Παρακολουθώντας τον διάλογο που έχει αναπτυχθεί μέχρι στιγμής για την πρόταση χωροθέτησης των αθλητικών εγκαταστάσεων στο ΟΤ 451, που βρίσκεται στην περιοχή Πευκάκια του Δήμου της Αγίας Παρασκευής, θα επιχειρήσω να θέσω τα δεδομένα του προβλήματος, μπας και μπορέσουμε να συνεννοηθούμε κάποτε σε αυτήν την πόλη.

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΠΡΩΤΟ: ΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΘΕΜΑ ΜΑΣ;

Είναι δικαίωμα οποιουδήποτε να λέει ότι θέλω το ΟΤ451 να γίνει πάρκο, ψυχαγωγικός πολυχώρος, χώρος πολιτισμού και αναψυχής ή αποκλειστικά αθλητικό κέντρο. Και εγώ – όπως έλεγε  η γιαγιά μου – θέλω να πάω στις Μπαχάμες. Η προβολή του «θέλω» πάνω στο γίγνεσθαι μπορεί να οδηγήσει κάποιον να ζητάει ότι γουστάρει η ψυχή του, αλλά όταν πρόκειται για δημόσια πράγματα, είναι καλό να έχει το «γνώθι αυτών των πραγμάτων», για να μπορεί να προβάλλει  το κατάλληλο αίτημα.

Π.χ. όσοι  θέλουν οτιδήποτε άλλο εκτός από «χώρο αθλητικών εγκαταστάσεων» – και δεν είναι λίγοι –  τους παρακαλώ να προβάλλουν το αίτημα του αποχαρακτηρισμού του ΟΤ 451 από χώρο αθλητισμού και να ζητήσουν  την αλλαγή χρήσης του χώρου σε αυτό που ονειρεύονται. Αντίστοιχα όσοι ονειρεύονται μόνο γήπεδα πρέπει να ζητήσουν να αλλάξουν οι όροι δόμησης του συγκεκριμένου οικοπέδου και ο οικοδομικός κανονισμός, έτσι ώστε  το ποσοστό της φύτευσης από 40% που είναι σήμερα, να μειωθεί όσο θέλουν , μέχρις εξαφανίσεως…

Προς το παρόν πάντως, η συζήτηση μπορεί  να συνεχιστεί μόνο αν όλοι μιλάμε για το ίδιο πράγμα, δηλαδή για το ΟΤ 451 ως «χώρο αθλητικών εγκαταστάσεων», όπως έχει οριστεί η χρήση του βάσει του ΦΕΚ176Δ/06.03.1987.

Σεαυτόν τον χώρο η μέγιστη κάλυψη  και δόμηση επιτρέπεται να φθάσει το 40%, δηλαδή να καλυφθούν μέχρι τα 8,3 στρέμματα των 21 στρ. , με κτήρια μέχρι ύψους 11.00μ., βάσει του άρθρου 4, παρ. Β2, του ιδίου ΦΕΚ ως άνω.

Σαν ελάχιστο ποσοστό φύτευσης ο οικοδομικός-κτηριοδομικός κανονισμός ορίζει τα 2/3 του υποχρεωτικώς ακάλυπτου, δηλαδή τα 2/3 χ 60% χ 21στρ.= 8,3 στρ. και μάλιστα με υποχρέωση φύτευσης  105 τουλάχιστον δένδρων(1 ανά 200μ2 οικοπέδου), περισσότερα από όσα υπάρχουν σήμερα.

Τόσο απλά και αδιαμφισβήτητα.

Η πρόταση της Τεχνικής Υπηρεσίας του Δήμου ονειρεύεται και αυτή την δική της άποψη για τη χρήση του ΟΤ 451, αφού θεωρεί αναγκαίο να παραβιάσει κατάφωρα τον νόμο περί φύτευσης, προβλέποντας μόνο 2,2 στρ. πράσινο, αντί των ελάχιστων 8.3 στρ.! Είναι προφανές  ότι υπολογίζει  το … χορτάρι του ποδοσφαιρικού γηπέδου ως φύτευση, ένα εντελώς επιπόλαιο και φτηνιάρικο τρικ, ανάξιο του δημόσιου αισθήματος και ήθους, που πρέπει να διέπει τον δημόσιο διάλογο, προκειμένου μάλιστα για δημόσιο χώρο. Δεν επιτρέπεται το ίδιο το Δημόσιο να παραβιάζει μια σοβαρή περιβαλλοντική δέσμευση της πολεοδομικής νομοθεσίας, προκαλώντας την κοινή λογική και εξαγριώνοντας – χωρίς κανένα λόγο – τους κατοίκους της περιοχής. Σε αυτό είμαι μαζί τους.

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΟΤ 451;

Από την όλη αρθρογραφία προκύπτει επίσης ότι κάποιοι θεωρούν ότι επειδή το ΟΤ451 βρίσκεται στην περιοχή των Πευκακίων,  ανήκει κατά κάποιο τρόπο στους περίοικους δικαιωματικά, τουλάχιστον κατά χρήση. Έχουν παρασυρθεί από την ορολογία «Αθλητικό Κέντρο Πευκακίων», θεωρώντας το «Πευκακίων» ως κτητικό προσδιορισμό, ενώ είναι προφανές ότι είναι μόνο τοπικός. Θεωρούν επίσης  ότι  η πρόταση του Δήμου θα έπρεπε να λάβει υπόψη της μόνο «τις πραγματικές αθλητικές ανάγκες της συνοικίας μας» και να είναι «κέντρο ήπιων εγκαταστάσεων τοπικής εμβέλειας». Προς επίρρωση μάλιστα των απόψεών τους θεωρούν ότι ένα τέτοιο σχέδιο «θα ταίριαζε σε μια περιοχή έξω από τον οικιστικό ιστό της πόλης(Σπυρούδη-Νότου)» και όχι στην περιοχή τους που είναι «ΠΕΡΙΟΧΗ ΧΡΗΣΕΩΣ ΑΜΙΓΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ».

Για να συνεννοηθούμε λοιπόν: Η περιοχή που βρίσκεται το αθλητικό κέντρο Νότου είναι  επίσης ΑΜΙΓΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ και σε άμεση γειτνίαση με αυτό. Το αθλητικό –πολιτιστικό πάρκο Στ. Κώτσης, επίσης βρίσκεται εντός(πιο εντός δεν γίνεται) περιοχής ΑΜΙΓΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ.

Όμως  αυτοί-καθαυτοί  οι χώροι δεν είναι «περιοχή αμιγούς κατοικίας», γιατί  έχουν ειδικούς όρους δόμησης σαν χώροι αθλητικών εγκαταστάσεων, όπως ακριβώς και το ΟΤ 451. Μια ματιά  στο Γενικό  Πολεοδομικό Σχέδιο(ΦΕΚ278Α/2005) της Αγίας Παρασκευής θα σας πείσει.

Επιπλέον με βάση το ιδρυτικό ΦΕΚ176Δ/87, τα Πευκάκια, μέχρι το 2005 δεν ήταν περιοχή αμιγούς κατοικίας. Μετά το ΓΠΣ/2005 στα Πευκάκια ορίστηκαν  περιοχές τόσο αμιγούς κατοικίας, όσο και γενικής. Οι όροι δόμησης που ισχύουν από το 1987 δεν άλλαξαν, για κανένα οικοδομικό τετράγωνο της περιοχής , ούτε για το ΟΤ 451, για το οποίο, επαναλαμβάνω, προβλέπονται άλλοι όροι δόμησης από αυτούς που ισχύουν στα λοιπά ΟΤ.

Η μέγιστη προβλεπόμενη εκ του νόμου δόμηση στο ΟΤ 451 δεν είναι 200μ2, όπως λανθασμένα ισχυρίζεται ο Σύλλογος Πευκακίων(5^η σελίδα, παρ. δ), αλλά 8.300μ2 , αφού με βάση το ίδιο ΦΕΚ176Δ/87 στην παρ. Β2 του άρθρου 4, ο συντελεστής δόμησης και ο συντελεστής κάλυψης ορίζεται σε 0,40.  

Αν υποθέσουμε ότι αυτή η έκταση ανήκε σε ιδιώτη, ποιος θα του απαγόρευε να χτίσει 8,3 στρ. αθλητικών κτηρίων; Επειδή όμως η έκταση αυτή ανήκει στον Δήμο ομελετητής, πολύ ορθά, σεβόμενος το οικιστικό περιβάλλον της περιοχής , κατεβάζει την δόμηση στα 2800μ2, δηλαδή μόλις στο 1/3 της επιτρεπόμενης! Για ποια βαρειά χρήση και ποια «υπερτοπική εμβέλεια»  ομιλούμε λοιπόν;

Ακόμα μια φορά: η Δημόσια έκταση του ΟΤ 451 δεν έχει χρήση αμιγούς κατοικίας, αλλά χρήση αθλητικών εγκαταστάσεων, είτε μας αρέσει , είτε όχι.

Ο Σύλλογος Πευκακίων επικαλείται επίσης και κάποια νομικά κείμενα, όπως την 2230/2008 απόφαση του ΣΤΕ, της οποίας όμως η προσεκτική ανάγνωση δεν δικαιώνει τις απόψεις του. Η απόφαση αυτή και οι συνακόλουθες κρίσεις της, αφορούν μια έκταση εκτός σχεδίου 7 στρ. στο Μαρούσι (περιοχή Σωρός), που περικλείεται από εντός σχεδίου περιοχή αμιγούς κατοικίας και στην  οποία επιχειρήθηκε να οικοδομηθεί  παγοδρόμιο πανελλήνιας εμβέλειας, ολυμπιακών προδιαγραφών,  άρα μείζονος σημασίας, από την αντίστοιχη Ομοσπονδία Παγοδρομίας, χωρίς προηγουμένως να ενταχθεί στο σχέδιο πόλης και χωρίς να υπάρχει καθορισμένη χρήση χώρου αθλητικών εγκαταστάσεων. Υπάρχει έστω μία ομοιότητα ή αναλογία με την περίπτωση του ΟΤ 451;

Είναι φανερό επίσης ότι ο χώρος ανήκει στον Δήμο, επομένως η χρήση του δεν μπορεί να έχει περιορισμούς του είδους «να καλύπτει μόνο τις ανάγκες των κατοίκων των Πευκακίων». Η λογική ότι το μεγαλύτερο αθλητικό κέντρο της Αγίας Παρασκευής θα εξυπηρετεί μόνο τους κατοίκους των Πευκακίων ( το 15% του πληθυσμού της πόλης), ενώ όλοι οι υπόλοιποι(το 85%) θα πρέπει να  συνωστίζονται στην Νότου και στο Στ. Κώτσης δείχνει , αν μη τι άλλο, αδιαφορία για τα κοινά. Είναι απολύτως θεμιτή η φιλοδοξία των κατοίκων να γίνουν τα Πευκάκια  «η καλύτερη από πλευράς περιβάλλοντος Συνοικία της Αγίας Παρασκευής», όχι όμως  σε βάρος των άλλων συνοικιών.

ΔΕΔΟΜΕΝΟ ΤΡΙΤΟ: Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Διαβάζοντας κάποιος την αρθρογραφία γύρω από το ΟΤ 451, ιδιαίτερα των τοπικών Συλλόγων του Τσακού  και των Πευκακίων, θα σχηματίσει την εικόνα ότι στους ερασιτεχνικούς αθλητικούς συλλόγους της Αγίας Παρασκευής , επιτρέπεται,  χαριστικά, να  πουν την γνώμη τους για το Αθλητικό Κέντρο , αλλά, προς θεού, μην τους αφήσουμε να  μπουν μέσα σε αυτό! Οι φυσικοί χρήστες των γυμναστηρίων – η νεολαία της πόλης – πρέπει να μην κάνουν χρήση των αθλητικών εγκαταστάσεων, εκτός αν πρόκειται να παίζουμε … τάβλι!

Πως φθάνει ο Σύλλογος κατοίκων Τσακού να εκφέρει την άποψη για το αθλητικό κέντρο, ότι πρέπει να αποφευχθεί ο κίνδυνος «οι χώροι άθλησης … να καταληφθούν από σωματεία»; Τι είναι τα σωματεία; Ένα φάντασμα που πλανάται πάνω από την πόλη; Ένας στρατός που ετοιμάζεται να επιτεθεί κατά του αθλητικού κέντρου; Έλεος!!

Θα ήταν ενδιαφέρον αυτός ο Σύλλογος , μιας κατά τεκμήριο λαϊκής γειτονιάς, να μας εξηγήσει δημόσια τι κακό προκαλούν τα «σωματεία» στον αθλητισμό της πόλης και γιατί θα ήταν καλό να εξοβελιστούν από το Αθλητικό Κέντρο του ΟΤ 451!

Και, εν πάση περιπτώσει, γιατί η γνώμη ενός τοπικού συλλόγου , του πιο απομεμακρυσμένου από τα Πευκάκια, θα πρέπει να αξιολογηθεί περισσότερο από την γνώμη οποιουδήποτε αθλητικού σωματείου!

Αλλά και ο Σύλλογος Πευκακίων, με πιο εκλεπτυσμένο τρόπο είναι αλήθεια , όχι μόνο πετάει έξω τα αθλητικά σωματεία από την χρήση των δήθεν αθλητικών εγκαταστάσεων που προτείνει, αλλά και   καταγγέλλει ότι: « ο εμπνευστής αυτού του σχεδίου είχε σαν κύριο μέλημά του την εξυπηρέτηση και μόνο του Σωματειακού Αθλητισμού έναντι του Δημοτικού», εμφανίζοντας έτσι τους αθλητικούς συλλόγους να συνωμοτούν ενάντια στους δημότες!

Να ξεκαθαρίσω ότι ο σωματειακός αθλητισμός δεν μπορεί να έχει ως αντίπαλο τον «Δημοτικό», διότι αυτός είναι ανύπαρκτος. Δέκα χρόνια ασχολούμαι με τα του αθλητισμού, «Δημοτικό» αθλητισμό δεν συνάντησα ακόμα, όχι στην Αγία  Παρασκευή, αλλά πουθενά στην χώρα μας. Οι κάτοικοι των Πευκακίων πρέπει να αναζητήσουν αλλού «το κίνητρο του «εγκλήματος».

Η πολλαπλότητα των εγκαταστάσεων δείχνει ότι ο «εμπνευστής» μάλλον είχε άλλα στον νου του. Η στόχευση είναι η προσέλκυση ιδιώτη επενδυτή, ο οποίος πρέπει να αποσβέσει το κεφάλαιο και να έχει και κέρδος από την επένδυσή του, εκμεταλλευόμενος ακριβώς τις πολλαπλές εγκαταστάσεις. Ο ιδιώτης επενδυτής δεν θα έλθει για τα «ωραία μάτια» των σωματείων της πόλης, γιατί από αυτά όχι μόνο  δεν περιμένει κέρδος, αλλά είναι και εν δυνάμει ανταγωνιστής.

Θα έλθει όμως για τα «ωραία μάτια» των κατοίκων! Το target group είσαστε εσείς οι ίδιοι οι κάτοικοι, που θα πληρώνετε με την ώρα την αθλητική σας ενασχόληση, η οποία προφανώς δεν θα είναι ακριβώς ο «Δημοτικός Αθλητισμός» που ονειρευόσαστε.

Σε άρθρο μου, που αναρτήθηκε σε πολλές ιστοσελίδες σε ανύποπτο χρόνο

(30/12/2019),  με αφορμή κάποια γεγονότα, έθετα εν κατακλείδι το κατωτέρω ερώτημα:

«Είναι λοιπόν η πόλη εχθρική προς τον αθλητισμό των παιδιών μας;»

Δυστυχώς επιβεβαιώθηκα. Πολλοί κυριαρχούνται από απόψεις εχθρικές προς τα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία της Αγίας Παρασκευής, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι τα βέλη τους στρέφονται ενάντια στον αθλητισμό των παιδιών της πόλης.

 Γιατί τα 1000 περίπου  αγόρια και κορίτσια, που αθλούνται στο ποδόσφαιρο, στο μπάσκετ, στο βόλεϊ, στο τέννις, στο ποδόσφαιρο σάλας μέσα από τα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία είναι και αυτά δικά μας παιδιά, της πόλης μας. Πηγαίνουν στα ίδια σχολεία, που πάνε και τα δικά σας παιδιά. Που άλλα μαθαίνουν πιάνο, άλλα ξένες γλώσσες, άλλα τοξοβολία και άλλα αρκούνται σε ότι τους προσφέρει για άθληση το σχολείο τους.

Ο σωματειακός αθλητισμός της πόλης μας είναι ερασιτεχνικός, δηλαδή αφιλοκερδής και βασίζεται στον εθελοντισμό των διοικήσεων . Μην μας μπερδεύετε με την επιχειρηματική εκμετάλλευση του εμπορευματικού αθλητισμού των ΠΑΕ και ΚΑΕ, ούτε με τον χουλιγκανικό στρατό τους.

Οι αθλητικοί σύλλογοι που λειτουργούν εδώ και αρκετές δεκάδες χρόνια στην πόλη μας ( το ποδόσφαιρο από το 1931, το μπάσκετ και το βόλεϊ  από το 1976) έχουν ιδρυθεί από γονείς-κατοίκους της πόλης, που οι περισσότεροι σήμερα δεν ζουν πια, αλλά έχουν γραφτεί στην ιστορία της , όπως ο Μιχάλης Μανσούρης,  του οποίου το όνομα τιμητικά δόθηκε στο πρώτο γήπεδο μπάσκετ της Αγίας Παρασκευής. Οι σύλλογοι αυτοί έχουν προσφέρει τεράστιο κοινωφελές έργο στη νεολαία μας και συνεχίζουν να προσφέρουν. Είναι συλλογικότητες της πόλης που έχουν κατακτήσει το σεβασμό χιλιάδων κατοίκων και δημοτών.

 Προς τι η μανία εναντίον τους λοιπόν;

Ναι , τα αθλητικά σωματεία της πόλης αγωνίζονται, με κάθε  θεσμικό τρόπο για να προστεθούν νέοι χώροι αθλητισμού σε μια πόλη, το επιχειρησιακό σχέδιο της οποίας παραδέχεται ότι οι υπάρχοντες  δεν καλύπτουν παρά το 15% των αναγκών της.

