς αποφασίστηκε η εκτροπή της γραμμής 3 του Μετρό από το Νομισματοκοπείο προς το Χαλάνδρι και το Γέρακα, επί των Λεωφόρων Δουκίσσης Πλακεντίας και Αττικής Οδού… Δυστυχώς ο τόπος γέννησης μου – διαχρονικά – έχει Δημοτικούς Άρχοντες πολύ μακράν από τα πρόσφατα κορυφαία διαμετρήματα του εκσυχρονιστή Ανδρέα Παχατουρίδη – Περιστερίου και του προσιτού και δραστήριου Διονύση Χατζηδάκη – Π.Φαλήρου… και το κυριότερο δεν βλέπω καμιά διάθεση εκ μέρους τους… και για κανένα εξάμηνο φροντιστήριο δίπλα στους πετυχημένους… Τι να πω; Είμαστε άτυχοι

Υποναύαρχος ε.α. Π. Δάβαρης

Αγ. Παρασκευή Σταδιοδρόμησε στο ΠΝ

Επίτιμος Διοικητής Υποβρυχίων.

—–

Η Αγία Παρασκευή και τα περίχωρα της από ψηλά σε 4Κ!
Drone: phantom 3 professional
music: Avicii – The Nights (Mau Kilauea’s Tropical Remix)

Βίντεο από τον χρήστη: M4Andreas

.

.

—–

Μελέτης Γκιόκας.

Στην Αγία Παρασκευή για λίγο καθαρό αέρα…

Ο συντάκτης της εφημερίδας «Η Πρόοδος» ψάχνει την εξοχή, την ησυχία, τον καθαρό αέρα, την μυρουδιά του πεύκου, και καταλήγει στην Αγία Παρασκευή. Αλλά…  

–

«Προ ολίγων ακόμη ετών όταν ο Αθηναίος ήθελε να αναπνεύση το βάλσαμο των πεύκων, όταν πειά είχε βαρεθή τον κορσέ της πόλεως, που τον περιέφερε υπό τύπον καλής συμπεριφοράς από το σαλόνι στο καφενείο, στο μπαρ, στο θέατρο, στο δημόσιο γενικά κέντρο, και ήθελε να ξαπλωθή κάτω χωρίς κολλάρο, με τα χέρια ανοικτά, σαν να περίμενε τον ουρανό να πέση και να τον αγκαλιάση, όταν ήθελε να ξεκουράση τ’ αυτιά του και το μυαλό του από το θόρυβο της πόλεως, δεν είχε παρά να κάνη ένα περίπατο ολίγων χιλιομέτρων έξω από την πόλι.

Εκεί θα εύρισκε πεύκο, ησυχία, απομόνωσι, κυρίως απομόνωσι από την πόλι, ή από κάθε τι που θα θύμιζε απλώς έστω, κατοικημένη έκτασι. Εκεί θα ξεκούραζε τα νεύρα του, θα εξαπλώνετο, θα ανέπνεε, θα γελούσε, θα πήδαγε, θα χόρευε, θα έκανε γενικά ότι κάνουν τα παιδιά του σχολείου όταν ο δάσκαλος πάρη το σχολαστικισμό του, τη βέργα του και το αυστηρό του ύφος και εξαφανισθή εις το βάθος του δρόμου. Με λίγα λόγια θα εχαίροντο την ωραία χαρά του υπαίθρου και του ξεσκλαβώματος εκ των κατά συνθήκην ψευδών.

Σήμερα όμως μπορεί να κάνη το ίδιο πράγμα; Δυστυχώς όχι! Δηλαδή για να πω την αλήθεια, μπορεί να το κάνη αν δεν είνε Αθηναίος αλλά Κωνσταντινουπολίτης κανονίζων την τιμήν της δραχμής από της ημέρας της εδώ αφίξεώς του, και φορών άλλοτε τουρκικόν φέσι, διότι καθώς ξέρετε υπάρχει και το ελληνικό τσολιάδικο …

Αυτός μπορεί να πάρη τη λιμουζίνα του και να πάη στον Αγ. Μερκούριο, στη Μαλακάσα, στο δάσος της Κινέττας, ολόκληρες δηλαδή δεκάδες χιλιομέτρων μακρυά από την πόλι, διότι η προ ολίγων ακόμη ετών εξοχή, το πεύκο, το ελεύθερο από οικοδομή ύπαιθρο, δεν υπάρχει πλέον.
Και ο δυστυχής Αθηναίος που δεν ξέρει χρηματιστηριακά κόλπα, και που δεν είνε φίλος των εκάστοτε καταστάσεων για να έχη μέγαρα και αυτοκίνητα έχασε και αυτή του την απόλαυσι διότι η γειτνιάζουσα προς την πόλι εξοχή κατελήφθη από τον μεταπολεμικόν νεοπλουτισμόν και έγεινε προάστειον.