Ναι , τα αθλητικά σωματεία , ως φυσικοί χρήστες των αθλητικών χώρων έχουν βαρύνοντα λόγο για ένα δημόσιο χώρο αθλητικών εγκαταστάσεων. Και προφανώς θα είναι αντίθετα στις προσπάθειες πολλών να αλλοιωθεί, με έμμεσους ή άμεσους τρόπους, η θεσμοθετημένη χρήση του ΟΤ451. 

Δεν έχουν όμως, ούτε αυτά, το δικαίωμα να είναι αντίθετα στην πολεοδομική και στην περιβαλλοντική νομιμότητα, αν θέλουν να προχωρήσει το έργο αυτό.

Γιατί είναι βέβαιο ότι αθλητισμός και περιβάλλον πρέπει να αλληλοσυμπληρώνονται και όχι να αλληλοεξοντώνονται.

ΚΑΙ ΓΙΑ ΕΠΙΔΟΡΠΙΟ: ΜΕ ΠΟΙΟΝ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ;

Μέχρι την στιγμή που ο Δήμος έδωσε στην δημοσιότητα στις 26/05/2020 την επιστολή της Τεχνικής Υπηρεσίας προς τους κ. κ. Ζορμπά, Σάρκουλα και Κύρκο

( το 32937/27.11.2019 έγγραφο) είχα την εντύπωση ότι ο διάλογος γίνεται με την σημερινή Δημοτική Αρχή.  Μετά όμως την επιστολή αυτή έχω αμφιβολίες , αφού αυτή αποτελεί ένα διαχρονικό πολιτικό ντοκουμέντο εκχώρησης  της πολιτικής βούλησης της εκάστοτε Δημοτικής Αρχής  στην … Τεχνική Υπηρεσία , η οποία μάλιστα δεν διστάζει να το διαλαλεί , με βούλα και υπογραφή:

«Η πρόταση αυτή αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της προηγηθείσης πρότασης-μελέτης για το Αθλητικό-Πολιτιστικό Κέντρο Σταύρος Κώτσης(η οποία σύντομα υλοποιείται), αποτελούν δε και οι δύο μαζί την άποψη της Τεχνικής Υπηρεσίας για την Αθλητική ανάπτυξη της πόλης τα επόμενα χρόνια»!!

Με αφήνει  παγερά αδιάφορο η άποψη της υπηρεσίας αυτής για το ποια πρέπει να είναι η αθλητική ανάπτυξη της πόλης μου. Δεν είναι δική της δουλειά να χαράσσει πολιτική, αλλά των δημοτών και της εκάστοτε εκλεγμένης από τους δημότες δημοτικής αρχής  στη βάση των προγραμμάτων.

Αλλά ταυτόχρονα μου προξενεί αλγεινή εντύπωση η διαβεβαίωσή της  ότι, η «άποψή της» για την αθλητική ανάπτυξη της πόλης υλοποιείται, θέλουμε ,δεν θέλουμε.

Χωρίς να έχει τεθεί ποτέ σε δημόσια διαβούλευση, ούτε καν σε επίπεδο δημοτικού συμβουλίου. Ο προηγούμενος Δήμαρχος υλοποίησε την «άποψη» της Τεχνικής Υπηρεσίας  για το Στ. Κώτσης σε επίπεδο μελετητικό και προγραμματικό εν κρυπτώ, χωρίς να ζητήσει την γνώμη των καθ’ ύλη αρμόδιων, δηλαδή των ερασιτεχνικών αθλητικών συλλόγων. Ο σημερινός Δήμαρχος προχώρησε στην υλοποίησή της σε επίπεδο κατασκευής, χωρίς και αυτός να λάβει υπόψη του τους άμεσα ενδιαφερόμενους, απλά και μόνο για τα χρήματα του προγράμματος «ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ». Το ερώτημα αν τα χρήματα αυτά πιάνουν τόπο, ή με αυτά κάνουμε μια τρύπα στο νερό δεν φαίνεται να απασχολεί κανένα!

Ανατριχίλα με πιάνει λοιπόν ότι το ίδιο σκηνικό στήνεται και στα Πευκάκια.

Πείτε εσείς την γνώμη σας, βάλτε τους τοπικούς συλλόγους να φιλονικούν με τα αθλητικά σωματεία, αλλά τελικά θα υλοποιηθεί η «άποψη της Τεχνικής Υπηρεσίας», η οποία χαράσσει την Αθλητική ανάπτυξη της πόλης για τα επόμενα χρόνια. Είμαστε αιχμάλωτοι λοιπόν ή κάποιοι αφελείς που νομίζουμε ότι έχουμε δημοκρατία;

 Για να αρθεί όμως το προφανές πολιτικό αδιέξοδο δύο τινά μπορεί να συμβούν:

1. Ή η Δημοτική Αρχή θα ξεκαθαρίσει ότι ο διάλογος γίνεται με αυτήν , που διαθέτει την απαραίτητη πολιτική εξουσιοδότηση , ως εκλεγμένη από τους δημότες – διότι, μα το Θεό, δεν είδα ψηφοδέλτιο στις δημοτικές εκλογές με τίτλο «Τεχνική Υπηρεσία» και με δημοσιευμένο πρόγραμμα για «την Αθλητική Ανάπτυξη του Δήμου»!
2. Ή αλλιώς να μας χορηγήσει τα ντοκουμέντα που προσδιορίζουν την «άποψη της Τεχνικής Υπηρεσίας για την Αθλητική ανάπτυξη της πόλης τα επόμενα χρόνια», έτσι ώστε  να ξέρουμε από πρώτο χέρι, από την πηγή των πολιτικών αποφάσεων, ποιος είναι υπεύθυνος για το αθλητικό χάλι της πόλης(κολυμβητήριο, προπονητήριο, άχρηστο γήπεδο ποδοσφαίρου στο «Στ. Κώτσης», ΟΤ 451) και να μην αναλωνόμαστε σε άδικες κριτικές προς τις εκάστοτε δημοτικές αρχές.  Στην περίπτωση αυτή μάλιστα, πρέπει να οριστεί ένας εκπρόσωπος της Τεχνικής Υπηρεσίας,  για να συνεχίσουμε τον δημόσιο διάλογο για το Αθλητικό κέντρο με αυτόν που πράγματι παίρνει τις αποφάσεις…

Τώρα το γεγονός ότι στο πρώτο κείμενό μου για το ΟΤ451 αναφέρθηκα ότι η Τεχνική Υπηρεσία διακατέχεται από το «σύνδρομο της Λωξάντρας», παρακαλώ να μην θεωρηθεί ως  σύμπτωση. Κάτι έχω ψυλλιαστεί εδώ και καιρό …

ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΟΥΜΑ ΛΟΙΠΟΝ!

1. Το θέμα που μας αφορά είναι η χωροθέτηση  των αθλητικών εγκαταστάσεων στον θεσμοθετημένο προς τούτο χώρο στο ΟΤ 451. Με απόλυτο σεβασμό στον νόμο και στο περιβάλλον, τηρώντας αυστηρά τους προβλεπόμενους όρους δόμησης και κυρίως το ποσοστό της φύτευσης, που δεν πρέπει να είναι λιγότερη από 8,3 στρ. Προς τον σκοπό αυτό θα περικοπεί ο αναγκαίος αριθμός των αθλητικών εγκαταστάσεων.
2. Ο χώρος με τις αθλητικές εγκαταστάσεις που θα χωροθετηθούν τελικά , θα ενταχθεί στον συνολικό σχεδιασμό της αθλητικής ανάπτυξης της πόλης και θα προσφερθεί δωρεάν σε όλους τους κατοίκους της. Θα ληφθεί ιδιαίτερη μέριμνα για την πολιτιστική αναβάθμιση της εγγύς περιοχής με δημιουργία αίθουσας πολλαπλών χρήσεων και υπαίθριου χώρου εκδηλώσεων.
3. Οι εγκαταστάσεις να προσαρμοστούν κατά το δυνατόν στο εδαφικό ανάγλυφο του ΟΤ451, σε μια προσπάθεια  σεβασμού του περιβάλλοντος και καλαίσθητου αποτελέσματος, αλλά και χωρίς αναίτιες σπατάλες σε υπέρογκες εκσκαφές, επιχώσεις και μπετά. Σεβασμός στο δημόσιο χρήμα, ειδικά αυτές τις εποχές.
4. Η  Δημοτική Αρχή να αναλάβει την ευθύνη του διαλόγου και της έκφρασης της πολιτικής της βούλησης, θέτοντας την Τεχνική Υπηρεσία στο ρόλο και στο επίπεδο που της αναλογεί. Στις εκλογές ψηφίσαμε Δήμαρχο με θέσεις και προτάσεις, όχι αιχμάλωτο της όποιας υπηρεσίας!

ΣΟΥΜΑ: ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΠΑΝΕ ΜΑΖΙ!

Αγία Παρασκευή 08/06/2020          

Γιώργος Καράμπελας

Τριάντα τρία (33) χρόνια πέρασαν από τότε που η περιοχή των Πευκακίων μπήκε στο σχέδιο (ΦΕΚ 167Δ/1987) και δέκα πέντε(15)  από τον Ιούνιο του 2005, όταν κυρώθηκε η πράξη εφαρμογής. Το ΟΤ 451 χαρακτηρίστηκε ως «ΧΩΡΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ».

Μετά από όλο αυτό το διάστημα απραξίας –είναι μάλλον ο κανόνας στα της πόλης μας- ο Δήμος καταθέτει μία πρόταση χωροθέτησης των αθλητικών εγκαταστάσεων σε δημόσια διαβούλευση, γεγονός που από μόνο του αποτελεί μια θετική εξέλιξη στα αθλητικά μας πράγματα.

Η προηγούμενη φορά που η κοινωνία της Αγίας Παρασκευής ασχολήθηκε επίσημα με το ζήτημα αυτό, ήταν η συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης στις 09/05/2013, δηλαδή πριν από επτά χρόνια, με θέμα «Ενημέρωση – συζήτηση για το O.T. 451 (Αθλητικό Κέντρο Πευκακίων)».

Μια προσπάθεια που έγινε επί της προηγούμενης Δημοτικής Αρχής δεν ευδοκίμησε να φτάσει στο «ακροατήριο», αφού βασίστηκε σε λανθασμένες προβλέψεις και  κακούς χειρισμούς.

 Ελπίζω  αυτήν την φορά η Δημοτική Αρχή να συνεχίσει την προσπάθεια  διαλόγου    που ήδη ξεκίνησε , να αφουγκραστεί προσεκτικά τις διάφορες απόψεις που θα διατυπωθούν και να μην θεωρηθεί η πρόταση της  «Τεχνικής Υπηρεσίας» ως υπεράνω κάθε κριτικής, όπως συνήθως συμβαίνει στην πόλη μας, θυμίζοντας  την πασίγνωστη Λωξάντρα, που όταν δεν ήξερε τι να απαντήσει έλεγε το περίφημο: «γιατί εκείνο έτσι είναι».

Ακόμα ελπίζωη πρόταση για τα Πευκάκια να μην γίνει αφορμή ή πρόφαση για να  εγκαταλειφθούν άλλοι, πολλάκις  υπεσχημένοι στόχοι της αθλητικής οικογένειας , όπως η ανέγερση προπονητήριου στο «Στ. Κώτσης».

1. ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ  ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Α. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΦΥΤΕΥΣΗΣ

Η πρόταση δεν συνοδεύεται από τεχνική έκθεση –  πράγμα που έχει ήδη επισημανθεί και από άλλους – ούτε  από μελέτη σκοπιμότητας, η οποία είναι εκ των ουκ άνευ. Λόγω της έλλειψης τεχνικής έκθεσης , παραθέτω τα παρακάτω τεχνικά στοιχεία με δική μου ευθύνη.

Το εμβαδόν του ΟΤ 451  είναι περί τα 20.700μ2.

Σύμφωνα με τους ειδικούς όρους δόμησης που ισχύουν ως υποχρεωτικά ακάλυπτος  ορίζεται το 60% της έκτασης, δηλαδή περίπου 12.400μ2, από τα οποία τα 2/3 , δηλαδή  τα 8.300μ2 είναι υποχρεωτικά χώρος φύτευσης (άρθρο 17 του ΝΟΚ).

Η επιτρεπόμενη δόμηση είναι επίσης 8.300μ2 και το ύψος των κτηρίων στα 11.00μ. Με βάση αυτά τα δεδομένα ο Δήμος προτείνει:

• Ανοικτό γήπεδο ποδοσφαίρου διαστάσεων 97χ65 – 6300μ2
• Πέντε γήπεδα τέννις – 3400μ2
• Κλειστό γυμναστήριο μπάσκετ-βόλεϊ – 1350μ2
• Προπονητήριο τύπου «τέντας» – 600μ2
• Τρία ανοικτά γήπεδα μπάσκετ-βόλεϊ – 1800μ2
• Μία παιδική χαρά – 350μ2
• Δύο γήπεδα μπίτς-βόλεϊ – 930μ2
• Συγκρότημα αποδυτηρίων ποδοσφαίρου και τέννις- 320μ2
• Συγκρότημα αποδυτηρίων beach-volley με γραφεία – 400μ2
• Αναψυκτήριο – 130μ2
• 79 θέσεις στάθμευσης κατανεμημένες περιμετρικά – 950μ2

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι προβλέπονται 12.430μ2 υπαίθριων αθλητικών χώρων και 1950μ2 κλειστών.

Η συνολική δόμηση μαζί με τα κτήρια αποδυτηρίων προκύπτει  2800μ2, ποσοστό 13,6%  των 21 στρ. και ποσοστό 33,7% της μέγιστης επιτρεπόμενης.

Ακόμα προβλέπονται:

• Χώρος φύτευσης:  2200μ2 έναντι των 8.300μ2 που απαιτούνται
• Χώροι κυκλοφορίας: 2000μ2

Εδώ προφανώς ανακύπτει το πρώτο σημαντικό ερώτημα:

Γιατί προβλέπονται μόνο 2200μ2 φύτευσης , ενώ ο νόμος ορίζει 8300μ2;

Τι γίνεται με τα υπόλοιπα 6100μ2;

Λόγω επαγγελματικής εμπειρίας επιχειρώ την απάντηση:

Οι συντάξαντες την πρόταση συνυπολόγισαν τον χλοοτάπητα του γηπέδου ποδοσφαίρου στην φύτευση! Ωραίο «κόλπο», αλλά με επιπτώσεις!

Ο χλοοτάπητας, για να θεωρηθεί , έστω καταχρηστικά, ως φύτευση πρέπει να είναι φυσικός. Η εμπειρία από το γήπεδο της Νότου , που έχει φυσικό χλοοτάπητα είναι η εξής:

1. Το ετήσιο κόστος συντήρησης του φυσικού χλοοτάπητα της Νότου ανέρχεται σε 80.000€, όπως λέει ο ΠΑΟΔΑΠ, άρα κάτι ανάλογο θα έχουμε και στα Πευκάκια
2. Το χειρότερο σενάριο όμως είναι να μην επιτρέπονται αγώνες των υποδομών της ομάδας ποδοσφαίρου ούτε στα Πευκάκια, όπως δεν επιτρέπονται και στη Νότου, για να μην χαλάσει ο φυσικός χλοοτάπητας.

Δηλαδή  θα κάνουμε μια τρύπα στο νερό! Θα μας κοστίζει ο κούκος αηδόνι και δεν θα το χρησιμοποιούμε;

Τι μπορεί να γίνει με την φύτευση λοιπόν; Υπάρχει λύση; Φυσικά και υπάρχει.

Εδώ όμως χρειάζεται να ανοίξω μία μεγάλη παρένθεση, για να εξηγήσω σε πολλούς, επιπολαίως σκεπτόμενους, αλλά και βιαστικούς να εκφράσουν μια άποψη χωρίς να μελετήσουν σε βάθος το πρόβλημα, την αναγκαιότητα ύπαρξης ενός συνολικού σχεδιασμού των αθλητικών αναγκών της πόλης. Επί του προκειμένου δε και η παρούσα πρόταση του Δήμου υποπίπτει στο ίδιο λάθος.

Η πρόταση έπρεπε να εδράζεται σε μία μελέτη σκοπιμότητας, η οποία θα έθετε τους στόχους της αθλητικής εγκατάστασης στο σύνολό της, θα ανέλυε και θα αξιολογούσε τις ανάγκες των κατοίκων της πόλης και ιδιαίτερα τις ανάγκες της αθλούμενης νεολαίας, θα συνέδεε λειτουργικά την νέα αυτή εγκατάσταση με τις υπάρχουσες(Νότου, Στ. Κώτσης, Κοντόπευκο)  και τελικά θα αιτιολογούσε την αναγκαιότητα αυτών των εγκαταστάσεων και όχι άλλων, καθώς και του πλήθους τους.

Ας θυμηθούμε λοιπόν τι πρότειναν όλα  τα αθλητικά σωματεία στην ημερίδα αθλητισμού που διοργάνωσαν με μεγάλη επιτυχία στις 22/03/19, όσον αφορά τις αθλητικές εγκαταστάσεις στο Στ. Κώτσης. Η πρόταση αυτή συνοδευόταν  με συγκεκριμένο σχέδιο, στο οποίο το γήπεδο ποδοσφαίρου μεγάλωνε από 45χ75 που είναι σήμερα (εκτός προδιαγραφών της ΓΓΑ) σε 90χ50, έτσι ώστε να  πληρούνται οι προδιαγραφές για την διεξαγωγή αγώνων. Παράλληλα ο σημερινός στίβος – ο θεός να τον κάνει – από μήκος περίπου 250μ που είναι σήμερα θα έφθανε τα 350μ. Πρόβλεπε δε και κλειστό προπονητήριο με δύο γήπεδα τέννις.

Δυστυχώς η προηγούμενη Δημοτική Αρχή  αγνόησε αυτή την πρόταση που έδινε διέξοδο στο ποδόσφαιρο , στον στίβο, στο τέννις και στο μπάσκετ-βόλεϊ-σάλας και ενέταξε στο πρόγραμμα ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ, βιαστικά, χωρίς μελέτη και χωρίς την παραμικρή διαβούλευση, την ανακαίνιση του  στίβου με ταρτάν στις σημερινές του διαστάσεις, εγκλωβίζοντας το γήπεδο ποδοσφαίρου  και  καταδικάζοντάς το να παραμείνει βοηθητικό γήπεδο μέχρι νεωτέρας. Η σημερινή Δημοτική Αρχή δυστυχώς δεν τόλμησε να διορθώσει τα κακώς κείμενα.

Τι μπορεί να γίνει σήμερα λοιπόν;

Πρώτη λύση

Ναγίνει προσπάθεια τροποποίησης του έργου στο Στ. Κώτσης, σύμφωνα με την περυσινή πρόταση των σωματείων. Δεν είναι αργά. Όποιος νομίζει ότι είναι αργά δεν θέλει να το κάνει. Η στροφή αυτή θα απελευθερώσει χώρους στα Πευκάκια γιατί δεν θα χρειάζεται πλέον το  γήπεδο να είναι 6 στρ., ούτε το προπονητήριο «τέντα». Σε συνδυασμό δε με όσα προτείνω κατωτέρω η φύτευση θα αποκατασταθεί στην αναγκαία επιφάνειά της, χωρίς κόλπα(και όπως λέμε στην αργκό των μηχανικών χωρίς «μπαλαμούτι»).

Δεύτερη λύση

Αν δεν προτιμηθεί η πρώτη λύση τότε είναι αναπόφευκτη η περικοπή των αθλητικών χώρων και ο περιορισμός τους στις ελάχιστες αναγκαίες, εκ των προδιαγραφών διαστάσεις. Αυτές είναι:

Για το ποδόσφαιρο: γήπεδο 90χ45- εξοικονόμηση 2000μ2 για φύτευση. Εδώ να σημειωθεί ότι η πρόταση του Δήμου δεν προβλέπει παρά ελάχιστες κερκίδες.

Για το τέννις: Τα 4 γήπεδα τέννις, σαν αριθμός και σαν  προδιαγραφές είναι υπεραρκετά για την διεξαγωγή ακόμα και επίσημων πανελλήνιων πρωταθλημάτων, σύμφωνα με τους κανονισμούς της ΕΦΟΑ (Ελληνική Φίλαθλη Ομοσπονδία Αντισφαίρισης). Είναι αναγκαίο να διατηρηθεί ο αριθμός αυτός για να υποστηριχτεί η ανάπτυξη του αθλήματος στην πόλη μας. Εξοικονόμηση για φύτευση 670μ2.

Για το μπιτς-βόλεϊ: Μαζί με τα αποδυτήρια ο εξοικονομούμενος χώρος ανέρχεται σε 2000μ2

Για το μπάσκετ-βόλεϊ: Κατάργηση των δύο από τα προβλεπόμενα τρία ανοικτά

Εξοικονομούμενος χώρος 1000μ2

Σύνολο εξοικονομούμενων χώρων 5670μ2 + 2200μ2 = 7870μ2.

Αν σε αυτά προσθέσουμε τα 950μ2 των θέσεων στάθμευσης, που μπορούν να κατασκευαστούν με ειδικούς φυτευόμενους κυβόλιθους , τότε η προς φύτευση επιφάνεια ανέρχεται σε 8820μ2 > της απαιτούμενης των 8300μ2 κατά 500μ2 περίπου.

      Β. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗΣ ΚΤΗΡΙΟΥ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ                         

Το Κτήριο Διοίκησης είναι απολύτως απαραίτητο τόσο για την λειτουργία ενός αθλητικού κέντρου τέτοιου μεγέθους, αλλά και για την πολιτιστική ανάπτυξη της περιοχής των Πευκακίων.

Οι λειτουργίες του Αθλητικού Κέντρου είναι πολλαπλές, όπως φύλαξη, καθαριότητα, ασφάλεια, οργάνωση αθλητικών και πολιτιστικών εκδηλώσεων, επιτήρηση κανόνων λειτουργίας, συντήρηση εγκαταστάσεων, κανόνες χρήσης των εγκαταστάσεων από οργανωμένα σωματεία ή ατομικούς χρήστες-ειδικά στην μετακορονοϊό εποχή-, διοργάνωση προγραμμάτων σχολικού αθλητισμού, οικονομικές υπηρεσίες κλπ.

Πρέπει να προβλεφθούν  γραφειακοί χώροι των υπηρεσιών, χώροι αποθηκών για όλο το αθλητικό κέντρο και δεν θα ήταν κακό να παραχωρηθούν γραφεία στον Σύλλογο Πευκακίων , όπως και σε κάθε ένα από τα αθλητικά σωματεία της πόλης.

Στο υπόγειο   θα πρέπει να προβλεφθεί μία αίθουσα εκδηλώσεων χωρητικότητας 200 ατόμων που θα μπορεί να φιλοξενεί διαλέξεις αθλητιατρικής, διατροφολογίας, σεμινάρια προπονητικά, εκδηλώσεις τιμής προς διακριθέντες αθλητές και μια σειρά από άλλες εκδηλώσεις που θα εξυπηρετούν και την ευρύτερη γειτονιά, όπως συνελεύσεις τοπικών συλλόγων,  αθλητικών σωματείων, κλπ. Ακόμα θα μπορούσε να προβλεφθεί κεντρική αίθουσα οργάνων, με δυνατότητα προπόνησης και φυσικοθεραπείας. Στην οροφή του δε, που θα είναι προσπελάσιμη στο κοινό, να δημιουργηθεί ημιυπαίθριος χώρος για καλοκαιρινό αναψυκτήριο και άλλες εκδηλώσεις της γειτονιάς, όπως χοροί συγκροτημάτων, πάρτι νεολαίας κλπ.

Όσον αφορά την θέση του πρέπει να είναι κεντροβαρική και αυτή  είναι η περιοχή των γηπέδων BEACH VOLLEY και του 5^ου γηπέδου τέννις. Ας μην ξεχνάμε ότι υπάρχουν διαθέσιμα περίπου 500μ2(βλ. ανωτέρω).Στην επιφάνεια αυτή μπορεί κάλλιστα να χωροθετηθεί το κτήριο διοίκησης με υπόγειο, επιφανειακής κάλυψης το πολύ 300μ2 με έναν περιβάλλοντα χώρο άλλα 200μ2 , στα οποία μπορούν να διευθετηθούν 10 θέσεις στάθμευσης για τους υπαλλήλους της διοίκησης και η θέση αναμονής για το ασθενοφόρο και το πυροσβεστικό όχημα , τα οποία επίσης πρέπει να βρίσκονται κεντροβαρικά στο όλο συγκρότημα.

  Γ. ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΕΝΙΑΙΑΣ ΣΤΑΘΜΗΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Η υψομετρική χωροθέτηση όλων των εγκαταστάσεων στο ίδιο επίπεδο (επίπεδο οδού Βρεττάκου +/-0.00) και η έλλειψη  προσαρμογής των επιμέρους χώρων στο εδαφικό ανάγλυφο σε συνδυασμό με την  ύπαρξη μεγάλων υψομετρικών διαφορών (έως και 7.50μ.) δημιουργεί μεγάλα προβλήματα.

ΠΡΩΤΟΝ: αφαιρεί δυνατότητες ενδιαφέρουσας αρχιτεκτονικής διαμόρφωσης τόσο των κτηρίων όσο και του περιβάλλοντος χώρου. Η καλαισθησία του τελικού αποτελέσματος πρέπει να αποτελεί μέλημά μας, με κύριο στόχο την αναβάθμιση του οικιστικού περιβάλλοντος της περιοχής. Το βασικό αυτό μειονέκτημα εντόπισαν και οι κ.κ. Μπακογιάννης και Γεωργίου σε πρόσφατο δημοσίευμά τους.

ΔΕΥΤΕΡΟΝ: οδηγεί σε εκτίναξη του κόστους κατασκευής.

 Π.χ. Τα τρία ανοικτά γήπεδα και το κλειστό τοποθετούνται στο +/- 0.00, ενώ η οδός Βικέλα βρίσκεται στο +6.00, οπότε οδηγούμαστε αναπόφευκτα στην κατασκευή ογκώδους και δαπανηρού τοιχείου αντιστήριξης στην ρυμοτομική γραμμή της  Βικέλα, με τένοντες  αγκύρωσης στο υπέδαφος του δρόμου, κάτι που θυμίζει το τοιχείο αντιστήριξης της οδού Μ. Αλεξάνδρου στο ημιτελές κολυμβητήριο και μετατρέπει το αθλητικό κέντρο σε «Νταμάρι». Κάποιοι βέβαια ευχαριστιούνται με την βύθιση του κλειστού, διότι θεωρούν ότι  θα ενοχλούνται οι κάτοικοι από τον όγκο του, αν ευρίσκονταν ψηλότερα. Και αναρωτιέμαι γιατί μερικοί φοβούνται τους περίοικους και θέλουν να κρυφτούν όπως η στρουθοκάμηλος; Πρέπει να ντρέπονται οι γειτονιές για τους αθλητικούς χώρους ή να τους χαίρονται;

Ακόμα και το γήπεδο του ποδοσφαίρου ,που ίσως ορισμένοι νομίζουν ότι βρίσκεται χαμηλά, δεν υπολογίζουν ότι έτσι όπως χωροθετείται θα καλύψει με επίχωμα ύψους περίπου 2,00μ το ρέμα της πρώην οδού Επαμεινώνδα και θα πρέπει κάτω από αυτό να κατασκευαστεί μεγάλος υπόγειος αγωγός ομβρίων

ΤΡΙΤΟΝ  η άνοδος του κόστους του αθλητικού κέντρου δυσκολεύει , χωρίς λόγο, την εξεύρεση κονδυλίων για την κατασκευή του. Είναι άλλο πράγμα να ψάχνεις για χρηματοδότηση στο επίπεδο των 10 εκ. € και άλλο για 20.

Δ. ΧΩΡΟΙ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Είναι εμφανές το στρίμωγμα των πεζοδρόμων και η αδυναμία πρόσβασης των  ασθενοφόρων και των πυροσβεστικών οχημάτων. Π. χ. προβλέπεται δρόμος πλάτους 5.03μ.(μπράβο ακρίβεια!) μαζί με τον πεζόδρομο που οδηγεί στο κλειστό. Σε περίπτωση ανάγκης πως θα διασταυρωθούν δύο πυροσβεστικά;

Έπειτα γιατί να μην προβλεφθεί ποδηλατόδρομος περιπάτου για τα παιδιά της γειτονιάς; Αλλά και για τους αθλούμενους θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να προσεγγίζουν τον κάθε χώρο άθλησης με το ποδήλατο, χωρίς την ανάγκη χρήσης του ΙΧ για όσους θα έρχονται από σχετικά μακριά.

Θεωρώ  πως υπάρχουν περιθώρια , με σωστότερη μελέτη και έξυπνη εξοικονόμηση χώρων – π.χ. γιατί να μην βρίσκεται η παιδική χαρά μέσα στο πράσινο, έτσι ώστε να εξοικονομηθούν άλλα 350μ2 για χώρους κυκλοφορίας;

• Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ

Αφού ξανατονίσω ότι το πλέον θετικό είναι ότι ξεκίνησε ο δημόσιος διάλογος, με πρωτοβουλία της Δημοτικής Αρχής, θεωρώ ότι μπορεί να ολοκληρωθεί μέχρι τον Οκτώβριο. Το θέμα είναι σοβαρό και πρέπει να συζητηθεί σοβαρά.Πρέπει να γίνουν τουλάχιστον δύο  δημόσιοι  κύκλοι διαβούλευσης, με διάλογο ανατροφοδοτούμενο. Μέχρι το τέλος του έτους πρέπει να έχει εγκριθεί από το Δημοτικό Συμβούλιο το τελικό σχέδιο χωροθέτησης και εν συνεχεία να προωθηθεί προς έγκριση από την Περιφέρεια, ΓΓΑ κλπ.

Βασικό πρόβλημα είναι η χρηματοδότηση του όλου έργου, που όμως μπορεί να διερευνηθεί ποικιλοτρόπως, με κύριο μοχλό το πρόγραμμα ΣΔΙΤ.

Από την φύση του όλου έργου είναι εφικτό , μάλλον δε και ευκταίο να επιδιωχθεί  η τμηματική χρηματοδότηση και εκτέλεσή του.

Θα διακυνδινεύσω μία εκτίμηση. Το όλο έργο,  εάν επικρατήσει η λογική της οικονομίας και όχι της ανεξέλεγκτης σπατάλης μπορεί να κατασκευαστεί με κόστος που πολλούς θα εκπλήξει. Μεγάλοι προϋπολογισμοί οδηγούν σε συνεχείς αναβολές, σε επιμήκυνση του χρόνου κατασκευής και τελικά στην ακύρωση του έργου.

24/05/2020

Γιώργος Καράμπελας,

Πολιτικός Μηχανικός, δημότης Αγίας Παρασκευής

Μέλος της Δημοτικής Επιτροπής Διαβούλευσης

Πάνω σε αυτό το άρθρο τοποθετείται ο κ. Γιώργος Καράμπελας σχολιάζοντας και μια μεγαλύτερη σπατάλη για την κατασκευή δημοτικού κτιρίου.

κ. Μαρκή  καλησπέρα σας,

Μόλις διάβασα το σχόλιό σας  «Στον (διαδικτυακό) ιστό της σπατάλης».

Δεν γνωρίζω το συγκεκριμένο θέμα , αλλά επικροτώ την άποψή σας ότι υπάρχει σπατάλη όταν μια εργασία μπορεί να γίνει με 500€ – άντε 1.000€ θα πω εγώ – και ο Δήμος την αναθέτει με 19.000€ + ΦΠΑ!!.

Πρόκειται για ένα ποσό της τάξεως των 18.000€ το οποίο προφανώς θα μοιραστεί στις πλάτες μας, άσχετα αν δεν το πολυαισθανόμαστε, αφού λέμε, ανοήτως βεβαίως, ότι το «Δημόσιο πληρώνει», ξεχνώντας ότι το Δημόσιο είναι η καταληστευμένη από τους φόρους τσέπη μας, που κάποιοι επιτήδειοι ψάχνουν και το τελευταίο ευρώ που μας έχει απομείνει για να μας το πάρουν και αυτό!

Συμφωνώ επίσης με την κατακλείδα σας ότι «η κατασπατάληση δημοσίου χρήματος απερίσκεπτα και ελαφρά τη καρδία θα πρέπει να στηλιτεύεται από όλους».

Αλλά κ. Μαρκή, όταν είναι γνωστό τοις πάσι ότι ένα δημόσιο κτήριο επιφανείας 3700μ2 μπορεί να κατασκευαστεί με κόστος το πολύ 1.500€ το τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή με κόστος της τάξεως των 5.500.000 – 6.000.000€, εμείς γιατί χαιρόμαστε που θα το κατασκευάσουμε με τα διπλά χρήματα;

Αν χαρακτηρίζουμε κατασπατάληση του δημοσίου χρήματος τα 18.000€ – και σωστά – το ποσό των 5.500.000€ πως πρέπει να το χαρακτηρίσουμε; Μήπως δεν υπάρχουν λόγια , αλλά ίσως  πρέπει να μας κλείσουν όλους μαζί σε κάποιο ίδρυμα;

Τολμώ να ισχυριστώ κ. Μαρκή ότι «ο ιστός της σπατάλης» , αλλοίμονο, δεν είναι μόνο διαδικτυακός και δεν είναι μόνο της «σπατάλης»!

Μωραίνει Κύριος ούς βούλεται απολέσαι!

Γιώργος Καράμπελας, πολιτικός μηχανικός, δημότης

ΥΣ. Και για όσους δεν κατάλαβαν σε ποιο κτήριο αναφέρομαι, τους συνιστώ να κάνουν αίτηση για μεταδημότευση….

Αγία Παρασκευή 2/3/2020 και «Καθαρά Δευτέρα». Αναζητείται!

Του χρόνου (2020) συμπληρώνω δέκα χρόνια σε θέσεις ευθύνης στον αθλητισμό της Αγίας Παρασκευής. Τα δέκα αυτά χρόνια πήρα πολλές χαρές σαν ανταμοιβή των κόπων μου – την αθλητική πρόοδο των κοριτσιών μας, την αγωνιστική άνοδο όλων των τμημάτων μας, την ανάδειξή μας ως πρωτοπόρων σε εκδηλώσεις κοινωνικής ευθύνης – αλλά και πολλές πίκρες, που έχουν να κάνουν  με την νοοτροπία πολλών συνδημοτών μου, αυτών κυρίως που κατείχαν υπεύθυνες θέσεις, είτε στην δημοτική αρχή, είτε  και σε άλλους μαζικούς φορείς της πόλης μας.

Όλοι αυτοί – μου έχει εδραιωθεί πλέον η πεποίθηση – με βλέπουν σαν «παράγοντα» με την αρνητική φόρτιση που έχει αποκτήσει ο όρος από το επαγγελματικό ποδόσφαιρο κυρίως, ή στην καλύτερη περίπτωση σαν ένα γραφικό τύπο που ασχολείται με την «μπάλα». Ότι υπάρχει πιθανότητα να με ενδιαφέρει πρωτίστως ο αθλητισμός των νέων μας και αφιερώνω εθελοντικά «άπειρο» χρόνο για την πρόοδό τους, είμαι σίγουρος ότι δεν τους περνάει από το μυαλό. Εξ ιδίων κρίνουν τα αλλότρια.Κάποιοι πίστεψαν ότι κάνω ό, τι κάνω, για να γίνω γνωστός και να πετύχω με αυτόν τον τρόπο την εκλογή μου στο Δημοτικό Συμβούλιο ή υποψήφιος βουλευτής κλπ. Τους διέψευσα με την ελεύθερη στάση μου. Κάποιοι επίσης αναφέρονται στα «σωματεία» σαν να είναι επιχειρήσεις που ψάχνουν «πελατάκια» – το έχει πει στέλεχος του πιο μαζικού φορέα της πόλης. Κάποιοι ζητούν να δοθεί χρόνος στα γήπεδα στους «δημότες» και όχι στα … σωματεία, λες και αυτά δεν αποτελούνται από δημότες, αλλά από … εξωγήινους! Κάποιοι θεωρούν ότι δεν πρέπει οι αθλητικοί σύλλογοι να επιχορηγούνται από τον Δήμο – λες και αυτά τα χρήματα δεν αξιοποιούνται προς όφελος των παιδιών μας. Υπήρξε δε μεγαλόσχημος της προηγούμενης δημοτικής αρχής , ο οποίος – τον Δεκέμβρη του 2018 – όταν ζητήσαμε να αντικατασταθούν οι καμένες λάμπες του Κοντοπεύκου και να επισκευαστεί ο απινιδωτής του ιατρείου που δεν λειτουργούσε, με κατηγόρησε ότι ασκώ «επιδοτούμενη δημοτική κρυπτο-αντιπολίτευση». Ενώ αν έκαιγα  «λιβανωτό» στην δημοτική αρχή , άγια και καλή η δημοτική  επιχορήγηση! Είχε δε το θράσος να ισχυριστεί δημόσια ότι: «όλοι συγχαίρουν τον Δήμο και τον ΠΑΟΔΑΠ για την άψογη συντήρηση των δημοτικών εγκαταστάσεων»!