Ένα βλέμμα γύρω στη πόλι μπορεί να σας πείση περί της αληθείας των λεγομένων μου. Αρχίστε από το Καλαμάκι και προχωρήστε προς τη Βουλιαγμένη.  Σπίτια, επαύλεις, ντάσιγκ, παράγκες, τσαντήρια, εστιατόρια, ζυθοπωλεία έχουν πιάσει όλη την ακτή και όλο το δάσος. Και δωσ’ του κόψιμο στα πεύκα για να γίνη ο συνοικισμός των δικηγόρων και κτύπα τσεκουριές αλύπητα για να κτίση η εταιρία Βουλιαγμένης!

Θα μου πήτε: όλα τα πεύκα τα έκοψαν; Όχι βέβαια, αλλά τι να κάμω εγώ όταν δεν  μπορώ να καθήσω ήσυχος κάτω από ένα πεύκο, διότι θα περάση το αυτοκίνητο της συγκοινωνίας ή το ιδιωτικό και θα με χορτάση σκόνη ή όταν θα ενσκύψη η λατέρνα με το ντέφι, ο πασατέμπος και το αλμυροφύστικο; Τι να τα κάνω τα πεύκα υπό τοιούτους όρους όταν κάθε δυό λεπτά θα περνάη από πάνω μου, έτσι που θα είμαι ξαπλωμένος,  η Μαρίτσα με το κοντό φόρεμα πάνω από το γόνατο για να με σκανδαλίση, ο Α και ο Β οι οποίοι θα με περιεργασθούν με το βλέμμα από την κορυφή έως τα νύχια; Ασφαλώς δεν είνε για μένα που θέλω ξεκουρασιά, ησυχία, άνετο ξάπλωμα και άνοιγμα του στήθους, που το θέλω να πλημμυρίση από άρωμα πεύκου και καθαρόν αέρα, χωρίς σκόνη!

Αποτέλεσμα: η εξοχή, το ύπαιθρο, όπως πραγματικά πρέπει να το αισθάνεται κανείς δεν υπάρχει σ’ αυτό το σημείο της Αττικής. Τι απομένει από το πλησιέστερον αθηναικό ύπαιθρο με πεύκο; Τίποτε. Το Χαλάνδρι; Το ξέρετε όλοι σας, δεν είνε πειά εξοχή!

Χθες έκανα τη σκέψι ότι ίσως να διεσώθη η Αγία Παρασκευή κοντά στο Χαλάνδρι. Πήρα πρωί-πρωί το δρόμο γιατί άλλως τε είχα χρόνια να πάω εκεί. Μου φαίνεται από το 1915, και είχα ποθήσει να ξαναϊδώ το κομμάτι εκείνο του Αττικού τοπείου. Και πήγα. Απελπισία! Και εδώ έγινε προάστειο!

Το 1915 θυμάμαι μονάχα το κτήμα του χαρτοπώλου του Τερζοπούλου που αγόρασε τότε και έκτισε μια βίλλα μανδροτριγυρίσας και μια μεγάλη πευκόφυτο έκτασι. Μα πάντα είχε απομείνει ένα μεγάλο κομμάτι μέσα στο οποίο μπορούσε κανείς να ξεχασθή! Σήμερα; Έχουν κτισθή ένα σωρό σπίτια και ένα σωρό μαγαζειά μοντέρνα. Το απλό, το χωριάτικο και γι’ αυτό ωραίο μαγαζί του Μπέλμπα (σ.σ. Το χάνι του Μπέλμπα μαζί μ’ εκείνα των Μάρκου, Βλάχου και Σέρτη φιλοξενούσαν όσους από τα Μεσόγεια κατέβαιναν στην Αθήνα) με τα χοντροπατόξυλα τα μαυρισμένα από το καπνό, με το τζάκι, με τραυλίζοντα σκαμνιά, τις λίγες καρέκλες και τα μαύρα τραπέζια; Από την πολυκαιρία, έγεινε και κείνο μοντέρνο. Έχασε το παληό του απλό χωριάτικο χρώμα μαζύ με το γέρο-Μπέλμπα.

Πάει και η Αγία Παρασκευή! Έγεινε κι’ αυτή προάστειο, μας την άρπαξε από τα χέρια μας όπως κάθε τι, ο μεταπολεμικός νεοπλουτισμός».