Το ψέμα όμως έχει κοντά ποδάρια. Και η αποκάλυψη  ήρθε με τον πιο αντικειμενικό και αδιαμφισβήτητο τρόπο.

Στα τέλη του εφετινού Οκτωβρίου ο ΟΠΑΠ ανακοίνωσε ότι  το πρόγραμμα Εταιρικής Υπευθυνότητας ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΚΑΔΗΜΙΕΣ, που αναπτύσσεται από το 2014 σε ερασιτεχνικές ακαδημίες ποδοσφαίρου από όλη την Ελλάδα, επεκτείνεται εφέτος και στο άθλημα της Καλαθοσφαίρισης. Κάλεσε δε τα ενδιαφερόμενα σωματεία να υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής, διευκρινίζοντας ότι στο πρόγραμμα αυτό θα εντάσσονταν 50 ακαδημίες, μετά από αξιολόγηση από διαπιστευμένη ομάδα του ΟΠΑΠ, με μια σειρά ποσοτικών και ποιοτικών κριτηρίων που αφορούν τον τρόπο λειτουργίας του αθλητικού σωματείου , αλλά και με επίσκεψη-αυτοψία στις εγκαταστάσεις της ακαδημίας.

Υποβάλλαμε την σχετική αίτηση, έγινε η επίσκεψη-αυτοψία στο γήπεδο Κοντοπεύκου και την Παρασκευή 06/12/2019 πήραμε κατακούτελα την απόρριψή μας , δυστυχώς όχι  για λόγους που αφορούν τον ΓΣΑΠ (εκεί αριστεύσαμε), αλλά για αυτούς που θα διαβάσετε κατωτέρω:

« Με την παρούσα επιστολή, θα θέλαμε να σας ευχαριστήσουμε εκ νέου για τη συμμετοχή σας στη διαδικασία υποβολής αιτήσεων στο πρόγραμμα «Αθλητικές Ακαδημίες ΟΠΑΠ» και να σας ενημερώσουμε ότι το τελικό σας σκορ είναι :73/100.

Προτεινόμενοι τομείς προς βελτίωση που θα θέλαμε να μοιραστούμε μαζί σας και ελπίζουμε να σας φανούν χρήσιμοι στο μέλλον:

 Ασφάλεια, υγιεινή, προσβασιμότητα για ανθρώπους με αναπηρία και υποστηρικτικές δομές εγκαταστάσεων .

 Από την πλευρά μας οφείλουμε να σας συγχαρούμε και πάλι για την προσπάθεια σας και να σας ευχηθούμε κάθε επιτυχία στα επόμενα βήματα σας. 

στην διάθεσή σας, Ομάδα «Αθλητικές Ακαδημίες ΟΠΑΠ»

Τ’ ακούς; Τ’ ακουώ να λες, που έλεγε και ο …  παππούς μου, αγαπητέ συνδημότη!

Η διαπιστευμένη ομάδα στελεχών του ΟΠΑΠ δεν μας υπέδειξε ούτε ένα σημείο στο οποίο ο ΓΣΑΠ πρέπει να βελτιωθεί – προφανώς καμαρώνουμε και δικαίως – αλλά όσον αφορά το δημοτικό κλειστό γήπεδο :

• δεν πληροί τις απαιτούμενες συνθήκες ασφάλειας και υγιεινής
• δεν έχει υποστηρικτικές δομές για ανθρώπους με αναπηρία

Ας φωνάζαμε εμείς για τον ελλιπή φωτισμό, για τον χαλασμένο απινιδωτή, για τις ελαττωματικές φιάλες οξυγόνου του ιατρείου του γηπέδου, για την ανυπαρξία θέρμανσης κλπ. Οι επίσημοι «θεματοφύλακες» του αθλητισμού υποστήριζαν ότι το κάναμε για λόγους … αντιπολίτευσης!

Εκείνοι όμως γιατί δεν έλυναν τα προβλήματα; Ήθελαν ,αλλά δεν μπορούσαν; Μπορούσαν αλλά δεν ήθελαν; Μήπως ούτε μπορούσαν, ούτε ήθελαν;

Δέστε όμως πόσα μπορούσε και ήθελε να μας προσφέρει ο ΟΠΑΠ και πόσα έχασε η νεολαία μας εξ αιτίας του πολιτικού τους στρουθοκαμηλισμού:

• επιστημονική υποστήριξη γονέων σε ψυχολογικό, παιδιατρικό, διατροφικό τομέα
• υποστήριξη προπονητών, ώστε να δίνουν έμφαση στην ψυχή και στο συναίσθημα των παιδιών
• ασφάλεια και ιατρική περίθαλψη σε συνεργασία με ασφαλιστικές εταιρείες, κάλυψη δαπανών περίθαλψης ακόμα και για σοβαρούς τραυματισμούς
• παροχή δωρεάν αθλητικού εξοπλισμού
• συμμετοχή σε αθλητικά φεστιβάλ

Αλλά σε κάποιον λογικά θα του γεννηθεί η απορία:

Πως γίνεται να έχει άδεια λειτουργίας το γήπεδο Κοντοπεύκου  χωρίς να υπάρχει το στοιχειώδες WC για ΑΜΕΑ;

Άλλη μια πικρή ιστορία εδώ!

Κάθε φορά που ήταν να ελεγχθεί το γήπεδο (το 2013, το  2016, το 2018) από τους αρμόδιους για να δώσουν την άδεια λειτουργίας, οι δημοτικές αρχές ενοικίαζαν μία … φορητή χημική τουαλέτα για ΑΜΕΑ, την τοποθετούσαν σε κάποιο σημείο στον ακάλυπτο χώρο του οικοπέδου και μόλις τελείωνε ο έλεγχος από την επιτροπή και παίρνανε την  άδεια, η χημική τουαλέτα εξαφανιζόταν!!

Αυτή είναι η φροντίδα και η έννοια που είχαν κάποιοι για τα ΑΜΕΑ και  τις αθλητικές εγκαταστάσεις του Δήμου, την ώρα που ήθελαν να δώσουν το αθλητικό κέντρο στα Πευκάκια για Πανελλήνιο κέντρο των … ΑΜΕΑ!

Όταν συνειδητοποίησα για πρώτη φορά τι γινόταν , έκατσα και μελέτησα τους χώρους του γηπέδου και πρότεινα λύση για μόνιμη κατασκευή του WC ΑΜΕΑ, με σχέδιο και προϋπολογισμό κόστους 5.000€. Το σχέδιο αυτό το εκπόνησα και το παρέδωσα στους τότε αρμόδιους στις 24/07/2016. Το παραθέτω για του λόγου του αληθές.

Από την ανυπαρξία ανταπόκρισης πάνω από τριάμιση χρόνια  στην πρότασή μου, προβαίνω στις εξής υποθέσεις:

1. το σχέδιο δεν ήταν σωστό – ίσως , αλλά δεν έφτιαξαν ένα σωστό.
2. το θέμα δεν τους ενδιέφερε – το πιθανότερο!
3. το σχέδιο ήταν σωστό , αλλά το εκπόνησα εγώ – σιγά τώρα μην αποδεχθούμε την πρόταση του Καράμπελα! Και αυτό παίζει!

Τα συμπεράσματά μου λοιπόν:

Ουδείς ενδιαφέρεται πραγματικά σε ποιες συνθήκες αθλούνται τα παιδιά μας.

• Έχουν ή όχι θέρμανση το χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι;
• Είναι ή όχι σε κατάσταση λειτουργικής ετοιμότητας ο εξοπλισμός του ιατρείου;
• Γιατί καίγονται συνεχώς οι λάμπες φωτισμού – μήπως επειδή είναι παλαιάς τεχνολογίας (πυρακτώσεως); και γιατί δεν αντικαθίστανται με νέας;
• Γιατί δεν υπάρχει WC για ΑΜΕΑ;
• Γιατί δεν υπάρχει προπονητήριο ( το φωνάζω από το 2011) που μπορεί να δώσει αθλητικές ώρες και σε άλλους δημότες, πλην της νεολαίας της Αγίας Παρασκευής – η οποία σαφώς έχει προτεραιότητα;

Είναι λοιπόν  η πόλη εχθρική προς τον αθλητισμό των παιδιών μας;

Γιώργος Καράμπελας, πρόεδρος ΓΣΑΠ

ΥΣ.1. Το κείμενο αυτό βασίστηκε στην παρέμβασή μου στην Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης της 06/12/2019

ΥΣ.2. Όσον αφορά την σημερινή Δημοτική Αρχή, η μπάλα είναι στο γήπεδό της.

Περιμένω να σουτάρει με θάρρος! Μόνο τότε θα μάθουμε αν θα πετύχει καλάθι!

ΚΑΛΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ!

Μετά από τριάντα χρόνια εγκατάλειψης , αλλά και έλλειψης τόλμης ή και οράματος ή και υποταγής των αιρετών στους «αόρατους» και αυτονομημένους εδώ και καιρό από τις ανάγκες της  κοινωνίας μηχανισμούς των «υπηρεσιών», το κολυμβητήριο, εκτός από τα τσιφτετέλια στο facebook, αρχίζει να γίνεται μέρος του προεκλογικού σκηνικού με απολύτως θετικό τρόπο!

• Η δημοτική παράταξη « Αγία Παρασκευή η πόλη μας» με υποψήφιο Δήμαρχο τον Βασίλη Ζορμπά στο προεκλογικό της πρόγραμμα που δημοσίευσε πρόσφατα και στο κεφάλαιο «Οι δεσμεύσεις μας για την νέα τετραετία (2019-2023)» αναφέρει:

«Επανασχεδιασμός και αποπεράτωση του κολυμβητήριου στη Νέα Ζωή με δημιουργία πολυχώρου πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, βασισμένο στην πρόταση γνωστού συμπολίτη μας.»

Δημοσιεύει δε και την γνωστή τρισδιάστατη απεικόνιση που είχα παρουσιάσει από το 2017.

• Ο υποψήφιος Δήμαρχος της δημοτικής παράταξης «Νέα Αρχή για την Αγία Παρασκευή» Γιώργος Οικονόμου σε πρόσφατη συνέντευξή του σε τοπική εφημερίδα τοποθετείται με σαφήνεια:

«Η λύση που προτείνω απέναντι στην ασύμφορη πρόταση Σταθόπουλου, γιατί δεσμεύει δόμηση και είναι πανάκριβη και κινδυνεύει να μη βρει χρηματοδότηση από την Περιφέρεια, αφορά ένα κολυμβητήριο στη Νέα Ζωή που να είναι ανοικτό.»

• Ο υποψήφιος Δήμαρχος της δημοτικής παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση» Ανδρέας Γκιζιώτης  τόσο παλαιότερα, όσο και πρόσφατα σε προεκλογική του ομιλία έχει τοποθετηθεί υπέρ του ανοικτού κολυμβητήριου στη Νέα Ζωή.
• Ο υποψήφιος Δήμαρχος της δημοτικής παράταξης «Αλλάζουμε» Γιάννης Μυλωνάκης σε πρόσφατη συνέντευξή του στο Newsit.gr ανέφερε ότι ρώτησε τους μηχανικούς μελετητές της αρχικής μελέτης του 1990(!) , οι οποίοι τον διαβεβαίωσαν ότι το κολυμβητήριο μπορεί να ολοκληρωθεί με δαπάνη 1.500.000€, συμπλήρωσε δε ότι «έχουμε υπόψη μας  την πρόταση του δημότη μηχανικού Γιώργου Καράμπελα την οποία μελετάμε».

Δεν γνωρίζω τι ακριβώς μελετάει ο φίλος μου Γιάννης , εκείνο που γνωρίζω είναι η θολή θέση που αναφέρει το πρόγραμμα της παράταξης που ηγείται, δηλαδή:

«Επιτάχυνση και ολοκλήρωση διαδικασιών κατασκευής του κολυμβητήριου βάσει τροποποιημένης μελέτης και επικαιροποιημένης μελέτης βιωσιμότητας».

Ποιες όμως είναι οι διαδικασίες που πρέπει να «επιταχυνθούν και ολοκληρωθούν»; Αυτές που  η σημερινή δημοτική αρχή  προωθεί από το 2017  σε συνεργασία  με την Περιφέρεια για την αναβίωση της μελέτης του 1987 και την προώθηση ενός κλειστού κολυμβητήριου, που αποτελεί περιβαλλοντικό έγκλημα για την Νέα Ζωή;

Έχω εξαντλητικά αναλύσει, με πολλαπλές δημοσιεύσεις μου, το γιατί η ολοκλήρωση αυτών των εγκαταστάσεων με βάση την αρχική μελέτη του 1987 οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια , στην οικιστική, περιβαλλοντική και αισθητική υποβάθμιση  της Νέας Ζωής και στην απώλεια περιουσίας του Δήμου, με την δέσμευση  δόμησης 1200μ2 λόγω του κλειστού – δόμηση

 η οποία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί τόσο στο οικόπεδο αυτό , όσο και με την μεταφορά της σε άλλα οικόπεδα, προς όφελος άλλων αναγκών (πχ. σχολεία).

Και για να μην μένουμε στα λόγια , δέστε την φωτογραφία του κλειστού κολυμβητήριου του Δήμου Κορωπίου.

Αυτό ή κάτι παρόμοιο θα έχουμε στην Νέα Ζωή , αν «επιταχυνθούν και ολοκληρωθούν οι διαδικασίες κατασκευής» με βάση την συμφωνία Σταθόπουλου – Περιφέρειας.

Σας αρέσει να  δούμε κάτι ανάλογο στην πόλη μας και στην γειτονιά μας;

Φαίνεται σήμερα λοιπόν, ότι στις  δημοτικές παρατάξεις που εκπροσωπούν περίπου τους μισούς δημότες της Αγίας Παρασκευής κάτι ανάλογο δεν τους αρέσει. Απεναντίας οραματίζονται για την Νέα Ζωή κάτι σαν κι’ αυτό:

Τέσσερις ημέρες πριν τις εκλογές της 26/05/19 απευθύνω έκκληση, τόσο στον Γιάννη Μυλωνάκη που μελετάει την πρότασή μου, όσο και στον Γιάννη Σταθόπουλο, που την αγνοεί συστηματικά, να το ξανασκεφτούν.

Τους καλώ να τοποθετηθούν στο πρόβλημα με βασικό κριτήριο την οικιστική ανάπλαση της περιοχής και να παραμερίσουν άλλες σκοπιμότητες, που δεν περιποιούν τιμή σε κανένα.

Η Νέα Ζωή και η πόλη δεν αντέχει άλλες περιπέτειες!

Υστερόγραφο: Και εν όψει της διαμόρφωσης του συσχετισμού των δυνάμεων στην βάση της απλής αναλογικής, απευθύνω σε όλες τις παρατάξεις έκκληση να αρθούν στο ύψος των περιστάσεων και μετεκλογικά, έτσι ώστε η απλή αναλογική , στην περίπτωση του κολυμβητήριου να εφαρμοστεί με απλή λογική, προς όφελος των δημοτών και της πόλης με σεβασμό στο δημόσιο χρήμα και στο περιβάλλον. Αμήν!

Αγία Παρασκευή , 22/05/19

 Γιώργος Καράμπελας, πολιτικός μηχανικός, κάτοικος Νέας Ζωής

          ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ   ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ   ΕΜΠ

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΜΕ ΕΙΣΑΚΟΥΣΕ!

(δεν με πειράζει που δεν είναι ο δικός μας)

Το  άρθρο του κ. Οικονόμου για το κολυμβητήριο του Δήμου Λυκόβρυσης –Πεύκης που αναρτήθηκε σήμερα σε ιστοσελίδες της πόλης μας , το ανέγνωσα με μεγάλη προσοχή  και με μεγαλύτερη ευχαρίστηση, διότι επιτέλους ο Δήμαρχος εισάκουσε την πρότασή μου! Το μόνο περίεργο είναι ότι αυτός δεν είναι ο Δήμαρχος της Αγίας Παρασκευής κ. Σταθόπουλος, αλλά ο κ. Τάσος Μαυρίδης,  Δήμαρχος της Λυκόβρυσης –Πεύκης, οπότε έτσι εξηγείται γιατί η πρότασή μου υλοποιήθηκε στην Λυκόβρυση και όχι στην πόλη μας. Δεν πειράζει όμως! Και  η Λυκόβρυση  έχει αρκετούς κατοίκους και αρκετά  παιδιά που θα το χαρούν. Αλλοίμονο από εμάς!

Για του λόγου το αληθές  ας αντιπαραβάλλει κάποιος το δημοσίευμα του κ. Οικονόμου με τα προ 18μήνου δικά μου. Το κολυμβητήριο της Λυκόβρυσης διαθέτει :

1. Δύο ανοικτές πισίνες μία για προπόνηση με κερκίδα θεατών 211 θέσεων και μία για εκμάθηση μικρών παιδιών.
2. Υπαίθριο θεατράκι με 6 κερκίδες για 130 καθήμενα άτομα
3. Χώρους πρασίνου και αναψυχής
4. Υπόγειες θέσεις στάθμευσης 30 αυτοκινήτων
5. Καταστήματα , αναψυκτήριο, γραφεία και ιατρείο
6. Συστοιχία 115 m² ηλιακών συλλεκτών, μη ορατών ως οπτική όχληση

Η φιλοσοφία   της όλης εγκατάστασης αφορά προφανώς έναν χώρο πολλαπλών χρήσεων και ταυτίζεται με την δική μου.

Τι πρότεινα εγώ για την ολοκλήρωση του κολυμβητήριου της Νέας Ζωής;

1. Ανοιχτή πισίνα 35μ. και όχι 50μ. που είχε προβλεφθεί.
2. Δημιουργία χώρου πρασίνου επιφάνειας περίπου 1200μ²
3. Δημιουργία υπόγειου χώρου στάθμευσης με 75 θέσεις.
4. Το τμήμα των κερκίδων που αντιστοιχεί στο πάρκο να αξιοποιηθεί για ανοικτές, υπαίθριες εκδηλώσεις π.χ. θεατρικές παραστάσεις, συναυλίες
5. Να εξοικονομηθεί δόμηση της τάξεως των 1600μ² για την δημιουργία χώρων δημοτικών υπηρεσιών όπως ΚΕΠ, Δημοτικά Ιατρεία, αρχειακοί χώροι ( Πολεοδομία, Οικονομικές Υπηρεσίες), αλλά και χώροι γυμναστικής

(από το δημοσίευμά μου της 01/05/2017)

Αλλά η σύμπτωση της φιλοσοφίας  μου με το κολυμβητήριο της Λυκόβρυσης-Πεύκης δεν αφορά μόνο τα τεχνικά-πολεοδομικά χαρακτηριστικά. Αφορά και τα οικονομικά δεδομένα .

Διαπίστωσα  ότι  το όλο έργο (κολυμβητήριο και λοιποί χώροι εξ υπαρχής) κόστισε  μόλις 8.000.000€, συμπεριλαμβανομένου και του κόστους της μελέτης. Επομένως το έργο της ολοκλήρωσης του δικού μας κολυμβητήριου λογικά δεν θα έπρεπε να είναι πολύ παραπάνω από τα 6.000.000€, αφού ο σκελετός υφίσταται. Όπως όμως είχα καταγγείλει από το καλοκαίρι του 2017, χωρίς ουδείς να τολμήσει να με διαψεύσει, αυτό που προωθεί ο δικός μας Δήμαρχος , στηριγμένος στις πλάτες της Περιφέρειας,  είναι ένα τερατώδες κολυμβητήριο προϋπολογισμού άνω των 15.000.000€ με επί πλέον το κόστος της μελέτης να ανέρχεται στο 1.200.000€!

Στον Δήμο της Λυκόβρυσης επίσης εκτιμούν ότι το λειτουργικό κόστος της εγκατάστασης θα καλύπτεται σχεδόν εξ ολοκλήρου από τα έσοδα των καταστημάτων και του αναψυκτήριου, την στιγμή που το δικό μας προβλέπεται να καλύπτει το δικό του (της τάξεως των 135.000 βλ. μελέτη βιωσιμότητας) μόνο από τις συνδρομές των χρηστών του και τον δημοτικό προϋπολογισμό, αφού δεν θα υφίστανται παράλληλες εγκαταστάσεις για εκμετάλλευση.

Γιατί συμβαίνουν τόσο διαφορετικά πράγματα σε δύο Δήμους του Λεκανοπέδιου, που απέχουν μόλις λίγα χιλιόμετρα μεταξύ τους , ενώ η αποτελεσματικότητά τους απέχει έτη φωτός;

Στο δημοσίευμά μου του Ιουλίου 2017 με τίτλο «ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΜΑΣ ΣΤΗ ΝΕΑ ΖΩΗ –  ΜΕΡΟΣ Β’»

Έγραφα σσχετικά:

«Το σχήμα «οι αιρετοί εκλέγονται από τον λαό και υλοποιούν τα προγράμματα για τα οποία τους ψήφισαν» δεν λειτουργεί.

Η σχέση εξάρτησης από τις υπηρεσίες αναδεικνύεται ως ο βασικός παίκτης, ενώ ταυτόχρονα προωθείται ο αποκλεισμός των απλών δημοτών από την πολιτική συμμετοχή

…….. Η λειτουργία και το δικαίωμα της παράταξης  να χαράσσει πολιτική έχει περάσει στα χέρια της διοικητικής γραφειοκρατίας. Αυτή  ασκεί πολιτική , η οποία πλέον γίνεται «άθλημα» εσωτερικού χώρου με αθέατους παίκτες και στημένο διαιτητή.»

Έτσι καταλήγουμε σε έργα με  φαραωνική και φανφαρονική λογική, με άχρηστες εγκαταστάσεις (ανοιγοκλειόμενη (!) στέγη, τρομάρα μας….), οι οποίες  μπορούν εν δυνάμει να εξυπηρετήσουν και σκοπούς «πολλαπλών χρήσεων»…

Για δέστε όμως πως κάποιοι άλλοι Δήμοι έχουν λύσει το «τεράστιο» αυτό  πρόβλημα!

ΑΝΟΙΧΤΟ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΟ ΚΑΛΑΜΑΤΑΣ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

            ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΩΝ ΟΥΚ ΈΣΤΙ ΑΡΙΘΜΟΣ………

Γιώργος Καράμπελας – φωνή βοώντος εν τη πολιτική ερήμω…. 

               04/10/2018

Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής  προχωράει προς την κατεύθυνση  της ολοκλήρωσης  του προ τριακονταετίας αρξαμένου  περιβαλλοντικού «εγκλήματος» σε βάρος της Νέας Ζωής, με την αποπεράτωση  του κλειστού κολυμβητηρίου στο ΟΤ 111!

Όπως αναφέρεται στο τεύχος 1357-03.08.17 της Ηλεκτρονικής Εφημερίδας του ΤΕΕ, σύμφωνα με δηλώσεις του εντεταλμένου συμβούλου της Περιφέρειας για θέματα αθλητισμού κ.Σπύρου Πάντζα:

«Στον Βόρειο Τομέα πολύ σύντομα θα υπογραφεί η προγραμματική σύμβαση για την μελέτη  αποπεράτωσης και εφαρμογής μηχανισμών εξοικονόμησης ενέργειας του Κλειστού Κολυμβητηρίου του δήμου Αγίας Παρασκευής».

Είμαι σίγουρος ότι ο κ. Πάντζας ουδέν γνωρίζει για  την «ιστορία» του ΟΤ 111, ούτε έχει ιδέα για τις απόψεις των περιοίκων, ούτε για τις απόψεις των φορέων των κατοίκων. Φαντάζομαι δε ότι δεν θα είχε χρόνο να διαβάσει την πρότασή μου και τις αναλύσεις μου για την αξιοποίηση των εγκαταστάσεων  του ημιτελούς κολυμβητηρίου της πόλης μας. Δεν είναι δουλειά του άλλωστε…

Είναι όμως δουλειά και υποχρέωση της Δημοτικής Αρχής να διαβουλευθεί με τις συλλογικότητες της Αγίας Παρασκευής και τους ενεργούς δημότες, να ακούσει τις απόψεις τους, να τους εξηγήσει γιατί άλλα έλεγε προεκλογικά ως παράταξη, άλλα ως πάλαι ποτέ «Συνεργασία Πολιτών» και άλλα πράττει σήμερα ως Διοίκηση…

Την καλώ λοιπόν να συγκαλέσει την Επιτροπή Διαβούλευσης  με βάση το σχετικό επίσημο αίτημά μου ως μέλους της Επιτροπής, το οποίο υπέβαλα στον Δήμο  στις 27/07/17 με αριθμό πρωτοκόλλου 26364 και με αποκλειστικό θέμα συζήτησης την

ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΣΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ ΣΤΟ ΟΤ 111.

Θα δοθεί έτσι η ευκαιρία στην ίδια την Δημοτική Αρχή να ενημερώσει τους δημότες υπεύθυνα και άμεσα για τις πραγματικές της προθέσεις και τους σχεδιασμούς της και να δώσει απαντήσεις στα ζέοντα ερωτήματα που έχουν τεθεί στον δημόσιο διάλογο, ώστε να μην μαθαίνουμε τα νέα της πόλης από αναρμόδιες, αλλά έγκυρες προφανώς πηγές.

Θα ήταν δε χρήσιμο να κληθεί και ο κ. Πάντζας στην συνεδρίαση αυτή, για να ακούσει από «πρώτο χέρι» τις διαθέσεις των δημοτών και κατά πόσο αυτές εναρμονίζονται με τις προθέσεις της Δημοτικής Αρχής.

Γιώργος Καράμπελας,

κάτοικος Νέας Ζωής,

μέλος της Επιτροπής Διαβούλευσης

–

Συνημμένα:

1. Οι δηλώσεις του κ. Πάντζα
2. Το αίτημα σύγκλησης της Επιτροπής Διαβούλευσης

–

1. Δηλώσεις του κ. Σπύρου Πάντζα, 

ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΕ,

ΤΕΥΧΟΣ 1357 – ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ 3 AΥΓΟΥΣΤΟΥ 2017

(http://portal.tee.gr/portal/page/portal/INFO_TEE/INFO_2017/08_17/NEWSLETTER03082017.pdf)

ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΝΕΩΝ ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΡΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΤΤΙΚΗ

Τις δικές τους νησίδες δροσιάς και άθλησης στα κολυμβητήρια και τις πισίνες της Αττικής, προστρέχουν εν μέσω καλοκαιριού οι εναπομείναντες κάτοικοι της πρωτεύουσας που δεν διαθέτουν τον απαιτούμενο χρόνο και διάθεση για τις παραλίες. Όπως αναφέρει ρεπορτάζ του ΑΠΕ-ΜΠΕ, τα κατά τόπους δημοτικά ως επί το πλείστον κολυμβητήρια ορισμένα των οποίων είναι ολυμπιακών διαστάσεων, αποτελούν τον βασικό πόλο έλξης των πολιτών οι οποίοι παράλληλα γυμνάζονται υπό την καθοδήγηση κατάλληλων εκπαιδευτών. Εξάλλου η δημιουργία νέων κολυμβητηρίων και η ανακαίνιση των υφισταμένων, εντάσσονται σε ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα ενίσχυσης και αναβάθμισης των αθλητικών υποδομών που βρίσκεται υπό εξέλιξη και είναι ενταγμένο στην ευρύτερη αναπτυξιακή στρατηγική της Διοίκησης της Περιφέρειας Αττικής. Ο εντεταλμένος περιφερειακός σύμβουλος για θέματα αθλητισμού Σπύρος Πάντζας επιβεβαιώνει στο ΑΠΕ – ΜΠΕ το συγκεκριμένο πλάνο της Περιφέρειας με τα «πολλαπλά οφέλη» για την ποιότητα ζωής των πολιτών και την ενίσχυση της υγείας τους μέσω της ενασχόλησής  τους στον τομέα αυτό. Είτε αθλούνται μεμονωμένα, είτε μέσω φορέων και συλλόγων ερασιτεχνικά ή και επαγγελματικά, μέλημα μας, είναι «ο εκσυγχρονισμός των παλαιών κολυμβητηρίων, με ποιοτικές υπηρεσίες και ασφάλεια προς τους πολίτες, αλλά και η δημιουργία νέων σε περιοχές όπου δεν υπήρχαν αντίστοιχες αθλητικές εγκαταστάσεις», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Ειδικότερα, αναφέρει ότι η Περιφέρεια σε μέσα στο γενικότερο σχεδιασμό της για τον αθλητισμό ανά Περιφερειακή Ενότητα, κατόπιν συνεργειών με φορείς και εκπροσώπους δήμων, έχει αναλάβει την αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό ορισμένων κολυμβητηρίων, συνολικής δαπάνης 5.829.113 ευρώ. Επίσης, η δαπάνη για την δημιουργία νέων κολυμβητηρίων, ανέρχεται στο ποσό των 28.263.907,41 ευρώ. «Τα έργα», επισημαίνει ο κ. Πάντζας, «χρηματοδοτούνται από ίδιους πόρους της Περιφέρειας και τα περισσότερα είναι σε εξέλιξη». Με την ευκαιρία αναφέρεται στο Ολυμπιακό Κολυμβητήριο Αθηνών, (Ζάππειο επί της οδού Βασιλίσσης Όλγας 4, το οποίο κατασκευάστηκε το 1938), στον κεντρικό τομέα. «Ένας από τους αρχικούς, οραματικούς στόχους της διοίκησης», όπως τον χαρακτηρίζει, «οδεύει προς δημοπράτηση και σύντομα, το «ιστορικότερο όλων των κολυμβητηρίων» θα είναι πάλι στη διάθεση των πολιτών καθώς και των εθνικών ομάδων, πλήρως ανακατασκευασμένο, και ενεργειακά αναβαθμισμένο. Εκτός όμως από αυτό, η Περιφέρεια προχώρησε και στην αποκατάσταση κατασκευαστικών προβλημάτων του Ιλίσιου κολυμβητηρίου στο Δήμο Ζωγράφου, ένα έργο το οποίο έχει δημοπρατηθεί και θα ξεκινήσει σύντομα. Στον Βόρειο Τομέα πολύ σύντομα θα υπογραφεί η προγραμματική σύμβαση για την μελέτη αποπεράτωσης και εφαρμογής μηχανισμών εξοικονόμησης ενέργειας του Κλειστού Κολυμβητηρίου του δήμου Αγίας Παρασκευής. Στον Δυτικό Τομέα σε εξέλιξη βρίσκονται οι μελέτες, για την ενεργειακή αναβάθμιση και τον εκσυγχρονισμό του δημοτικού κολυμβητηρίου και του κλειστού Γυμναστηρίου «Σταύρος Βενέτης» στο Αιγάλεω, αλλά και η ενεργειακή αναβάθμιση του ανοικτού κολυμβητηρίου Χωραφάς στο Δήμο Περιστερίου, ενώ στον Νότιο Τομέα εκτελείται ήδη το έργο για την ενεργειακή αναβάθμιση του δημοτικού κολυμβητηρίου Νέας Σμύρνης. Στην Ανατολική Αττική, συνεχίζει ο κ. Πάντζας, σύντομα θα υπογραφεί η προγραμματική σύμβαση για την ενεργειακή αναβάθμιση του δημοτικού κολυμβητηρίου Μαραθώνα, ενώ πρόσφατα εντάχθηκε στο πρόγραμμα εκτελεστέων έργων (ΠΕΕ) της περιφέρειας η κατασκευή ανοιγόμενου ενεργειακού στεγάστρου, για ενεργειακή αυτονομία και αντιανεμική προστασία στο κολυμβητήριο Παλλήνης. Επίσης, στη Δυτική Αττική σε εξέλιξη βρίσκεται το έργο της ενεργειακής αναβάθμισης του κολυμβητηρίου στο δήμο Φυλής, και στον Πειραιά εγκρίθηκε η σύναψη προγραμματικής σύμβασης για το κλειστό κολυμβητήριο «Πέτρος Καπαγέρωφ». Σε ότι αφορά την δημιουργία νέων αθλητικών εγκαταστάσεων, που περιλαμβάνουν και την κατασκευή κολυμβητηρίων η Περιφέρεια, τονίζει ο κ Πάντζας, έχει προχωρήσει, το έργο στην περιοχή του τριγώνου Φραγκοπούλου στο δήμο Κηφισιάς, που είναι υπό δημοπράτηση. Στο δήμο Αγίων Αναργύρων Καματερού το Κλειστό κολυμβητήριο και Γυμναστήριο, έχει ολοκληρωθεί και στο Δήμο Κορυδαλλού η κατασκευή κλειστού Γυμναστηρίου, Κολυμβητηρίου και 2 γηπέδων αντισφαίρισης που εντάχθηκαν πρόσφατα στο Π.Ε.Ε.

 –

2. Αίτημα σύγκλησης Επιτροπής Διαβούλευσης από τον κ. Γεώργιο Καράμπελα

Άρθρα σχετικά με το κολυμβητήριο Αγίας Παρασκευής ΕΔΩ. 

Άρθρα του κ. Γεώργιου Καράμπελα σχετικά με το κολυμβητήριο ΕΔΩ.

–

                                 

                                      Α.  ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ

Κυκλοφορούν κυρίως τρείς μύθοι για το ανοικτό:

• Οι φωνές των παιδιών θα ενοχλούν τους περίοικους
• Οι ευπαθείς ομάδες πληθυσμού θα αποφεύγουν να χρησιμοποιούν την πισίνα τους χειμερινούς μήνες
• Η ανοικτή πισίνα έχει αυξημένο κόστος θέρμανσης σε σχέση με το κλειστό

1. Οι φωνές των παιδιών θα ενοχλούν τους περίοικους

Τα τεχνικά δεδομένα στην περίπτωσή μας αποκλείουν  σοβαρή ενόχληση από αερόφερτο ήχο.

Η στάθμη της πισίνας, στην οποία κινούνται και «φωνάζουν» οι κολυμβητές, βρίσκεται 7μ. χαμηλότερα από την στάθμη της οδού Μ. Αλεξάνδρου, έτσι ώστε το τοιχίο που βρίσκεται παράλληλα με τον δρόμο αυτόν να λειτουργεί ως φυσικός ηχοφράκτης, επί του οποίου μπορεί να προβλεφθεί πρόσθετη ηχοαπορροφητική επένδυση. Ηχοπέτασμα επίσης αποτελεί και ο παράλληλος με την οδό Μακεδονίας τοίχος, όπως  και οι κερκίδες προς την Ηπείρου. Η μόνη ανοιχτή πλευρά βρίσκεται προς βορρά, αλλά σε αυτήν οι κοντινότερες πολυκατοικίες βρίσκονται σε απόσταση τουλάχιστον 70μ., και επιπλέον μεσολαβεί και το προτεινόμενο πάρκο, το οποίο λειτουργεί βεβαίως ηχοαπορροφητικά.

Υπάρχουν λοιπόν τεχνικές λύσεις για να περιορίσουν τις φωνές μέσα στον χώρο της πισίνας.

Ένας σοβαρός μελετητής τις γνωρίζει.