«Η Πρόοδος», 1926, Μήτσος Δειλινός

–

Πολλά τα μυστικά κατά μήκος του Υμηττού, του καταπράσινου γίγαντα που ένα τμήμα του δεσπόζει επιβλητικά πάνω από το Δήμο Αγίας Παρασκευής.

Ο Γιώργος Λεκάκης ανέβηκε στο βουνό και μας το παρουσιάζει. Μιλά για το μοναστήρι του Αγίου Ιωάννη του Κυνηγού που χτίστηκε πάνω στο παλιότερο του Αγ. Ιωάννη του Θερμαστή. Ακούστε που βρισκόταν ο ναός του Απόλλωνα με τις θεραπευτικές ιδιότητες.

Δείτε πως συνδέεται το βουνό με το ναό της Αγίας Θέκλας στη Μεσογείων και τη σημασία του στην οδοσήμανση.

Και αφού μάθουμε για τους ναούς και τα μοναστήρια, παρατηρούμε τις φλέβες μαρμάρου του Υμηττού

και περπατώντας ανακαλύπτουμε στο άγνωστο ορυχείο Φιρέ.

Παρακολουθείστε το ρεπορτάζ  και γνωρίστε τον Υμηττό μας και τα ορυχεία του που χρονολογούνται απ΄αρχαιοτάτων χρόνων.

Το ρεπορτάζ είναι του Γιώργου Λεκάκη με τη συνεργασία των σπηλαιολόγων Παύλου Καδά και Θωμά Λαμπρακόπουλου και της Σπηλαιολογικής Εταιρείας Ελλάδος. Αποτελεί μια παραγωγή του fryktories.net (29/4/16).

–

–

Ο ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ (1958)

Αριστουργηματική κωμωδία με εκπληκτικές ερμηνείες από το αχτύπητο δίδυμο των κορυφαίων Αυλωνίτη – Ρίζου. Φιλμ φετίχ που μπορείς να βλέπεις κάθε μέρα για πολύ καιρό, χωρίς να το βαριέσαι ποτέ!

Οι μούτες του αλησμόνητου Βασίλη Αυλωνίτη είναι κυριολεκτικά αμίμητες! Ξεχωριστή η εμφάνιση της υπέροχης Μπελίντα!

Η ταινία παράλληλα είναι και ένα ντοκουμέντο που παρουσιάζει το εμπορικό κέντρο της Αθήνας, να σφύζει από κίνηση και ζωή.

Της Αθήνας που αγαπήσαμε και λατρεύτηκε από εκατομμύρια ταξιδιώτες απ’ όλο τον κόσμο. Φριχτή αντιπαράθεση με το σημερινό κέντρο που έρημο θλιβερό και άδειο, μολύνεται από τις ακατάστατες ορδές των βαρβάρων επικίνδυνων και εγκληματικών λαθρομεταναστών.

.

—–

Γράφει η Λένα Μαρκή

v       Η παλιά ονομασία ήταν «Βρωμοπούσι». Το όνομα αυτό σώζεται σε επίσημους χάρτες της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού του 1981. Σε παλιά συμβόλαια οικοπέδων & αγροτεμαχίων σώζεται και η ονομασία «βρωμοπήγαδο». Ονομασίες χαρακτηριστικές της τότε εδαφολογικής ιδιομορφίας της περιοχής. Η περιοχή αποτελούσε βαλτότοπο και γνωστό κυνηγότοπο για Αγιοπαρασκευιώτες και Αθηναίους. Στη δεκαετία του 70 οι κάτοικοι την ονομάζουν «Πευκάκια» λόγω των πολλών πεύκων που υπήρχαν εκεί και για να εξωραΐσουν τη φυσιογνωμία της περιοχής. Εξάλλου είχε αρχίσει να αλλάζει η εικόνα της.

v       Στη δεκαετία του 50 στα Πευκάκια υπήρχαν αμπελώνες με πλούσιες ποικιλίες όπως σαβατιανό, σιδερίτες, μοσχάτα, ροδίτες, φράουλες, σταφίδες και παράγονταν άριστης ποιότητας κρασί. Επίσης σε αφθονία ευδοκιμούσαν οι συκιές. Τα σύκα που παράγονταν πουλιούνταν σε τελάρα στην οδό Κλεισθένους (αποτελούσε κύριο δρόμο και οδηγούσε στην Πεντέλη). Ακόμη και το κόκκινο αργιλώδες χώμα των Πευκακίων χρησιμοποιούταν στην κατασκευή σταμνών, κανατιών και γλαστρών το 1950 -1970.