Είναι όμως απορίας άξιο το γεγονός ότι οι ίδιοι που θεωρούν τις φωνές των παιδιών ως ηχητική ρύπανση -ο κ. Μανδηλάς μάλιστα, αν και δάσκαλος, τις χαρακτηρίζει απαξιωτικά ως «οχλαγωγία»- συνιστούν ως θεραπεία το … ανοιγοκλειόμενο. Οποία υποκρισία! Κρατάμε κλειστή την πισίνα τους κρύους μήνες, όταν κανείς  δεν κάθεται με ανοικτά παράθυρα ή πόρτες στο σπίτι του και, έτσι και αλλιώς, οι φωνές των παιδιών δεν μπορούν να φτάσουν στα αυτιά του! Τους ζεστούς  μήνες, που  οι περίοικοι μπορούν να ανοίξουν τις μπαλκονόπορτες και να κάτσουν να πιουν καφέ στους εξώστες τους, η  οροφή του κλειστού θα ανοίγει και οι φωνές των παιδιών θα φθάνουν  στα αυτιά τους τόσο ακριβώς, όσο και με το ανοικτό. Ποια λοιπόν η διαφορά στο ζήτημα της δήθεν οχλαγωγίας  του ανοικτού με το ανοιγοκλειόμενο;

Το μόνο που μένει είναι ότι αναδεικνύονται ιδεολογικές συνεπαγωγές που παραπέμπουν σε φαινόμενα κοινωνικής ψυχοπαθολογίας, όπως π.χ. ότι προτιμάμε να δαπανήσουμε τεράστια ποσά για ακριβές εγκαταστάσεις και να μολύνουμε το άμεσο περιβάλλον με χημικές ουσίες, προκειμένου να προφυλαχτούμε από την «μόλυνση» των παιδικών φωνών…

2. «Οι  ευπαθείς» ομάδες πληθυσμού θα αποφεύγουν  να χρησιμοποιούν την πισίνα τους χειμερινούς μήνες                                                          

Μάρτυρας που διαψεύδει κατηγορηματικά αυτόν τον ισχυρισμό είναι η φωτογραφία που δημοσίευσα του ανοιχτού κολυμβητηρίου της Πετρούπολης,  κατάμεστου από παιδιά και η οποία λήφθηκε στις 21 Γενάρη 2014 το βράδυ… Μία εικόνα, χίλιες λέξεις!

Αλλά δέστε και στην φωτογραφία αριστερά ,τρία ανοιχτά κολυμβητήρια, στην Βουδαπέστη, στις όχθες του Δούναβη! Τους ανόητους τους Ούγγρους που δεν τα κάνουν κλειστά!

3. Η ανοικτή πισίνα έχει αυξημένο κόστος θέρμανσης σε σχέση με το κλειστό

Ένας  μύθος που φαίνεται ότι «πουλάει»…

Η ίδια η  μελέτη βιωσιμότητας (στο εξής ΜΒ) που δημοσίευσε ο Δήμος μας στις 17/02/17 εκτιμάει ότι (σελ. 21,  πίνακας “3.2 ΕΞΟΔΑ” ) το μέσο ετήσιο ενεργειακό κόστος  του κλειστού κολυμβητήριου μαζί με τις κτιριακές εγκαταστάσεις ανέρχεται στα 135,000€!   (90,000€ πετρέλαιο και  45,000€  ρεύμα).

Το ενεργειακό κόστος των κτηριακών εγκαταστάσεων, οι οποίοι  ανέρχονται σε 470μ²(σελ. 10, 11 της ΜΒ), δηλαδή ανάλογοι μιας μικρής τετραώροφης πολυκατοικίας, είναι μέγεθος για το οποίο όλοι μας έχουμε  εμπειρία. Δεν χρειαζόμαστε περισσότερα από 15,000€, έστω όμως ότι στην περίπτωσή μας μπορεί να φτάσει και στα 25,000€. Ποιο είναι όμως το αντίστοιχο κόστος του ανοικτού;

Σε αυτό το ερώτημα μας δίνει ξεκάθαρη απάντηση ο αδελφός Δήμος Γεροσκήπου, ο οποίος  διαθέτει ανοικτό κολυμβητήριο με 50άρα πισίνα(βλ. σχετική ιστοσελίδα).

Το ετήσιο κόστος θέρμανσης της δεξαμενής με κατά 50% περισσότερο όγκο νερού (αφού σε εμάς προβλέπεται 35άρα) και για 55% μεγαλύτερο χρόνο λειτουργίας (6.500 ώρες αντί των 4.189 ωρών του δικού μας -βλ. πίν. 3.5 της ΜΒ), με πετρέλαιο, ανέρχεται σε 15,300£ ή 26,000€!

Αν λοιπόν χρειαζόμαστε 26,000€ για την θέρμανση του νερού της δεξαμενής και άλλα 25,000€ για τις κτιριακές ανάγκες, φτάνουμε στα 51,000€.

Άρα το μέσο ετήσιο ενεργειακό κόστος της ανοικτής πισίνας με τις κτηριακές εγκαταστάσεις  ανέρχεται σε 51.000€ , δηλαδή το 37%  της κλειστής!!

Μεγαλοπρεπής μύθος λοιπόν το «αυξημένο» κόστος θέρμανσης του ανοικτού έναντι του κλειστού !

Η υπέρβαση αυτή του ενεργειακού κόστους κατά 84,000€ (135,000€ – 51,000€) καταναλώνεται:

1. στην θέρμανση του τεράστιου όγκου αέρα μεταξύ νερού και στεγάστρου(17,000μ³ ).
2. Στις  εγκαταστάσεις εξαερισμού και αφύγρανσης του τεράστιου κλειστού χώρου
3. Στην εγκατάσταση φωτισμού στην έκταση 1600τ.μ. του κλειστού!    
4. αν η οροφή γίνει ανοιγοκλειόμενη στις παραπάνω καταναλώσεις ενέργειας θα προστεθεί και μία ακόμα, , διότι απαιτούνται μηχανισμοί κύλισης και ολίσθησης, δηλαδή κινητήρες (μοτέρ) με σημαντική κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας.

Φυσικά ο μελετητής της ΜΒ γνωρίζει πολύ καλά τα παραπάνω και προειδοποιεί: «Επισημαίνεται ότι η λειτουργία ενός κλειστού κολυμβητηρίου απαιτεί μεγάλη κατανάλωση ενέργειας» (σελ. 34, ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ) – αλλά διαβάζει κανείς;

  Β.  Η ΖΟΦΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ  ΚΛΕΙΣΤΟΥ   Ή ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΟΜΕΝΟΥ

1. Το ανθυγιεινό περιβάλλον για τους λουόμενους

Όλοι οι αθλούμενοι σε κλειστά κολυμβητήρια γνωρίζουν ότι  το κλειστό (και θα είναι κλειστό για κάποιους μήνες ) έχει έντονα ανθυγιεινό περιβάλλον.

Το ανθυγιεινό περιβάλλον οφείλεται:

• στο γεγονός ότι οι υδρατμοί οι οποίοι παράγονται συνεχώς, λόγω της αναπόφευκτης διαφοράς θερμοκρασίας του νερού και του υπερκείμενου αέρα, εγκλωβίζονται εντός του κλειστού και  υγροποιούνται στην κάτω επιφάνεια του στεγάστρου
• στην περιοχή αυτή εγκλωβίζονται και οι χλωραμίνες, βακτηριοκτόνες ενώσεις που παράγονται κατά την χλωρίωση του νερού και οι οποίες περιέχονται στους υδρατμούς (η χρησιμοποίηση πλακών κράματος χαλκού και αργύρου στο μηχανοστάσιο για την ηλεκτρόλυση του νερού, μειώνει την ποσότητα των χλωραμινών, αλλά δεν την εξαφανίζει).

Στις χλωραμίνες  οφείλεται η δυσοσμία του αέρα, που στις κλειστές πισίνες εγκλωβίζεται στον χώρο των κολυμβητών.

2. Οι ανθυγιεινές επιπτώσεις στους περίοικους

Για να είναι ο όγκος του αέρα μέσα στο κολυμβητήριο βιώσιμος για τους λουόμενους, απαιτούνται μεγάλες εγκαταστάσεις  εξαερισμού και αφύγρανσης. Η απαγωγή των υδρατμών όμως στο περιβάλλον γίνεται με αεραγωγούς απαγωγής σε συγκεκριμένα σημεία, στα οποία  ο ρύπος είναι αυξημένος. Επειδή η στάθμη της οροφής του κλειστού είναι λίγο υψηλότερα από την στάθμη της οδού Μ. Αλεξάνδρου η εκτόξευση των υδρατμών θα γίνεται κυριολεκτικά στα «μούτρα» των περιοίκων. Και επειδή η λειτουργία του εξαερισμού είναι συνεχής κατά τις ώρες λειτουργίας του κλειστού, έτσι και η ρύπανση του περιβάλλοντος θα είναι και αυτή συνεχής.

Στην περίπτωση όμως του ανοικτού δεν υπάρχουν εγκαταστάσεις εξαερισμού, ούτε συγκεντρωμένες εκτοξεύσεις υδρατμών, παρά μόνο η φυσική εξάτμιση του νερού, όπως ακριβώς γίνεται στις ιδιωτικές πισίνες που ουδείς ενοχλείται.

3. Η αισθητική ρύπανση

Την αντιαισθητική  θέα του τεράστιου όγκου του κλειστού την έχω επισημάνει και στο δημοσίευμά μου της 01/05/17, όπου έγραφα χαρακτηριστικά:

«Θεωρώ δε το κριτήριο της αισθητικής του οικιστικού περιβάλλοντος ως το πρώτιστο, είναι δε ιεροσυλία και χυδαιότητα να προβάλλονται κριτήρια οικονομίστικα του στυλ «θα καίμε περισσότερη ενέργεια όταν είναι ανοικτό» – πράγμα που και αυτό το αμφισβητώ».

Το πρόβλημα του μεγάλου όγκου του κλειστού το γνωρίζει και ο μελετητής της ΜΒ(σελ. 5):

«Η κάλυψη (του κλειστού σ.σ.) αποτελεί οπτικά κάτοψη για τις γειτνιάζουσες ιδιοκτησίες. Θα καταβληθεί προσπάθεια ώστε το τελικό ύψος της στέγασης να έχει κατά το δυνατό το χαμηλότερο δυνατό ύψος, ώστε να επιτευχθεί ο στόχος της σωστής ένταξης του κτιρίου στο περιβάλλον (ο όγκος να μην ενοχλεί τις περιμετρικά ευρισκόμενες ιδιοκτησίες)».

Αλλά και ο κ. Μανδηλάς φοβάται ότι ο όγκος του ανοιγοκλειόμενου (θυμίζω ανάλογος του όγκου τεσσάρων πολυκατοικιών) θα είναι ένα αρχιτεκτονικό έκτρωμα -τον διαβεβαιώνω ότι έχει δίκιο να φοβάται- και βάζει σαν «απαραίτητη προϋπόθεση» να είναι «από αρχιτεκτονική άποψη κόσμημα»!

Ε, τότε, να φωνάξουμε τον Καλατράβα για να σιγουρευτούμε ότι στην Νέα Ζωή θα έχουμε ένα… «κόσμημα»! Ίσως αυτόν τον αρχιτέκτονα να έχει στο μυαλό της η κ. Πετσατώδη όταν ανεβάζει το κόστος της αμοιβής της μελέτης του ανοιγοκλειόμενου  στο… 1,200,000€!

Παρόλο όμως τον φόβο του, ο αρθρογράφος, προκειμένου να υποστηρίξει την πρόταση για κλειστό-ανογοκλειόμενο υποτιμάει την  νοημοσύνη μας, όταν ισχυρίζεται ότι «Η απόλαυση της ευχάριστης θέας μπαίνει σαν θέμα εκεί όπου υπάρχει και αρκετό πράσινο στον περιβάλλοντα χώρο,  που  νομίζω ότι δεν είναι ακριβώς η περίπτωσή μας»!

Πρόκειται για κυνική ομολογία, ότι η πρόταση του Δήμου για κλειστό δεν αφήνει περιθώρια ούτε για ευχάριστη θέα, ούτε για πράσινο!

Αλλά θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι η απόλαυση της ευχάριστης θέας «μπαίνει σαν θέμα», παντού και πάντοτε στην καθημερινή μας ζωή.

Μπαίνει στον μικρό κήπο της αυλής, μπαίνει στο δέντρο του πεζοδρομίου, μπαίνει στο ανθοδοχείο στο καθιστικό μας, μπαίνει στις γλάστρες στο μπαλκόνι μας και εσείς λέτε ότι «δεν μπαίνει σαν θέμα» για μια μεγάλη οικιστική παρέμβαση στην καρδιά της Νέας Ζωής;

Όταν επί 30 χρόνια αντικρίζουμε την μιζέρια, την εγκατάλειψη, την βρωμιά, έχουμε ανάγκη, εμείς οι κάτοικοι της Νέας Ζωής, αλλά και η πόλη ολόκληρη, να ξεπλύνουμε τα μάτια μας από το οικτρό αυτό θέαμα. Και  θα ξεπλυθούν μόνο ανοίγοντας τους χώρους και όχι προσθέτοντας νέους ακατέργαστους, εκτρωματικούς όγκους (έστω και με τον Καλατράβα).

Γι’ αυτό και στην πρότασή μου η ευχάριστη θέα μπαίνει σαν κύριο θέμα και προσφέρει σαν κάτοψη, όχι ογκώδη στέγαστρα, αλλά δύο στρέμματα νερού και πάρκου!

Να γιατί  αυτό είναι ένα χρέος που πρέπει κάποτε να εξοφληθεί!

Γ.  ΜΕΛΕΤΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ή  ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ;

1. Οι τραγικά μεγάλες δαπάνες θέρμανσης, λειτουργίας και συντήρησης

Στο  κεφάλαιο «ΜΥΘΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ» έδειξα ότι το ετήσιο ενεργειακό κόστος του ανοικτού είναι το 37% από το αντίστοιχο του κλειστού. Αλλά και οι δαπάνες συντήρησης είναι τραγικά μεγαλύτερες στην περίπτωση του κλειστού. Διότι πέραν από την συντήρηση του μηχανοστασίου που αφορά το νερό (φίλτρα, αντλίες, σύστημα απολύμανσης κλπ), η οποία  είναι κοινή και στις δύο περιπτώσεις, στην περίπτωση του κλειστού προστίθενται:

• η συντήρηση των εγκαταστάσεων εξαερισμού και αφύγρανσης
• η συντήρηση της εκτεταμένης ηλεκτρολογικής εγκατάστασης
• η συντήρηση των συστημάτων κύλισης και ολίσθησης των ανοιγοκλειόμενων τμημάτων της οροφής
• η συντήρηση της επικάλυψης του στέγαστρου (αντιηλιακή προστασία και στεγάνωση)
• η συντήρηση του μεταλλικού σκελετού του στεγάστρου , που σημαίνει επαναβαφή κάθε 3-5 χρόνια σε ύψος 9μ. με σκαλωσιές και… δεν συμμαζεύεται!

Στον ίδιο πίνακα «3.2 ΕΞΟΔΑ» της ΜΒ, η συντήρηση του νερού εκτιμάται σε 20,000€ ετησίως και άλλα τόσα η συντήρηση του Η/Μ εξοπλισμού, ενώ  ο μελετητής δεν συμπεριέλαβε το κόστος συντήρησης του στεγάστρου (ουδέν αναφέρεται στην μελέτη). Στο δε κόστος συντήρησης του Η/Μ εξοπλισμού του ανοικτού προφανώς ουδέν των ανωτέρω υφίσταται.

ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΚΟΣΤΟΥΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗΣ

Ήδη λοιπόν με το κλειστό θα δαπανούμε 134,000€ το έτος παραπάνω απ’  ότι με το ανοικτό!

Όπως σημείωσα και παραπάνω, ο μελετητής της ΜΒ γνωρίζει ότι η λειτουργία ενός κλειστού κολυμβητηρίου απαιτεί μεγάλη κατανάλωση ενέργειας και για την αντιμετώπισή της προτείνει να εγκατασταθούν «όλα τα ικανά συστήματα εξοικονόμησης ενέργειας όπως, φωτοβολταϊκά συστήματα, ηλιακοί συλλέκτες» κλπ.. Στο κόστος λοιπόν της συντήρησης πρέπει να προστεθεί και το κόστος αυτών των συστημάτων. Που θα φτάσει λοιπόν αυτό το κόστος;

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Τα φωτοβολταϊκά και οι συλλέκτες προφανώς θα τοποθετηθούν επί της οροφής. Να λοιπόν τι άλλο, αισθητικώς «ωραίο» θα ορώνται οι περίοικοι. Και να μην ξεχάσω την περιβαλλοντική επίπτωση από την αντανάκλαση των ηλιακών ακτίνων στα σπίτια τους… 

2. Οι υψηλές συνδρομές των χρηστών και οι προοπτικές μιας αθλητικής φάμπρικας

Η ΜΒ (σελ. 32) προτείνει μηνιαία συνδρομή για τους χρήστες τα 40€ για τον κάτοικο και τα 50€ για τον μη.

Αυτά για να αντιμετωπιστεί το έλλειμμα του προϋπολογισμού που αρχικά εκτιμάται στα 60,000€ έως 80,000€ ετησίως. Αλλά ισχυρίζεται (σελ. 34) «εφ’ όσον επιτευχθεί και διατηρηθεί υψηλό επίπεδο παρεχομένων υπηρεσιών παράλληλα με χαμηλές δαπάνες λειτουργίας, είναι σύντομα εφικτή ακόμη και η πλεονασματική λειτουργία»!!!

Βεβαίως κ. μελετητά! Αν η γιαγιά μας είχε ρόδες θα ήταν Μερσεντές, λένε στο χωριό μου!

Με ποιους εργαζόμενους, τους οκταμηνίτες; Με ποιά τεχνική υπηρεσία, αυτή που δεν μπορεί να αλλάξει τις καμμένες λάμπες στο γήπεδο Κοντοπεύκου; Αυτή που, μετά από πέντε χρόνια συνεχών αιτημάτων, κατάφερε μόλις εφέτος (κι’ αυτό το οφείλουμε στις προσπάθειες του αντιπροέδρου του ΠΑΟΔΑΠ κ. Α. Σερκεδάκη) να αρχίσει τις εργασίες επισκευής του κατεστραμμένου παρκέ του γηπέδου; Αυτήν που αδυνατεί να υλοποιήσει ένα WC ΑΜΕΑ επίσης στο ίδιο γήπεδο, με έτοιμη την μελέτη που τους έχει δοθεί εδώ και χρόνια;

Όταν όμως αρχίσουν τα δύσκολα, που είναι η εποχή της λειτουργίας της εγκατάστασης και ο λογαριασμός δεν θα βγαίνει, τότε, όπως επισημαίνει και η ΜΒ (σελ. 32) «συνήθως γίνεται εκ των υστέρων προσπάθεια να επιβληθούν υψηλότερες εισφορές χρήσης». Ο βασικός λοιπόν κίνδυνος είναι οι χρήστες να αντιδράσουν κατευθυνόμενοι σε άλλες εγκαταστάσεις και τότε το κολυμβητήριο ή θα κλείσει (μια και δεν θα μπορεί ο Δήμος να το συντηρήσει) ή θα στραφεί σε αναζήτηση πελατείας εκτός αθλουμένων κατοίκων, όπως εκδηλώσεις, ενοικιάσεις, διαφημίσεις, αγώνες επιχορηγούμενους από ιδιωτικές εταιρείες κλπ.

Άρα ο δημότης-κάτοικος στην εξέδρα! Αυτό θέλουμε;

3. Το απαγορευτικό κόστος της κατασκευής του κλειστού

 Κατ’ αρχήν η βιωσιμότητα της εγκατάστασης δεν είναι άσχετη με το κόστος κατασκευής της. Υπάρχει το κόστος «απόσβεση παγίων», που σε μια ιδιωτική επιχείρηση είναι εκ των ουκ άνευ, ενώ όταν πρόκειται για δημόσιο χρήμα  το ξεχνάμε, λες και κάποιος «άλλος» και όχι εμείς οι δημότες, βάζει το αρχικό κεφάλαιο. Η δε ΜΒ το ξεπερνάει με μία φράση «απορία ψάλτου βήξ» του στυλ «η κοινωνική ανταποδοτικότητα μιας κολυμβητικής εγκατάστασης είναι το επταπλάσιο της δαπάνης» (σελ. 3), την οποία πασπαλίζουμε και με ολίγη Ευρωπαϊκή Ένωση για να γίνει πιο πιστευτή. Πόσα χρήματα λοιπόν θα δαπανήσουμε για την κατασκευή μιας εγκατάστασης για την οποία υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να κλείσει ή να αποκλείσει τους δημότες-κατοίκους από την χρήση της; Είναι παράλογο το ερώτημα;

Και όμως ο Δήμος, ο μόνος αρμόδιος να απαντήσει, τηρεί σιγή ιχθύος!

Το μόνο στοιχείο που διαθέτουμε είναι η δημόσια αναφορά της  κ. Πετσατώδη ότι το ύψος αμοιβής της μελέτης θα ανέλθει στο 1,200,000€. Αυτό προφανώς υπολογίστηκε σαν ποσοστό σε κάποιο προϋπολογισμό, ως ο νόμος προβλέπει, τον οποίο εγώ υπολογίζω στο ύψος των 17,000,000€!

Αν αυτό αληθεύει , τότε η μυστικοπάθεια του Δήμου εξηγείται. Ντρέπονται!

Διότι μόνο για ντροπή μπορεί να πρόκειται, όταν επί Δημάρχου κ. Σιδέρη μελετήθηκε η ολοκλήρωση του κλειστού με 50άρα πισίνα με προϋπολογισμό 4,500,000€ και δημοπρατήθηκε επί Δημάρχου κ. Γιαννακόπουλου (2007) με κόστος 6,500,000€ και σήμερα, επί σοβαρής οικονομικής κρίσης, με πτώση του εργατικού κόστους κατά 50% και μείωση του μεγέθους της πισίνας στο 1/3, να μιλάμε για τριπλασιασμό του κόστους!

Η Δημοτική αρχή οφείλει να τοποθετηθεί άμεσα και δημόσια  σε αυτό το θέμα!

Δ. Η «ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ» ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Το φαινόμενο της αιχμαλωσίας, από τους κατά τεκμήριο εξουσιαζόμενους  των εχόντων την εξουσία ελέω λαϊκής εντολής, είναι διαχρονικό και αφορά όλες τις  χώρες που έχουν αναπτύξει και στηρίζονται ,σχεδόν ολοκληρωτικά, σε έναν υπερτροφικό γραφειοκρατικό μηχανισμό , ο οποίος έχει καταλήξει να λειτουργεί με βάση τα δικά του συμφέροντα, ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας  και έχει αυτονομηθεί πλήρως από αυτήν. Το ζήτημα  αυτό έχουν αναλύσει διεθνούς φήμης κοινωνιολόγοι και οικονομολόγοι, όπως π.χ. ο πασίγνωστος Τζόζεφ Στίγκλιτς -δεν είναι δική μου η πατρότητα της ερμηνείας του φαινομένου. Φυσικά σκοπός μου δεν είναι η ανάλυση αυτής της κοινωνικής παρέκκλισης από την δημοκρατική λειτουργία σε γενικό επίπεδο, αλλά να παρουσιάσω συγκεκριμένα παραδείγματα από τον δικό μας μικροχώρο, που έχουν επηρεάσει αρνητικά το κοινωνικό γίγνεσθαι των δημοτικών μας πραγμάτων και εν πολλοίς επεξηγούν τις αστοχίες στην υλοποίηση των προγραμμάτων, ανατρέποντας στην ουσία την λαϊκή εντολή.

Παράδειγμα πρώτο: Στελέχη της τεχνικής μας υπηρεσίας ενέκριναν τον ορισμό των θέσεων στάθμευσης του κολυμβητηρίου στην κεντρική πλατεία. Η έγκριση αυτή ενείχε και ποινικό αδίκημα,  αφού στηρίχτηκε στην ψευδή δήλωση επί δημοσίου εγγράφου ότι το ΟΤ 111 απέχει  λιγότερο από 800μ. από την πλατεία. Ποιος και πότε τους απέδωσε ευθύνες για αυτήν την ψευδή δήλωση; Ούτε γάτα, ούτε ζημιά!

Παράδειγμα δεύτερο: Το 2003 η ίδια υπηρεσία έκρινε ότι το 2^ο-10^ο Νηπιαγωγείο (Λεωνίδου) έπρεπε να κατεδαφιστεί γιατί στην οροφή είχαν φανεί τα σίδερα της πλάκας. Ευτυχώς, τότε πρόεδρος της σχολικής επιτροπής ήταν ο Γ. Βλάχος και αντιδήμαρχος παιδείας ο Ν. Φωτόπουλος, οι οποίοι  με βάση μελέτη μου, επισκεύασαν τις  ζημιές, με λίγα χρήματα  και το ωραίο αυτό κτήριο ζει και βασιλεύει.

Παράδειγμα τρίτο:  το 2011 επί Δημάρχου Ζορμπά οι ίδιοι άνθρωποι γνωμάτευσαν  ότι το κτήριο του 4^ου Νηπιαγωγείου είναι κατεδαφιστέο. Εγώ και άλλοι τρεις έγκριτοι μηχανικοί της πόλης δώσαμε αγώνα να πείσουμε για το λανθασμένο της γνωμάτευσης αυτής. Ο  τότε Δήμαρχος, αιχμάλωτος στο άρμα των υπηρεσιών του, μάς λοιδόρησε και επιχείρησε να μας απαξιώσει. Τελικά,  μετά από ένα χρόνο έντασης, ανεξάρτητος ιδιώτης μελετητής, που όρισε ο ίδιος ο Δήμαρχος,  μάς δικαίωσε πλήρως. Το κτήριο σώθηκε και με παρέμβασή μας  ο ΟΣΚ επισκεύασε το πρόβλημα με 12,500€.

Ποιος και πότε αξιολόγησε τα συνεχή αυτά λάθη των ίδιων ανθρώπων τα τελευταία τριάντα χρόνια;

Με ποιες θέσεις και προαγωγές τους αντάμειψαν;  

Σε ποια λοιπόν στελέχη στηρίζεται η νυν Δημοτική αρχή για να προχωρήσει τα μεγάλα έργα της πόλης;

Διότι το ανήκειν σε μια επιστημονική συντεχνία δεν είναι από μόνο του εχέγγυο διανοητικής αξίας ή επαγγελματικής ανιδιοτέλειας, η οποία κάλλιστα μπορεί να στρεβλωθεί από τον κοινωνικό και πολιτικό περίγυρο στον οποίο αναπτύσσεται.

Και κυρίως τι θα εφαρμόσει;

Π.χ. στο ΟΤ 111  η προεκλογική της υπόσχεση ήταν να προχωρήσει στην «αξιοποίηση των εγκαταστάσεων» , ενώ από το 2004, ως Συνεργασία Πολιτών, είχε υιοθετήσει την πρότασή μου, ανοιχτά και επίσημα (βλ. το «Εν Αγία Παρασκευή», τεύχος 33, σελ. 7). Γιατί σήμερα την πετάει στα σκουπίδια; Βεβαίως έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει, αλλά δεν χρωστάει τουλάχιστον κάποιες εξηγήσεις, αν όχι σε μένα, τουλάχιστον στην παράταξή της;

ΕΠΙΛΟΓΟΣ                           

Βασικό  συμπέρασμα: Το σχήμα «οι αιρετοί εκλέγονται από τον λαό και υλοποιούν τα προγράμματα για τα οποία τους ψήφισαν» δεν λειτουργεί.

Η σχέση εξάρτησης από τις υπηρεσίες αναδεικνύεται ως ο βασικός παίκτης, ενώ ταυτόχρονα προωθείται ο αποκλεισμός των απλών δημοτών από την πολιτική συμμετοχή, η οποία συνδέεται ευθέως με την παρακμή των δημοκρατικών θεσμών, όπως είναι οι δημοτικές παρατάξεις και η αντικατάστασή τους στην πράξη από «θεσμούς» μη προσιτούς στον λαϊκό έλεγχο.

Η λειτουργία και το δικαίωμα της παράταξης  να χαράσσει πολιτική έχει περάσει στα χέρια της διοικητικής γραφειοκρατίας. Αυτή  ασκεί πολιτική , η οποία πλέον γίνεται «άθλημα» εσωτερικού χώρου με αθέατους παίκτες και στημένο διαιτητή.

Εκεί οφείλεται και η υποβάθμιση των Δημοτικών Συμβουλίων, στα οποία ο δημοκρατικός διάλογος έχει εκφυλιστεί σε έναν αγώνα ποιος θα φωνάξει περισσότερο και στον οποίο σπάνια γίνεται ακουστή η φωνή της λογικής.

Αυτό γρήγορα οδηγεί τις  δημοτικές  αρχές σε μια φοβική αντιμετώπιση των φυσικών συμμάχων του δήμου, δηλαδή τις ανιδιοτελείς και ανεξάρτητες συλλογικότητες και τους ενεργούς δημότες.

Όλους αυτούς, που κάθε νοήμων  δήμαρχος θα ευχόταν να τους είχε επίσημους συνεργάτες και συμμάχους, για να αντιμετωπίσει τις γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και αντιστάσεις, αντίδοτο στην «δύσκαμπτη» γραφειοκρατική δομή του δήμου και της πολιτείας.

Αγία Παρασκευή 25/07/17

Γιώργος Καράμπελας ,

πολιτικός μηχανικός, κάτοικος Νέας Ζωής

Η Νέα Ζωή είναι η γειτονιά που ζω από την ώρα που οι γονείς μου με πήραν από το μαιευτήριο της «Έλενας». Μια γειτονιά που δεν έχει πια αλάνες , ούτε χώρους να αναπτύξει  κοινωνική ζωή, ούτε σύλλογο κατοίκων, ώστε να διεκδικεί οργανωμένα  τα όνειρά της – αν και όσα έχει -, όπως γίνεται με όλες τις άλλες γειτονιές της πόλης. Ίσως και γι’ αυτό να μην της δίνουν σημασία οι «αρμόδιοι»….

Όταν άρχισαν οι συζητήσεις για το κολυμβητήριο το 1987,  ήμουν ήδη πολιτικός μηχανικός με 16 χρόνια εμπειρία και είχα  μία κόρη 6 ετών. Χάρηκα που θα της δινόταν η ευκαιρία να χαρεί την κολύμβηση στην γειτονιά της. Ακόμα περιμένει…

Το διαρκές έγκλημα συντελέστηκε και φαίνεται ότι τα τριάντα χρόνια που μεσολάβησαν δεν είναι αρκετά. Και δυστυχώς στις μέρες μας δεν υπάρχει ο «από μηχανής θεός» που θα μας φέρει την «κάθαρση»!

Είναι όμως πλέον καιρός να τελειώνουμε με όλα αυτά. Όχι όμως, όπως λένε κάποιοι, «κάντε κάτι, ότι και να είναι αυτό, αρκεί να σταματήσει αυτό το αίσχος».

Δεν πρέπει να ανεχθούμε την  ολοκλήρωση του εγκλήματος  στο όνομα της κοινωνικής κόπωσης!

Το χρέος στην Νέα Ζωή πρέπει να ξεπληρωθεί και μάλιστα με τόκο!

ΜΕΡΟΣ Α΄  

Ο  ΕΞΑΡΧΗΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ «ΜΑΓΙΚΟ ΚΛΕΙΔΙ»

Τρεις μήνες σχεδόν πέρασαν από την ημέρα που ξαναδημοσίευσα (01/05/2017) την πρότασή μου -που είχε υιοθετηθεί και από την Ένωση Συλλόγων Γονέων από το 2004- για την αξιοποίηση των ημιτελών εγκαταστάσεων στο ΟΤ 111. Επαναλαμβάνω τις βασικές αρχές που διέπουν την λογική της πρότασης:

1. Σεβασμός στο δημόσιο χρήμα (δηλαδή στο δικό μας χρήμα)
2. Αναβάθμιση του οικιστικού περιβάλλοντος της περιοχής
3. Στέγαση αναγκαίων δημοτικών υπηρεσιών
4. Κάλυψη αθλητικών/θεραπευτικών αναγκών της πόλης
5. Προστασία του περιβάλλοντος

Την πρότασή μου αυτή επιδοκίμασαν ή και εγκωμίασαν εκατοντάδες συμπολίτες μας και εξέφρασαν την θετική τους γνώμη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ανάμεσά τους δε και σημαίνοντα πρόσωπα της σημερινής δημοτικής αρχής.

Λίγοι, μετρημένοι στα δάκτυλα, ενώ δεν είναι αντίθετοι στην πρότασή μου, εξέφρασαν καλοπροαίρετα τους προβληματισμούς τους μήπως το κολυμβητήριο πρέπει να είναι κλειστό ή ανοικτό. Ανάμεσα σε αυτούς, και ο Α. Μανδηλάς (βλ. “Ο Σχολιαστής” 29/6/2017), ο οποίος όμως, αφού απορρίπτει -και σωστά– το κλειστό, παραθέτει τα κατά την γνώμη του μειονεκτήματα του ανοικτού και καταλήγει στο «κλειστό με δυνατότητα να ανοίγει (ανοιγοκλειόμενο)», προφανώς σε μία προσπάθεια να κρατήσει δύο καρπούζια στην ίδια μασχάλη. Δύσκολο…

Σε όλους αυτούς έχω να πω ότι οι σκέψεις τους είναι «κολλημένες» στην υλοποίηση μιας αμιγούς αθλητικής εγκατάστασης και μάλιστα με τους προ τριακονταετίας αρνητικούς όρους και προϋποθέσεις, που έκαναν δυσβάστακτη την εγκατάσταση αυτή για την Νέα Ζωή και δικαίωσαν τους περίοικους που ορθά αντέδρασαν.

Θα πρέπει επίσης να καταλάβουμε ότι, ακριβώς επειδή ουδέποτε έγινε  διάλογος σε ένα ουσιαστικό επίπεδο, οι απόψεις πολώθηκαν γύρω από δύο ακραίες θέσεις.

Η μία να αποπερατωθεί το έργο με βάση τον αρχικό σχεδιασμό, αδιαφορώντας για τις αρνητικές επιπτώσεις στην περιοχή και η άλλη να το γκρεμίσουμε και να μπαζώσουμε το οικόπεδο, αδιαφορώντας για το δημόσιο χρήμα που έχει μέχρι σήμερα δαπανηθεί.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Εδώ να θυμίσω ότι στις 27/04/2013 ο πρ. Δήμαρχος Β. Ζορμπάς είχε φέρει –δημοκρατικά ενεργών– την πρόταση της ολικής κατεδάφισης-μπαζώματος στην Επιτροπή Διαβούλευσης, στην οποία αντιτάχθηκα με αναλυτικά επιχειρήματα και ανέπτυξα την πρότασή μου για την ανάπλαση του ΟΤ 111. Οι περίπου 20 παρευρισκόμενοι φορείς της πόλης και οι άλλοι τόσοι συνδημότες υποστήριξαν με θέρμη την πρότασή μου, σε βαθμό που ο κ. Ζορμπάς- προς τιμή του- όχι μόνο απέσυρε την δική του, αλλά αναθεώρησε το προεκλογικό πρόγραμμα της παράταξής του και πρότεινε να γίνει στο ΟΤ 111 ένας χώρος «Θεματικού Πάρκου» που εκτιμούσε ότι «αποτελεί την βέλτιστη λύση»(!). Ανέλυε μάλιστα ότι: «οι χώροι και οι εγκαταστάσεις του Θεματικού Πάρκου θα αναπτυχθούν με την πιθανή αξιοποίηση των υπαρχόντων κατασκευών» και θα περιλαμβάνουν χώρους εκθέσεων, προβολών, παραστάσεων, υπαίθρια αμφιθέατρα, χώρους αθλητισμού, κλπ!!

Χαίρομαι που ο κ. Ζορμπάς υιοθέτησε προεκλογικά την πρότασή μου, αλλά ο ίδιος έθεσε εν αμφιβόλω την ειλικρίνεια των υποσχέσεών του, όταν μετεκλογικά αναζήτησε την λύση του προβλήματος στον … Δήμο Χολαργού  

( και φυσικά «έφαγε πόρτα»)!

Είναι ανάγκη λοιπόν, έστω και μετά από τριάντα χρόνια, να συνειδητοποιήσουμε ότι επρόκειτο  για έναν εξαρχής λανθασμένο σχεδιασμό.

Από την εποχή που μελέτησα τον φάκελο του έργου (2004) κατάλαβα ότι το «μαγικό κλειδί» που θα άνοιγε την πόρτα της λογικής και θα παραμέριζε τις ακραίες, άρα και εξωπραγματικές, θέσεις ήσαν τρεις λέξεις:

Πισίνα,    35άρα,   ανοικτή!