v       Τις δεκαετίες του 60 και 70  τα σπίτια δεν είχαν ρεύμα. Η ηλεκτροδότηση άρχισε το 1958 με χρήματα των κατοίκων και καλύφθηκαν οι δρόμοι Πρεβέζης, Θεσσαλονίκης, Θερισού και Χρυσοστόμου Σμύρνης.

v       Η πρώτη παροχή νερού σε κατοικία πραγματοποιήθηκε το 70 (Αγάθωνος & Μακαρίου). Έως τότε η ύδρευση γινόταν από πηγάδια της περιοχής και το νερό μεταφέρονταν στα σπίτια με φορτηγά έναντι αμοιβής. Επίσης μετέφεραν νερό από την Πεντέλη. Επί δημαρχίας Λεονάρδου Χατζηανδρέου άρχισε και ολοκληρώθηκε το δίκτυο ύδρευσης από το Δήμο, το οποίο αργότερα παραχωρήθηκε στην ΕΥΔΑΠ.

v       Στις αρχές της δεκαετίας του 70 στα Πευκάκια κατοικούσαν 500-600 κάτοικοι, στις αρχές του 80 ξεπερνούσαν τους 1000 και σήμερα ξεπερνούν τις 10 – 12.000 άτομα.

v       Στις 20 Σεπτεμβρίου 1951 ιδρύεται ο πρώτος σύλλογος της περιοχής με την ονομασία «Εξωραϊστικός Σύλλογος Παραδείσου Αγίας Παρασκευής» με πρόεδρο το Βασίλη Μπουτσικάρη, για τα Πευκάκια και τον Παράδεισο.

v       Το 1975 ιδρύεται σύλλογος για τα Πευκάκια με την ονομασία: «Αναπτυξιακός – Εξωραϊστικός & Εκπολιτιστικός Όμιλος Πευκακίων-Παραδείσου» με πρώτο πρόεδρο το Μιχάλη Μιχαηλίδη. Ο σύλλογος λειτούργησε ως τη δεκαετία του 1980. Στο ενδιάμεσο της πορείας του υπήρξε διάσπαση με την αποχώρηση μελών καθώς και του προέδρου κ. Μιχαηλίδη.

v       Ο «Εξωραϊστικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Πευκακίων  <Η Αναγέννηση>» ιδρύεται στις 3 Δεκεμβρίου 1977. Χρέη προέδρου εκτελούσε ο Κων/νος Τρυφωνόπουλος έως τις 14 Μαρτίου 1978 οπότε εκλέγεται το πρώτο ΔΣ με πρόεδρο τον κ. Μιχαηλίδη.

v       Την άνοιξη του 1979 εν μια νυκτί και με πρόχειρα υλικά χτίζεται το Ναΰδριο των Αγίων Αναργύρων και το επόμενο πρωί οι πρωτεργάτες βρίσκονται στο Αστυνομικό τμήμα μετά από μήνυση του φερόμενου ως ιδιοκτήτη του οικοπέδου. Ο ναός πρωτολειτούργησε το Πάσχα του 1979 από τον αείμνηστο πρωτοπρεσβύτερο  π. Αντώνιο Αλεβιζόπουλο. Η ανέγερση όμως νέου Ναού δεν ήταν δυνατή, λόγω μη ύπαρξης τίτλων ιδιοκτησίας του οικοπέδου, παρά τη θετική απόφαση του ΔΣ του Δήμου Παιανίας (στον οποίο ανήκε διοικητικά η περιοχή των Πευκακίων). Στις 17/7/2006 τοποθετείται επίσημα ο θεμέλιος λίθος για την ανέγερση του νέου Ι.Ν. Αγίων Αναργύρων από τον Μητροπολίτη Αχελώου Ευθύμιο Στύλιο με την άδεια του τότε Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου.

v       Με το Προεδρικό Διάταγμα Αρ. Γ. 310/71, στις 12/1/1978 που υπογράφει ο Υπουργός  Μεταφορών Νικόλαος Ζαρντινίδης η έκταση που ανήκε στο Δήμο Παιανίας, στη θέση που βρισκόταν παλιότερα το Λατομείο Γκικάκη και μετά ο σκουπιδότοπος των Δήμων Χαλανδρίου και Παιανίας, εγκρίνεται για την ανέγερση του 9^ου Δημοτικού σχολείου. Μετά από αγώνες γίνεται η μεταγραφή του οικοπέδου στον ΟΣΚ και χτίζεται το σχολείο.

v       Ως το 1979 τα Πευκάκια ανήκαν διοικητικά στο Δήμο Παιανίας. Με Προεδρικό Διάταγμα στις 30/1/1979 γίνεται η προσάρτηση στο Δήμο Αγίας Παρασκευής. Στο Π.Δ. που υπογράφει ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Γ. Σουφλιάς ορίζεται: «Η περιοχή Πευκακίων του Δήμου Παιανίας της Επαρχίας και του Νομού Αττικής η περικλειομένη από την λεωφόρον Μεσογείων, την οδόν Κλεισθένους, την σιδηροδρομικήν γραμμήν του Λαυρεωτικού προς Χαλάνδρι (εκεί όπου σήμερα διέρχεται η Αττική οδός), την οδόν Αγίου Δημητρίου Ναυπακτίας, τμήμα της οδού Αλαμάνας, την οδόν Τσακάλωφ και την οδόν Αγελάου, μέχρι συναντήσεως αυτής με την λεωφόρον Μεσογείων, προσαρτάται εις την συνοδευομένη αυτή περιφέρειαν του Δήμου Αγίας Παρασκευής εν τη αυτή Επαρχία και τω αυτώ Νομώ».

v       Στις 7 Ιουνίου 2005 στο 9^ο Δημοτικό σχολείο ο Νομάρχης Αθηνών Γιάννης Σγουρός υπογράφει την Πράξη Εφαρμογής της Πολεοδομικής Μελέτης Πευκακίων. Η Πράξη Εφαρμογής περιελάμβανε περίπου 1600 ιδιοκτησίες σε μια έκταση 850 στρεμμάτων. Η Συνοικία πλέον αλλάζει πρόσωπο και αποκτά μεγάλες προοπτικές.

Σημ: Οι πληροφορίες αυτές αντλήθηκαν από το βιβλίο «Αναπολώντας τα Πευκάκια του χτες …» του Γιώργου Γεωργίου, πρ. προέδρου του Εξωραϊστικού Συλλόγου Πευκακίων «Η Αναγέννηση».

—-

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr

Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  , ή στο Twitter

·         Από το 2001 είμαι κάτοικος Αγίας Παρασκευής. Έχοντας μεγαλώσει στην ερημιά (Πικέρμι), είχα την κακή συνήθεια να οδηγώ παντού, αλλά εδώ πραγματικά ξανάρχισα να περπατάω. Αρχικά συγκατοίκησα με την αδερφή μου. Το σπίτι μου σήμερα είναι μόλις 10 λεπτά με τα πόδια από την «πάνω πλατεία», 3 λεπτά από την κοντινότερη λαϊκή, 1 μόλις λεπτό από το αγαπημένο μου βιντεοκλάμπ-φάντασμα…

·         Πάντα ζήλευα τους σκεϊτάδες – προσπαθούσα απεγνωσμένα να μάθω, αλλά μάταια. Αν και συνομήλικοι, ποτέ δεν γνώρισα τον Billy Γρυπάρη, αλλά θαύμαζα αυτή την πλευρά της Αγίας Παρασκευής, τα skateboards, τα graffiti, το να διασχίζεις την πλατεία και να χαζεύεις παιδιά που αναζητούν το δικό τους ζεν πάνω στις σανίδες τους – σε αντιπαράθεση με τους δερμάτινους καναπέδες και τα «μπίτια» των καφετεριών της Αγίου Ιωάννου.

·         Τα πρώτα χρόνια συχνάζαμε κοντά στα κολέγια. Είχαμε κάνει άπειρες επισκέψεις στο Beer Academy με τον συνεργάτη μου, με οικογένεια, με φίλους. Αργότερα είχαμε και το Octoberfest ως εναλλακτική, τώρα πια και το Silly Wizards, που κάνει ακόμα και τους  Έλληνες να λατρεύουν τα fish ‘n’ chips. Άλλα σημεία ενδιαφέροντος ήταν πάντα κάποια μαγαζάκια τριγύρω – σίγουρα το αγαπημένο παντοπωλείο «Πανδαισία» (δίπλα στο Πλέει-Play), όπου πάντα έβρισκα τα υλικά και το κίνητρο για ένα ωραίο γεύμα στο σπίτι. Επίσης, το μανάβικο στα μέσα της Αγίου Ιωάννου, απ’ όπου προμηθεύονται λαχανικά πολλά εστιατόρια της περιοχής. Εναλλακτική λύση για καφέ το Alba που πάντα θαύμαζα απ’ έξω, αλλά στο οποίο δεν είχα μπει για πολλά χρόνια – κυρίως επειδή ο μεγάλος κήπος του είναι καλά κρυμμένος