• Πισίνα, γιατί σέβεται το μέχρι τότε  δαπανηθέν χρήμα και καλύπτει τον σκοπό του αρχικού

σχεδιασμού (τις αθλητικές /θεραπευτικές ανάγκες της πόλης)

• 35άρα, γιατί διαφυλάττει τον ήπιο χαρακτήρα της δημοτικής εγκατάστασης, αποθαρρύνοντας

υπερτοπικές επιρροές και το κυριότερο,

• ανοικτή, γιατί :
• δίνει την δυνατότητα δημιουργίας 1200μ² πάρκου,
• απελευθερώνει 1600μ² δόμησης που αξιοποιούνται σαν χρήσιμοι χώροι,
• προστατεύει το περιβάλλον από εκτρωματικές  υπερκατασκευές και συγκεντρωμένους

ρύπους ,

• επιλύει τα εγγενή προβλήματα των πολεοδομικών παραβάσεων( υπέρβαση κάλυψης

και όγκου, παραβίαση πλαγίων αποστάσεων) που εμπεριέχει η λύση του κλειστού και

• κατεβάζει σε λογικά επίπεδα το κόστος, τόσο της κατασκευής, όσο και της  λειτουργίας

                              των εγκαταστάσεων .

Είναι προφανές λοιπόν ότι δεν αναφέρομαι σε μία εγκατάσταση αμιγώς αθλητική και μάλιστα όχι πρωτευόντως αθλητική.

Αναφέρομαι σε αξιοποίηση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων προς όφελος της Νέας Ζωής (άρα και της πόλης γενικότερα), με κύριο στόχο την αναβάθμιση της περιοχής οικιστικά, κοινωνικά και οικονομικά. Το αθλητικό κομμάτι είναι βασικό αλλά όχι το πρώτο, και αυτό πρέπει να γίνει κατανοητό.

Οι λόγοι είναι οι εξής:

Οι αθλητικοί χώροι, όταν γίνονται μέσα σε πυκνοδομημένο αστικό περιβάλλον (πράγμα που δεν είναι καταρχήν κακό), πρέπει:

• να σέβονται τον χαρακτήρα της περιοχής
• να εντάσσονται ομαλά σε αυτήν με αυξημένα αισθητικά κριτήρια
• να αποφεύγονται δυσμενείς περιβαλλοντικές επιπτώσεις στο μικροκλίμα της περιοχής και
• να τηρούνται όλοι οι όροι δόμησης που διασφαλίζουν την ομαλή λειτουργία του αθλητικού

   χώρου.

Ποιους από τους παραπάνω όρους πιστεύετε ότι κάλυπτε η αρχική μελέτη του 1987 για κλειστό κολυμβητήριο;

ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΚΑΝΕΝΑΝ!

Το ότι δεν καλύπτονται οι παραπάνω όροι το επιβεβαιώνει και ο Α. Μανδηλάς σε σχετικό δημοσίευμά του από το 2002 (το έχω στο αρχείο μου). Αναφέρει σχετικά:

• η αρνητική γνωμάτευση της Γ.Γ.Α. για την καταλληλότητα του ΟΤ 111 για κλειστό κολυμβητήριο
• η παραβίαση ουσιαστικών όρων δόμησης όπως η υπέρβαση του επιτρεπόμενου ποσοστού

κάλυψης και η παραβίαση της πρασιάς των 6μ

• το πρόβλημα της έλλειψης θέσεων στάθμευσης (αυτές που η Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου

όρισε στην… κεντρική Πλατεία!)

• η έλλειψη πάρκου στην περιοχή
• ο ορατός κίνδυνος το κολυμβητήριο να μην χρησιμοποιείται από τους κατοίκους της περιοχής

ή και της πόλης (αφού, με προδιαγραφές Ολυμπιακών Αγώνων και χρηματοδότηση από την Γ.Γ.Α. θα είχε υπερτοπική σημασία και χρήση).

Με βάση τα ανωτέρω ο αρθρογράφος παραθέτει απόψεις, ότι η ολοκλήρωση των εργασιών του κλειστού «θα είχε επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής των περιοίκων», οι οποίες «θα υποθήκευαν το μέλλον της περιοχής για πολλές γενιές»!

Στο πρόσφατο δημοσίευμά του μάλιστα, προσθέτει άλλο ένα επιχείρημα, το ότι «το κλειστό δεν αξιοποιεί τα πλεονεκτήματα του κλίματος της Μεσογείου σε τέτοιο βαθμό που δεν μπαίνει καν σε συζήτηση»!

Τα  μεγάλα όμως μειονεκτήματα μιας κλειστής κατασκευής, έστω και ανοιγοκλειόμενης –τα οποία ουδείς αναφέρει αφού δεν σκέφτονται  τίποτε άλλο, παρά μόνο μια αθλητική εγκατάσταση–, είναι ότι:

• αποκλείει την συνύπαρξη στον ίδιο χώρο πάρκου αξιόλογης επιφάνειας
• αλλάζει αρνητικά το μικροκλίμα της περιοχής (βλ. σχετικό δημοσίευμά μου της 12/06/17 ) και
• βάσει της πολεοδομικής νομοθεσίας το στέγαστρο του κλειστού δεσμεύει δόμηση του οικοπέδου

από όποιο υλικό και αν είναι φτιαγμένο (μπετόν, μέταλλο, ξύλο, τζάμι, τέντα έως και… άχυρα)

Στην περίπτωσή μας, το κλειστό ή  ανοιγοκλειόμενο κολυμβητήριο θα δεσμεύσει περίπου 1600μ² χώρων ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΩΝ για την κοινωνική, οικονομική, πολιτιστική αλλά και αισθητική αναβάθμιση της πόλης.

Τι θα μπορούσαν να είναι αυτοί οι χρήσιμοι χώροι;

• Η αίθουσα εκμάθησης (375μ²) θα μπορούσε να γίνει αίθουσα συναυλιών, διαλέξεων και θεατρικών παραστάσεων
• Θα μπορούσε να προβλεφθεί ένα Κ.Ε.Π., που η περιοχή το έχει ανάγκη
• Θα μπορούσαν να στεγαστούν τα δημοτικά ιατρεία του Τσακού, το δημοτικό ωδείο και η αίθουσα ρυθμικής της Οδ. Ανδρούτσου, για τα οποία πληρώνουμε σήμερα ενοίκιο.

(μόνο με τα ετήσια μισθώματα αυτών των τριών χώρων υπερκαλύπτουμε το ετήσιο κόστος της θέρμανσης του νερού της πισίνας)

• Θα μπορούσε να στεγαστεί το αρχείο της πολεοδομίας, που σήμερα στεγάζεται στην Μάνδρα Αττικής
• Θα μπορούσε…
• Θα μπορούσε…

Όλα αυτά που μπορούμε και αξίζουμε να τα έχουμε θα τα χάσουμε, επειδή κάποιοι θεωρούν ότι ένα στέγαστρο κλειστό ή ανοιγοκλειόμενο έχει μεγαλύτερη βαρύτητα για την ζωή της περιοχής και της πόλης γενικότερα.

Επηρεασμένοι από την όντως υπάρχουσα ανάγκη για ένα κολυμβητήριο στην Αγ. Παρασκευή δεν συνειδητοποιούν ότι η επιμονή τους να είναι κλειστό ή ανοιγοκλειόμενο τους οδηγεί στην επανάληψη του αρχικού λανθασμένου σχεδιασμού της προ τριακονταετίας εποχής και στην συνέχιση του περιβαλλοντικού και οικιστικού εγκλήματος.

Όμως την πενταετία 1985-1990 οι ιθύνοντες εκείνης της εποχής είχαν τουλάχιστον την δικαιολογία ότι εγκαθιστώντας ένα κολυμβητήριο ολυμπιακών προδιαγραφών στην πόλη μας, έστρωναν το χαλί των Ολυμπιακών  Αγώνων του 1996. Ουδένα ενόχλησε ότι το ΟΤ 111 είχε κριθεί ακατάλληλο για την χρήση αυτή από την Γ.Γ.Α., αφού τελικά και η ίδια η Γ.Γ.Α., ακυρώνοντας τον εαυτό της(!), χρηματοδότησε το έργο.

Πρόκειται για ένα κλασσικό παράδειγμα περί του πώς οι «αρμόδιοι» δεν αξιολογούν την πραγματική ωφέλεια ενός έργου, προκειμένου να κόψουν την κορδέλα των εγκαινίων του…

Η ίδια πολιτική ακολουθήθηκε επί δημαρχίας Γιαννακόπουλου όταν, το 2002, οι πολεοδομικές παραβάσεις καθαγιάστηκαν με… νομοθετική ρύθμιση και επιδιώχτηκε να ενταχθεί στα ολυμπιακά έργα του 2004, με βάση τον ίδιο λανθασμένο σχεδιασμό, αλλά και επί δημαρχίας Α. Σιδέρη, μιας και η ΓΓΑ εξακολουθούσε να διαθέτει 3,000,000€ για την αποπεράτωσή του, μόνο αν ήταν κλειστό και ολυμπιακών προδιαγραφών. Τα αποτελέσματα είναι γνωστά -μηδέν δια του μηδενός ίσον εγκατάλειψη στο άπειρον-, αλλά οι «αρμόδιοι»… πέρα  βρέχει!

Διότι την ίδια πολιτική του «να προκάνουμε τα εγκαίνια του ότι νάναι» ακολουθεί και η σημερινή δημοτική αρχή και, δυστυχώς, όχι μόνο στο ΟΤ 111, αλλά και στο Δημαρχείο και στο Αθλητικό κέντρο στα Πευκάκια – αλλά περί αυτών προσεχώς. Το απίστευτα κυνικό επιχείρημα, που συνοδεύεται με ένα φιλικό χτύπημα στην ωμοπλάτη και τον νεοελληνικό ύμνο «πως κάνεις έτσι ρ’ αδερφέ», είναι ότι για να υλοποιηθεί η αναβάθμιση της Νέας Ζωής πρέπει να γίνει αλλαγή χρήσης του ΟΤ 111 από κλειστό κολυμβητήριο σε χώρο πολλαπλών χρήσεων, πράγμα που «δεν προκάνουμε να το κάνουμε μέσα στην διάρκεια της θητείας μας»…

Μα προφανώς, με  αυτούς που επιλέξατε ως άμεσους συνεργάτες και σε αυτούς που στηρίζεστε, προφανώς δεν προκάνετε!

Αυτό όμως δεν είναι πρόβλημα της πόλης, αλλά της παράταξης σας, τα συμφέροντα των οποίων είναι αλαζονικό να πιστεύετε ότι ταυτίζονται!

Αν όμως στηριχτείτε σε αυτούς που είναι ικανοί να φέρουν σε πέρας αυτό το έργο -που δεν είναι δα και η αλλαγή χρήσης του Παρθενώνα- είναι εφικτό, εφικτότατο να το φέρετε σε πέρας μέσα στην θητεία σας.

Αλλά και αν δεν προκάνετε που το πρόβλημα;

Και μόνο το γεγονός ότι θα μπει μπρος η πορεία για την οικιστική αναβάθμιση της συγκεκριμένης περιοχής, αλλά και όλης της πόλης, είναι αρκετό για να αποσπάσετε επαίνους. Δεν είναι δυνατόν η κορδέλα των εγκαινίων του «έργο νάναι κι’ ότι νάναι» να προτάσσεται από την αναδημιουργία της περιοχής και μάλιστα να αποβαίνει σε βάρος της! Δεν επιτρέπεται η πόλη να συνεχίσει να πληρώνει την αβελτηρία αιρετών τε και υπηρεσιών, όταν αφήσατε να κυλήσει ο χρόνος, από τον Σεπτέμβρη του 2014 μέχρι σήμερα, τραγικά ανεκμετάλλευτος…

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η οικιστική ανάπλαση του  ΟΤ 111 είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να αναδημιουργήσουμε στην γειτονιά μας έναν  χώρο συνάντησης, έναν «τρίτο τόπο» κατά τον Αμερικανό κοινωνιολόγο Ray Oldenburg, ένα στέκι της γειτονιάς που, με το πάρκο, το αναψυκτήριο, την ανοιχτή πισίνα, τους  χρήσιμους χώρους ψυχαγωγίας και εκπαίδευσης των παιδιών των δημοτικών σχολείων και όχι μόνο, θα ξαναφέρει τους ανθρώπους τον έναν κοντά στον άλλο. Μια διαφορετική φιλοσοφία κοινωνικών συναναστροφών από αυτήν των  εμπορικών κέντρων και των  πλατειών  με τα μπαρ και την θορυβώδη μουσική που αποθαρρύνει την συζήτηση και την αντικαθιστά με χαβαλέ.

Ας αναστρέψουμε την μοίρα της πόλης μας, μιας  πόλης  που καταστρέφεται όχι μόνο από την αγορά, το έγκλημα ή τα ναρκωτικά (βλ. πλατεία Αϊ-Γιάννη), αλλά και από την «φωτισμένη» κοινωνική μηχανική των «αρμοδίων» που θέλουν αλαζονικά να επιβάλλουν μία πολεοδομία που ξεθεμελιώνει την δημόσια συναναστροφή και εμπιστοσύνη και κλείνει ακόμα πιο πολύ τους πολίτες στα σπίτια τους.

Της το χρωστάμε!

ΥΠΟΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Προσυπογράφω λέξη προς λέξη το άρθρο του Κώστα Κουρούνη, πολιτικού μηχανικού-πολεοδόμου (aparaskevi–images 06/07/17), ειδικά στο κεφάλαιο με τίτλο «Ποιος φταίει».

Εκεί περιγράφεται ο «χορός των καταραμένων» (δικός μου ο όρος), δηλαδή:

• η τοπική αυτοδιοίκηση, η οποία «…γνωρίζοντας μεν τα προβλήματα, δεν τα αποκαλύπτει ώστε να γίνει μια ειλικρινής συζήτηση με την τοπική κοινωνία…»
• οι τεχνικές υπηρεσίες, που τους λείπει το εξειδικευμένο προσωπικό -και κυρίως το «γνώθι σαυτόν», θα προσέθετα εγώ-,
• οι τεχνοκράτες «οι οποίοι επιμένουν σε παλιές λύσεις για νέα προβλήματα»
• η τοπική κοινωνία, «η οποία δεν συζητά, δεν προβληματίζεται για να αποκτήσει όραμα για την γειτονιά της»

Αγία Παρασκευή 24/07/2017

Γιώργος Καράμπελας, πολιτικός μηχανικός, κάτοικος Νέας Ζωής

ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ Β’ ΑΝΑΛΥΟΝΤΑΙ:

Α.  ΟΙ ΜΥΘΟΙ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΑΝΟΙΚΤΟΥ

  Β.  Η ΖΟΦΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ  ΚΛΕΙΣΤΟΥ   Ή ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΙΟΜΕΝΟΥ

Γ.  ΜΕΛΕΤΗ ΒΙΩΣΙΜΟΤΗΤΑΣ ή  ΘΝΗΣΙΜΟΤΗΤΑΣ;

Δ. Η «ΑΙΧΜΑΛΩΣΙΑ» ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ

Η ύπαρξη του πάρκου στην πρόταση ανοιχτού κολυμβητηρίου προσδίδει σημαντικά οφέλη στο μικροκλίμα της γειτνιάζουσας περιοχής κατοικίας:

1. Περιορισμός της όχλησης από διερχόμενα οχήματα.

Η εκτεταμένη φύτευση λειτουργεί ως εμπόδιο όχλησης τόσο προς τον χώρο κολύμβησης όσο και προς τις όμορες ιδιοκτησίες.

2. Οπτική Άνεση.

Η πρόταση του ανοιχτού κολυμβητηρίου επιτρέπει την άμεση επαφή του αθλούμενου ή επισκέπτη με το φυσικό στοιχείο. Η άθληση σε συνδυασμό με ένα φυσικό τοπίο ενισχύει την αίσθηση ανανέωσης του αθλούμενου.

(Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το κολυμβητήριο του Άλσους Γουδή όπου η συνύπαρξη της πισίνας με πυκνή βλάστηση και δέντρα το καθιστά ως ένα από τα πιο δημοφιλή κολυμβητήρια).΄

3. Παραγωγή Οξυγόνου και ρύθμιση του μικροκλίματος

Η παρουσία δέντρων και φύτευσης έχει αποδειχθεί ως ένας σημαντικός παράγοντας στη ρύθμιση του μικροκλίματος. Ιδιαίτερα το καλοκαίρι οι αέριες μάζες φιλτράρονται από το φυσικό στοιχείο και αποδίδουν καθαρό δροσερό αέρα τόσο στον χώρο του κολυμβητηρίου όσο στις περιβάλλουσες κατοικίες.

4. Μείωση του φαινομένου της Αστικής θερμικής Νησίδας

Το φαινόμενο της θερμικής νησίδας λόγω της ύπαρξης πρασίνου και της ανοιχτής επιφάνειας του νερού της πισίνας μειώνει τις υψηλές θερμοκρασίες και αποδίδει φυσικό δροσισμό στις γύρω κατοικίες.

 –

Περιβαλλοντικές ζημίες από τη δημιουργία Κλειστού

 –

  Όλες οι παραπάνω λειτουργίες που επηρεάζουν θετικά το μικροκλίμα αναιρούνται ή   υποβιβάζονται όταν τοποθετηθεί ο κτιριακός όγκος του κλειστού (υπενθυμίζω 17.000 μ3).

Αναλυτικά:

1. Ένα κλειστό στέγαστρο θα δημιουργήσει έξαρση του φαινομένου της θερμικής  αστικής νησίδας λόγω της ανάκλασης πάνω στο μεταλλικό στοιχείο της μεγάλης επιφάνειας του στεγάστρου του κολυμβητηρίου και στα κατακόρυφα στοιχεία των όψεων από αλουμίνιο και τζάμι.Επιβαρύνονται έτσι όλες οι γειτνιάζουσες κατοικίες με αύξηση θερμοκρασιών, μείωση της ροής των ανέμων λόγω του μεγάλου όγκου του, και κατά συνέπεια μειωμένο αερισμό της περιοχής.

2. Πολλαπλασιάζονται οι ανάγκες για ενεργειακή κατανάλωση για κλιματισμό, αερισμό, θέρμανση και κατά συνέπεια υποβαθμίζεται σημαντικά το μικροκλίμα της περιοχής, λόγω της συγκεντρωμένης απαγωγής πτητικών αερίων του κλειστού από καμινάδες.

3. Επιπλέον ένας υπέργειος χώρος στάθμευσης για να υποστηρίξει τη λειτουργία του κλειστού κολυμβητηρίου θα αυξήσει τους ρύπους τοπικά και την όχληση.

 –

Αγία Παρασκευή 12/06/2017

ΓΙΩΡΓΟΣ Κ. ΚΑΡΑΜΠΕΛΑΣ

ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ   ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ   ΕΜΠ

–