·         Ένα από τα πιο όμορφα κτίρια που έχω δει ποτέ ήταν ένα παλιό πέτρινο αρχοντικό με τεράστιο κήπο στις αρχές της Αγίου Ιωάννου. Φαινόταν να είναι σε αρκετά καλή κατάσταση, πάντα αναρωτιόμασταν τι θα το έκαναν. Στη θέση του τώρα δεσπόζει το Da Vinci, κι αυτό πολύ επιβλητικό…

·         Κατά τη διάρκεια των μακρών περιπάτων από τον Δημόκριτο προς την κεντρική πλατεία ανακάλυψα και ένα άλλο αγαπημένο μέρος στη γειτονιά. Είναι ένα μικρό, εγκαταλελειμμένο, πολύχρωμο, στραβό κτιριάκι, με μια ονειρεμένη πινακίδα: ΣΟΥΠΕΡ ΜΑΡΚΕΤ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ. Πάντα σκεφτόμουν πως θα ήθελα να γυρίσω μια ταινία ή να δημιουργήσω μια παράσταση ειδικά για εκεί.

·         Αν ψάχνετε secret gigs στην περιοχή, το παιδί του mini market της Ευκαλύπτων παίζει (ενίοτε) ηλεκτρική κιθάρα πίσω από τον πάγκο του ταμείου.

·         Στη γειτονιά μου κατοικούν κάποιοι ωραίοι τύποι. Η Δήμητρα, φίλη και πρώην συνεργάτις που έχει το όμορφο στούντιο χορού και Pilates, το Modus Vivendi, είναι από τους πιο ήρεμους και γλυκούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει σ’ αυτές τις δουλειές. Ο Γιάννης και η Τέτη από την Πανδαισία σε θυμούνται με το μικρό σου όνομα και πάντα έχουν τον τρόπο να διαβάσουν τις ορέξεις σου. Και η Κατερίνα του Πλέει-Play πάντα κάτι μαστορεύει μέσα στο μαγαζί της. Τέλος, πρέπει να αναφέρω και ένα κορίτσι με γαλάζια μάτια και ήρεμο πρόσωπο που δουλεύει στο Πλαίσιο κοντά στον Σταυρό – ίσως η μόνη υπάλληλος ταμείου στην αλυσίδα που δεν φαίνεται να επαναλαμβάνει κάποιο σενάριο.

·         Πολλοί δεν το ξέρουν, αλλά η Αγία Παρασκευή έχει ακόμα χελώνες! Προχθές έσωσα πάλι μία από σίγουρο θάνατο, στην έξοδο της Αττικής Οδού προς Δημόκριτο.

πηγή: lifo.gr

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr

Θελήσαμε να κάνουμε μια βόλτα στο παρελθόν της όμορφης πόλης μας, σε εποχές που δεν έμοιαζε σε τίποτα με την σημερινή Αγία Παρασκευή.
Περπατήσαμε νοερά και με τη βοήθεια φωτογραφιών στα πρώτα κτίσματα – σπίτια, στα χωράφια, στην πρώτη λαϊκή αγορά στην πλατεία Αγ. Παρασκευής, στο πρώτο καφενείο, είδαμε το πρώτο ταξί και τα πρώτα λεωφορεία που εξυπηρετούσαν τους κατοίκους του τότε χωριού, συναντήσαμε συνδημότες μας στην παιδική τους ηλικία, τους μαθητές και τους δασκάλους σχολείων, είδαμε προβατάκια στον Τσακό, το Ξενοδοχείο “Σμαρτ” & τον κινηματογράφο “Αμαρυλλίς” και τους Ιερούς Ναούς της Αγίας Παρασκευής και του προφήτη Ηλία στις πρώτες μέρες τους.
Με τη βοήθεια πάνω από 150 φωτογραφιών, τις οποίες παρουσιάζουμε και σε σας τους αγαπητούς συνδημότες μας με αυτό το video, αποτίσαμε έναν μικρό φόρο τιμής σε μια πόλη που υποδέχθηκε τον στρατηγό και πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Σάρλ Ντε Γκωλ και τον Μίκη Θεοδωράκη έναν από τους σημαντικότερους σύγχρονους μουσικοσυνθέτες.
Να ευχαριστήσουμε θερμά, για την ευγενική προσφορά φωτογραφιών, τον κ. Δημήτρη Μωραΐτη και τον εγγονό του Θανάση Φράγγου (ο οποίος απεικονίζεται σε αρκετές από τις φωτογραφίες) τον κ. Έντι Φράγγο.
Σε μια δύσκολη εποχή όπου τα ήθη και τα έθιμα τείνουν να παραγκωνιστούν, οφείλουμε να γυρνάμε στις ρίζες μας, να θυμόμαστε και να γνωρίζουμε στα παιδιά μας εποχές αγνές και ανθρώπινες, όπου όλοι ήταν γνωστοί μεταξύ τους και βοηθούσαν ο ένας τον άλλο.

(Η μουσική επένδυση είναι από το soundtrack της ταινίας Pearl Harbor. Ανοίξτε την ένταση και απολαύστε το ταξίδι στο παρελθόν).

—–

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr

Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.

Εγενήθη εις Δημητσάναν, πατρίδα του αγίου και εθνομάρτυρος Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε. και του Παλαιού Πατρών Γερμανού εκ των ηγετών της Ελληνικής επανάστασης  του 1821, το ετος 1865. Ητο δευτερότοκος υιός πολυτέκνου και ευσεβούς οικογενείας του Χρήστου και της Γεωργίας. Η πατρική του οικογένεια είχε (4) τέσσερα αρρένα τέκνα και δύο θηλέα. Ο Μητροπολήτης Αργολίδος  Καλλίνηλος  ητο  θείος  αυτού,αδελφός του πατρός του.

Ο Δημήτριος ανετράφη υπο των γονέων του, ως ολα τα τέκνα των εν παιδεία και νουθεσία κυρίου. Διεκρίνετο δια την ευσέβιαν του,την φιλοπατρίαν, την ευφυίαν και φιλονικίαν. Ητο θαυμαστής του Θ.Κολοκοτρώνη και του Παλαιού Πατρών Γερμανού και απορούσε διότι η εκκλησία δεν κατέταξε μεταξύ των αγίων των Κολοκοτρώνην.

Εσπευσε να προσφέρει τας υπηρεσίας του εις την πατρίδα κατά τον ατυχή πόλεμο του 1897.

Πολύ ενωρίς επεδόθη εις την εμπορία χάρτου εργάσθη αποδοτικώς εις Μεσολόγγιον,Πάτρας, και Πύργο Ηλείας ενθα και υποκατάστημα ίδρυσε, βραδύτερον εγκαταστάθη εις Αθήνας,ενθα τω 1893 ίδρυσε μέγα χαρτεμπορικόν κατάστημα εις την οδό Σταδίου κάτωθι του Αρσακείου Ηλεκτρικόν εργοστάσιον φακέλλων και κατάστιχων γραμμογραφείων και τυπογραφείων εις την οδόν Παναγή Σκουζέ  και αποθήκην  χάρτου  ει, Αθήνας και Πειραιά .δια τα κατάστιχα και τους φακέλους  έλαβεν βραβείων χρυσού και δήπλωμα τιμής εις την διεθνή εκθεσην Παρισίων του 1905 και βραβείων χρυσού εις την εκθεση βαρδώ.

Ειργάσθη αοκνώς υπέρ την 60ετίαν βοηθούμενος υπο της ανταξίας συζήγου του Μαγδαληνής το γένος Περικλέους Ροντόπουλου τραπεζίτου και εις χείρας του συγκεντρωσε το μέγιστον μέρος του εμπορίου χάρτου ολης της Ελλάδος.

Λόγω της ευσεβείας αυτού ευσυνειδησίας τιμιότητος φιλοπονίας και εμπορικής ευφυίας απέκτησε πλούτον μέγαν δεκάδας εκατομμυρίων δραχμών της εποχής εκείνης 1900 και έγινεν ενας εκ των μεγάλων  οικονομικών παραγόντων της Ελλάδος ,ομος δια του χριστιανικού πνευματος ερρύθμιζε τας πράξεις του,δεν μεταχειρίσθη τα πλούτη αυτου τον μόχθον του βιου του εγωιστικώς δι΄αυτόν κιρίως δια το γενικόν καλόν.

“Εσκόρπισεν,εδωκε τοις πένησι” τα πλούτη του εγινέν ευεργέτης οθ μόνον πενήντων πολλών αλλά και της Ελλάδος αθορίβως και ανευ επιδείξεως ως συναντά ο λόγος του θεού. Ιδου΄τίνες αγαθοεργών αυτου τυχαίως γνωσθείσαι. Υπήρξε χρηματοδότης των σχολείων της πατρίδος και του εν αθήναις. Ενύσχισεν οικονομικώς Εκκλησίας και φιλανθρωπικά ιδρίματα το Ασυλον Ανιάτων το Ασκληπειίων της Βούλας και αλλα. Το νοσοκομείο ‘Ευαγγελισμός” λόγω μεγάλης δωρεάς εις αυτό εις μίαν των αιθουσών του έδωσε το ονομά του και το προνόμιον της δωρεάς νοσηλείας εις πρόσωπα συνιστωμένα υπ αυτού.

Υπήρξε χορηγός εις τα Ελληνικά σχολεία Κωσταντινουπόλεως επί Ιωακείμ του Ι’ και του εν Αθήνας ιεραποστολικού συλλόγου ¨Ο Απόστολος Παύλος” του οποιου διετέλεσε και πρωτος πρόεδρος. Προσέφερεν βοήθειαν εις τους σεισμοπαθείς της Χάλκης λόγω του μεγάλου σεισμού 26/9/1932 αυτοβούλως πέντε χιλιάδες δραχμές.Υπανδρυσε 26 πτωχάς Ελληνίδας και εδώρισεν εις πτωχόν ταξιτσήν  26 λίρας προς αγοράν ιδίας μοτοσικλέτας εις μνήμην της συζήγου του, η οποια απεβίωσεν εξι μήνας πρός αυτού. Εις τούτον παρείχε και κατοικίαν δωρεάν εις το αγρόκτημα του Αγία Παρασκευή. Εβοήθησεν απόρους φοιτιτάς.Ενα προσέλαβεν εις τον αρχοντικόν του εν Αθήναις οικον Χαριλαάου Τρικούπη 11 και είχεν ομοτράπεζον επι διετίαν .Ηθέλησε να αποστείλει εις ευρώπην δι ευρετέρας σπουδάς εις την ιατρικήν ,αλλ΄εκείνος δεν εδέχθη.

Υπήρξεν οικοιστής και ευεργέτηςτης νυν επιζήλου πόλεως Αγίας Παρασκευής ως και ο πρώτος Πρόεδρος,οταν αυτή εγένετο αυτιοτελής κοινότης επίτρεις προέδρους , Πρός αυξηση του πληθησμού αυτής οστις αρχικώς απετελείτο εξ 6-8 αγροκίων επώλησε τεμάχια εκ του εκ 300 στρεμματων αγροκτήματος του εις θέσην ενθα σ΄πημερον ειναι η ΕΡΤ αντί ευτελούς τμήματος 5 δραχμές τον πύχην. Πρώτοι αγωρασταί υπήρξαν ο στρατηγός Μαρούλης ο καθηγητής πανεπιστιμίου  Παναγιώτης Μπρατσιώτης ο φαρμακοποιός Γ.Αλεξίου κ.α

Υπήρξε κτήτωρ κατά 90% του ιερού ναού της Αγίας Παρασκευής πρόσφερεμέγα χρηματικόν ποσόν το απαιτούμενον  ύδωρ δια την τοιχοποιιαν και αφιέρωματα Δια την ανέγερσην  του Δημοτικού σχολείου προσέφερεν το οικόπεδον και χρήματα.

Εργον που ηπήρξεν η ρυμοτομία της πόλεως  και η ηλεκτροδοτησης .Διετέλεσεν εκκλησιαστικός επίτροπος και μέλος της επιτροπής του σχολείου .Λόγω των εθνικών ευεργεσιών του ετιμάτο υπο του Ελευθερίου Βενιζέλου οστις τον επισκεπτετο κατ΄οικον υπο του Αρχιεπισκόπου Παπαδοπούλου και αλλων παραγόντων πολιτικών και εκκλίσιαστικώνΑπεδήμησεν εν Αγία Παρασκευή πρός κύριον προς 40ετίας τη 3/10/1955 εν πτωχεία υλική αλλά εν πλούτω πνευματικώ εν ουρανώ και εκηδεύθη ανεπισήμως ως απλούς πιστός ανευ ουδεμίας ουδανέθεν τιμητικής διακρίσεως

ΠΗΓΗ: Εν Αγία Παρασκευή

—–

Λάβετε ενεργά μέρος στην καθημερινή ενημέρωση του www.aparaskevi-images.gr , στέλνοντας φωτογραφίες, video, ή ένα μήνυμα στο  info@aparaskevi-images.gr

Ή μπείτε στην σελίδα μας στο Facebook  ή στο Twitter

Απαγορεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η χρήση ή η αναπαραγωγή των άρθρων και των φωτογραφιών της ιστοσελίδας aparaskevi-images.gr, σε οποιοδήποτε μέσο χωρίς να αναγράφεται η πηγή προέλευσης. Η χρήση και η αναπαραγωγή αυτών για εμπορικούς σκοπούς απαιτεί την έγγραφη άδεια του ιδιοκτήτη και κατόχου των αντιστοίχων δικαιωμάτων.